“അതെ ഇക്കാ..”
“അപ്പൊ നീ എത്ര മണിക്ക് ഇറങ്ങും??”
“ഞാൻ ഒരു 8:30 ആകുമ്പോ പിന്നാമ്പുറത്ത് ഇറങ്ങിനിൽക്കാം, കാഴ്ച്ച കുറവായോണ്ട് ഐഷുമ്മുമ്മ ശ്രദ്ധിക്കില്ല..”
“അപ്പൊ മജീറൊ?”
“ഇക്ക ഇപ്പൊ ഉടനേ ഇറങ്ങും, എന്നോട് യാത്ര പറയാതെ എന്തായാലും പോകില്ല!”
“അവസാനത്തെ യാത്ര പറച്ചിൽ അല്ലെ? പറഞ്ഞോട്ടെ എത്ര വേണേലും!” പുച്ഛത്തോടെ അബു പറഞ്ഞു.
പെട്ടന്ന് അവൾ ഒന്ന് നിശബ്ദമായി, നെഞ്ചിലെ താലിമാലയിലേക്ക് മുഖം താഴ്ത്തി നോക്കി.
“പോകുന്നതിന് എനിക്ക് സന്തോഷമേയുള്ളു ഇക്കാ, പക്ഷെ മജീറിക്കയെ ആലോചിക്കുമ്പോ, എന്തോ പോലെ..”
“എന്ത് പോലെ??”
“അല്ല ഇക്കാ, ഇത്രെയും നാൾ എന്റൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്ന മനുഷ്യൻ അല്ലെ? അതിൻ്റെ ഒരു വിഷമം, അത്രേയുള്ളൂ..”
“വിഷമിക്കാൻ മാത്രം, അത്രക്കും നീ അയാളുമായി അടുത്ത് പോയൊടി? എന്നാ അയാളെ നമുക്ക് കൂടെ കൊണ്ടുപോയാലോ?”
“ശൊ..ഈ ഇക്കാൻ്റെ ഒരു തമാശ, ഒന്ന് പോയെ..”
“അയാളെപറ്റി ആലോചിക്കുന്ന നിർത്തി, ഇനി നമ്മളെകുറിച്ച് ചിന്തിക്ക് ആമിറാ, നമ്മൾ സ്വപ്നം കണ്ട നമ്മുടെ ജീവിതത്തെ കുറിച്ച് ചിന്തിക്ക്..” ജനാലക്കിടയിലൂടെ അവളുടെ കവിളത്ത് കൈവെച്ച്, അവളെ അവൻ ആദ്യമായി കാണുന്ന പോലെ ശെരിക്കും ഒന്ന് നോക്കി.
“പിന്നെ ഇക്കാ, മജീറിക്ക യാത്ര പറയാൻ വരുമ്പോ, ഞാൻ മജീറിക്കാക്ക് ഒന്ന് വായിലെടുത്തു കൊടുക്കും. യാത്രക്ക് ഇറങ്ങുമ്പൊ എപ്പോഴും അത് പതിവാ! അതുകൊണ്ട് ഇക്കാക്ക് ഒന്നും തോന്നരുത്” അത് കേട്ട് അവൻ്റെ മുഖഭാവം മാറി.
“നിനക്ക് എന്നോട് അത് എങ്ങനെ പറയാൻ തോന്നി ആമി? കുറച്ച് മുമ്പേ അല്ലേ നീ പറഞ്ഞത്, നീ വായിലെടുത്ത് മടുത്തു എന്നൊക്കെ..”
“അവസാനായിട്ട് അല്ലെ ഇക്കാ?? അതും അല്ല, മജീറിക്കയെ ഞാൻ ഇന്ന് ചതിക്കാൻ പോകുവല്ലേ?”
“അയാളെ ചതിക്കാൻ പോകുന്നതിനേ കുറിച്ചാ നിൻ്റെ വിഷമം! ഇത്രെയും നാൾ, എൻ്റെ മുൻപിൽ നിന്ന് അയാളെ ഉമ്മ വെച്ചപ്പോഴും, വായിലെടുത്ത് കൊടുത്തപ്പോഴും, മുലയൂട്ടിയപ്പോഴുമൊക്കെ, നീ എന്നെയല്ലെ ചതിച്ചത്?? അപ്പൊ നിൻ്റെ മുഖത്ത് ഈ വിഷമം ഒന്നും ഇല്ലായിരുന്നല്ലോ..”
“എന്താ ഇക്കാ..” ആമിറ ചിണുങ്ങി കരയാൻ തുടങ്ങി. അവൾ കരയുന്ന കണ്ടപ്പോ അബുവിൻ്റെ മനസ്സ് ഒന്ന് അലിഞ്ഞു, അത്രക്കുമാണ് അവളെ അവൻ സ്നേഹിക്കുന്നത്.
“കരയിപ്പിക്കാൻ പറഞ്ഞതല്ല ആമി, അത്രക്കും വിഷമം ഉള്ളോണ്ടാ..”
“സാരില്ലിക്കാ, ഞാൻ എടുത്തു കൊടുക്കുന്നില്ല! ഇനിയും അബൂക്കാനെ വിഷമിപ്പിക്കാൻ എനിക്ക് വയ്യ..”
“വേണ്ട ആമി, അവസാനായിട്ടല്ലേ? ഞാൻ വിഷമിക്കൂന്ന് നോക്കണ്ട. നീ എടുത്തു കൊടുക്ക്..”
“ഉറപ്പാണോ ഇക്കാ, വിഷമിക്കില്ലല്ലോ?” കണ്ണീർ തുടച്ച് അവൾ ചോദിച്ചു.
“മ്..ഉറപ്പ്..”
“പിന്നെ ഇക്കാ, പോകുമ്പോ ഞാൻ ആഭരണം കൂടെ..” അവൾ പറഞ്ഞ് തീർക്കുന്നതിന് മുൻപ്, മജീർ വാതിലിൽ മുട്ടി.
“ഇക്ക നിക്ക്, ഞാൻ പോയി യാത്രയാകിയിട്ട് വരാം..” ആമിറ ഓടിചെന്ന് വാതിൽ തുറന്നു.
അകത്തുകയറി, അയാൾ വാതിൽ അടക്കുന്ന നേരം, ബ്ലൗസ് ഊരിമാറ്റി, മുട്ടുകുത്തി, അവൾ മുടി കെട്ടി. മുന്നിൽ വന്ന്, മുണ്ടിനിടയിലൂടെ അയാൾ സാധനം പുറത്തിട്ടതും, ഏന്തിപ്പിടിച്ച് അത് വായിലാക്കി, അവൾ കണ്ണടച്ചു.
മകുടത്തിനു ചുറ്റും നാക്കിട്ട് കറക്കി, 10 മിനിറ്റുകൊണ്ട് അയാളെ അവൾ പാൽ ചീറ്റിപ്പിച്ചു. എല്ലാം വായിലേക്ക് ശേഖരിച്ച് അവൾ, അയാളെ നോക്കി ഒന്ന് കൊപ്പിളിച്ചുകൊണ്ട് വിഴുങ്ങി, വായിലെടുപ്പു കർമ്മം പൂർത്തിയാക്കി.
എല്ലാം വളരെ പെട്ടന്നായിരുന്നു. വിഷത്തോടെയാണേലും, അവളുടെ ആ കഴിവ് കണ്ട് അബു ശെരിക്കും അമ്പരന്നു. ചുണ്ടിനു മുകളിൽ പറ്റിയതും, നക്കിയെടുത്ത് വായിലാക്കി എഴുന്നേറ്റ് അവൾ ബ്ലൗസ് ധരിച്ചു.
“അപ്പൊ ഞാൻ പോയിട്ട് വരട്ടെ ഖൽബേ..” തുപ്പലിൽ കുതിർന്ന സാധനം അയാൾ മുണ്ടിനിടയിലേക്ക് മറച്ചു.
“മ്..പോയിട്ട് വാ ഇക്കാ..”
“വരുമ്പൊ എന്തേലും അനക്ക് വാങ്ങണോ?”
“ഒന്നും വേണ്ടിക്കാ! അവിടെ ആയിരിക്കുമ്പോ, എന്നെ കുറിച്ച് എപ്പോഴും ആലോചിച്ചാൽ മതി..”