🐝🐝തേനമൃതം – 2🐝🐝 1അടിപൊളി  

അവൻ്റെ എല്ലുനുറുങ്ങുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു. ഒപ്പം അവൻ്റെ കരച്ചിലും.

“ക്രക്.”

“ആഹ്..”

മുന്നോട്ടുചെന്ന് അവൻ്റെ മുഖമടച്ചൊന്നുകൂടി വിനു കൊടുത്തു. അവൻ ബോധരഹിതനായി നിലത്തുവീണു.

അവനെയും വാരിയെടുത്ത് മുൻപിലെ മാവിൽ കെട്ടിയിട്ടു. ലച്ചുവിനെ വിളിച്ചശേഷം വിനു ഒരു ബക്കറ്റിൽ വെള്ളംകൊണ്ടുവന്ന് അവന്മാരുടെ തലയിലേക്ക് വീശിയൊഴിച്ചു. രണ്ടും മെല്ലെ പ്രയാസപ്പെട്ട് കണ്ണുചിമ്മിത്തുറന്നു.

***

“എന്തിനാടാ ഇവിടെ കേറിയത്? മുൻപും നീയൊക്കെ ഇവിടെ കക്കാൻ കേറിയിട്ടുണ്ടോ?”

“ആമ സാർ…മന്നിക്കണം. അമ്മാ…മന്നിച്ച് വിടുങ്കളേ.. അടുത്ത വാട്ടി ഇന്ത പക്കം വരവേമാട്ടെ. കടവുൾമേലെ സത്യം.” അവന്മാർ കരഞ്ഞുപറഞ്ഞു.

“ഭാ! നാവടക്കെടാ നായ്പയലെ. അടുത്ത വാട്ടിക്ക് നീ ഉയിരോടെ ഇരുന്താ താനേ.”

ഞാൻ ചാടി അവൻ്റെ മുഖം നോക്കി ഒന്നുകൊടുത്തു. അതോടെ അവൻ സൈലന്റ് ആയി.

ഫ്രണ്ടിൻ്റെ ചേട്ടനാണ് അടുത്ത സ്റ്റേഷനിലെ എസ്ഐ. പുള്ളിയെ വിളിച്ച് കാര്യം പറഞ്ഞു. പത്തുമിനിറ്റിനകം പുള്ളിയും ടീമും എത്തി അവന്മാരെ അറസ്റ്റ് ചെയ്തു.

“കൺഗ്രാറ്റ്സ് വിനൂ. ഇവന്മാരെ ഞങ്ങൾ കുറേനാളായി തപ്പിക്കൊണ്ടിരിക്കുവാരുന്നു വീടുകളിൽ നിന്ന് ഇതുപോലുള്ള സാധനങ്ങൾ കട്ടെടുത്ത് അത് തമിഴ്നാട്ടിൽ കൊണ്ട് വിൽക്കുന്ന കള്ളന്മാരാണിവർ. പതിനേഴുപേരെ ഇവർ ഇതുവരെ കുത്തിയിട്ടുണ്ട്. അതിൽ രണ്ടുപേർ മരിച്ചിട്ടുമുണ്ട്. സോ കുറഞ്ഞതൊരു പത്തിരുപത് വർഷത്തേക്ക് ഇവന്മാർ പുറംലോകം കാണില്ല. ഐ വിൽ മേക്ക് ഷുവർ ഓഫ് ദാറ്റ്. ഗുഡ് ജോബ് ബൈ ദ വേ..കാണാം..”

പുള്ളി യാത്ര പറഞ്ഞു പോയി. ഞാൻ ലച്ചുവിനെയും കൂട്ടി അകത്തേക്ക് പോയി. ഡോർ കുറ്റിയിട്ടു തിരിഞ്ഞതും ലച്ചേച്ചിയുടെ മുഖം ഞാൻ പിടിച്ചുയർത്തി.

“പേടിച്ചോ?”

“ഉം.”

“പേടിക്കണ്ടാട്ടോ..ഞാനില്ലേ…അവന്മാർ ഇനി വരില്ല..”

ലച്ചേച്ചി എന്നെ മുറുക്കെ കെട്ടിവരിഞ്ഞു. അങ്ങനെ സ്നേഹിച്ചും തല്ലുകൂടിയും ഇണങ്ങിയും പിണങ്ങിയും ഞങ്ങൾ സന്തോഷമായി ജീവിച്ചു.

***

(മൂന്ന് മാസങ്ങൾക്ക് ശേഷം….)

വിനുവിൻ്റെ റിസൾട്ട് വന്നു. അവനാണ് യൂണിവേഴ്സിറ്റി രണ്ടാം റാങ്ക്. അവനിത് ലച്ചുവിനെ അറിയിച്ചു. ലച്ചു സന്തോഷംകൊണ്ടവനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. ശേഷം അവനെ അടുത്ത് പിടിച്ചിരുത്തി പറഞ്ഞുതുടങ്ങി.

“വിനൂ..”

“എന്താ ലചേച്ചീ?”

“നിൻ്റെ റിസൾട്ട് വന്നല്ലോ. അപ്പൊ ഇനി ഒരു ജോലിയൊക്കെ നോക്കണ്ടേ? അതോ ഇനിയും തുടർന്ന് പഠിക്കാനാണോ നിൻ്റെ പ്ലാൻ?”

“എവിടേലും ഒരു ജോലിക്ക് ട്രൈ ചെയ്യണം ലച്ചൂസേ. ഇപ്പോ എന്തായാലും തുടർന്നുപഠിക്കാൻ പ്ലാൻ ഇല്ല.”

“എങ്കി ചേച്ചിയൊരു കാര്യം പറഞ്ഞാ മോൻ കേക്കുവോ?”

“പിന്നെന്താ..ലച്ചു ധൈര്യമായിട്ട് പറ..”

“എടാ നിനക്ക് ഞാനൊരു ഓഫർ തരട്ടെ? ഞങ്ങക്ക് ഒരു ആർക്കിടെക്ചർ ഫേം ഉണ്ട്. ശ്രീനിധി ആർക്കിടെക്ട്സ് ആൻഡ് ബിൽഡേഴ്സ്..അവിടെ കുറച്ച് ജൂനിയർ ആർക്കിടെക്ട്സിൻ്റെ വേക്കൻസി ഉണ്ട്. ഒരു മൂന്നുമാസം അവിടെ ട്രെയിനി ആയി ജോലി ചെയ്യണം. അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നവരിൽനിന്നാവും വേക്കൻസി ഫിൽ ചെയ്യുന്നത്..എന്താ നിൻ്റെ അഭിപ്രായം?”

“അത് വേണോ ലച്ചൂ? ആദ്യത്തെ ജോലി റെക്കമെൻഡേഷൻ വഴിയല്ലാതെ വാങ്ങണമെന്നായിരുന്നു എനിക്ക്.”

“ഇത് ഔദാര്യം ഒന്നുമല്ലെടാ ചെക്കാ. നിനക്കവകാശപ്പെട്ടത് തന്നെയാണെന്ന് കൂട്ടിക്കോ. ഇപ്പൊ എന്നോട് കൂടുതലൊന്നും ചോദിക്കരുത്. ട്രെയിനിങ് കഴിയുമ്പോ എല്ലാം ഞാൻ പറയാം. അന്ന് നിനക്കൊരു സർപ്രൈസ് തരാമെന്ന് പറഞ്ഞില്ലേ? അത് ഈ 3 മാസം കഴിയുമ്പോ നീ മനസ്സിലാക്കും.”

എൻ്റെ ലച്ചു പറഞ്ഞതല്ലേ, എന്തായാലും ഞാൻ സന്തോഷത്തോടെ സമ്മതിച്ചു.

“ടാ ചെക്കാ…വേഗം പാക്ക് ചെയ്യ്. നാളെ വെളുപ്പിനെ ഇറങ്ങണം. 10 മണിക്കാ ഇന്റർവ്യൂ. പിന്നെ ട്രെയിനിങ് തീരുന്നതുവരെ അവിടെ നിക്കണം. കൊച്ചിയിൽ. കമ്പനി വക ഫ്ലാറ്റ് ഉണ്ട്.”

“അയ്യോ! അപ്പൊ ലച്ചൂനെ എനിക്ക് മിസ്സ് ചെയ്താലോ?”

“അതൊന്നുമില്ല. എല്ലാ വെള്ളിയാഴ്ചയും ഞാൻ നിൻ്റെ ഫ്ലാറ്റിലുണ്ടാവും. തിങ്കളാഴ്ച്ച തിരിച്ചും പോവാം. അപ്പൊ പ്രശ്നം ഇല്ലല്ലോ അല്ലേ.”