വളഞ്ഞ വഴികൾ – 14 1

ഗായത്രി ആണേൽ പട്ടാണി യിൽ നിന്ന് വന്നത് കൊണ്ട് വയറ് നിറച്ചു ആഹാരം കഴിക്കുന്നു. ദീപു ആണേൽ അവളെ കൊണ്ട് കഴിപ്പിക്കുവാനോ എന്ന് ഒരു ഡൌട്ട് ഉണ്ട്.

“ഏട്ടാ…..

എന്ത് ആലോചിച്ചു നികുവാ..”

“യേ ഒന്നുല്ല.”

“എനിക്ക് നാളെ കോളേജിൽ പോകണ്ടാ ഏട്ടാ. ഞാൻ ഇവനെ വീട്ടിട്ട് പോകില്ല.”

“അയാടി നീ മടി പിടിക്കല്ലെട്ടോ.

അവൾ എനിക്ക് വാക് തന്നേക്കുന്നതാ കുഞ്ഞു വലുതായി നെസ്റി ഒക്കെ വിടർ ആകുമ്പോൾ. അവൾക് ഒരു ജോലി കിട്ടിയാൽ അപ്പൊ തന്നെ പൊയ്ക്കോളാം എന്നുള്ള വാക്.

ഇല്ലേ ഞാൻ ഇങ്ങോട്ട് വിളിച്ചോണ്ട് വരുവോ.”

“എന്തിനാ ഏട്ടാ അങ്ങനെ പറഞ്ഞേ.

വേണേൽ എന്റെ ചിലവ് ന്റെ ഒരു ഭാഗം ഇവർക്ക് കൊടുത്തോ.

ഞാൻ ഇനി ഈ ചാകര കുഞ്ഞിനെ വീടില്ല.”

എന്ന് പറഞ്ഞു അവൾ ആ കുഞ്ഞിന്റെ കവിളിൽ തലോടി.

ഇവൾ ഇത് എന്തോന്ന്.

എന്ന് വിചാരിച്ചു ഞാൻ റൂമിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി വന്നു.

അപ്പോഴേക്കും ഗായത്രി എഴുന്നേറ്റു പോയി അവൾ കഴിച്ച പത്രവും എല്ലാം കഴുകി ദീപു ന്റെ അടുത്ത് നിൽകുവാ ആയിരുന്നു.

ദീപു ആണേൽ അവളോട് ഓരോന്നും പറഞ്ഞു കൊടുക്കുവായിരുന്നു.

അവൾക് ടോയ്‌ലെറ്റിൽ പോകണം എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ പുറത്ത് ആണെന്ന് പറഞ്ഞു അവൾ പറഞ്ഞു കൊടുത്തു. ഗായത്രി ടോയ്‌ലെറ്റിലേക്ക് പോയപ്പോ.

“എവിടെ നിന്ന് കിട്ടിടാ ഈ പാവത്തെ. ഒരു ആഴ്ച ത്തെ വിശപ്പ് ഉണ്ടായിരുന്നു എന്ന് തോന്നുന്നു. ഈ കുഞ്ഞിനേയും കൊണ്ട്. എങ്ങനെ ജീവിച്ചു ഈ പാവം.

ഒര്കുമ്പോൾ തന്നെ എന്റെ കാലും കൈ വിറക്കുവാ.”

“എന്തിന്?”

“ഇതേപോലെ ഒരു അവസ്ഥ എനിക്ക് ആയിരുന്നങ്കിലോ?

ഒരു കുഞ്ഞും ഞാനും.

പേടി ആകുവാ ഒര്കുമ്പോൾ.

എന്തൊ ഭാഗ്യം ദൈവം എനിക്ക് ഒരു അനിയനെയും അനിയത്തിയെയും ഇങ് തന്നത്.”
എന്ന് പറഞ്ഞു അവൾ എന്നെ കെട്ടിപിടിച്ചു.

അപ്പോഴേക്കും ടോയ്‌ലെറ്റിൽ പോയി കഴിഞ്ഞു ഗായത്രി അങ്ങോട്ടേക്ക് എത്തി.

ഞങ്ങളെ രണ്ട് പേരെയും കണ്ടപ്പോ ഒന്ന് നിന്നു.

ദീപു കെട്ടിപ്പിടുത്തം നിർത്തി. അടുക്കള പണിയിലേക് പോയി.

ഞാൻ ഗായത്രി യോട് പറഞ്ഞു.

“സ്ഥല പരിമിതികൾ ഉണ്ട് വീട്ടിൽ.”

അപ്പോഴേക്കും ദീപു പറഞ്ഞു.

“എന്ത് പരിമിതികൾ.

ഗായത്രി നീയും കുഞ്ഞും എന്റെ റൂമിൽ കിടന്നോ.”

“അപ്പൊ ദീപു നീ?”

“നിന്റെ റൂം ഉണ്ടല്ലോ.

നാളെ രേഖ പോകും എന്നാ പറഞ്ഞേ.”

അപ്പോഴേക്കും കുഞ്ഞിനെ കൊണ്ട് രേഖ വന്നു.

“ഗായത്രി കുഞ്ഞിന് വിശക്കുന്നുണ്ട് എന്ന് തോന്നുന്നു. പാൽ കൊടുക്.”

“ആഹ് ”

എന്ന് പറഞ്ഞു അവൾ കുഞ്ഞിനെ എടുത്തു കൊണ്ട് റൂമിലേക്കു പോയി.

“എന്താണ് ഇവിടെ ഒരു ചർച്ച.”

“നിന്നെ പറഞ്ഞു വിടാൻ ദീപു ന് തിടുക്കം ആയിട്ടോ.”

“ഡാ..”

“എന്താ ചേച്ചി..

എന്നെ ഓടിക്കാൻ പോകുവാണോ.

ദേ കുഞ്ഞിനെ കണ്ടതോടെ എനിക്ക് പോകണം എന്നില്ല.

എന്നാലും പോയി അല്ലെ ശെരി ആക്കുള്.”

“രേഖേ ഇങ്ങനെ നടന്നാൽ മതിയോ അജു ന്റെ ഒരു കുഞ്ഞിനെ അങ്ങ് ഉണ്ടാക്കി കൊടുക്കടി.”

“അയാടി മോളെ.

ഞാൻ എന്നാ കുന്ദി ദേവി ആണോ.

പൂട്ട് ഉണ്ടായിട്ട് കാര്യം ഇല്ലാ ചേച്ചി… താക്കോൽ ഉള്ളവൻ തിരിച്ചല്ലേ തുറക്കു.”

ഞാൻ അപ്പൊ തന്നെ ചോദിച്ചു.

“അതെന്ന?”

അവൾ ചെവിയിൽ വന്നു പറഞ്ഞു.

“പൂറ് ഉണ്ടായിട്ട് മാത്രം കാര്യം ഇല്ലാ ഉള്ളിൽ ഒഴിച്ചല്ലേ ചെനാ പിടിക്കുള്ളു.”

“എടി എടി ”

“ഇപ്പൊ എനിക്കും കൊതി ആകുവാ അജു ഏട്ടന്റെ കുഞ്ഞിന് ജന്മം കൊടുക്കുവാൻ.”

അത് കേട്ടപ്പോൾ എനിക്ക് എന്തൊ തോന്നൽ.

“അതൊക്കെ ഉണ്ടാക്കി തരാം.

നീ നോക്കിക്കോളുമോ?”

ആ ചോദ്യം താമശക് ആണ് ചോദിച്ചു എങ്കിലും അതിന്റെ ഉത്തരത്തിന്റെ വാല്യൂ വലുത് ആയിരുന്നു.

“ഞാൻ നോക്കും.

ഗായത്രി യെപോലെ പോടീ തോണ്ടി ഒന്നും അല്ലാ രേഖ.

ഈ കാണുന്ന കാന്നുകാലികളെ വരെ പിഴിഞ്ഞ് അന്തസ്സ് ആയി ഞാൻ എന്റെ കുഞ്ഞിനെ നോക്കും.
ഇല്ലേ ചേച്ചി…

അതൊക്കെ പോട്ടെ.

ഇവിടെയും സ്പേസ് ഉണ്ടോട്ടോ ചേട്ടാ നിറക്കാൻ.”

“പോടീ.

ഒരു കുഞ്ഞ് അത് നിനക്ക് ഉണ്ടാവട്ടെ എന്നിട്ട് മതി എനിക്ക്. വയസ്സ് കിടക്കുവല്ലേ മോളെ ഇപ്പോഴും ഞാൻ മധുര 17അല്ലെ രേഖകുട്ടി.”

“ഓ ഓ…. ഏത് പ്ലാനറ്റ് ലെ എന്നുടെ പറ.”

അവിടെ ചിരി ആയി.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *