രാജ്യം ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിന് കീഴിൽ ആണെങ്കിലും നാട് വാഴുന്നത് നാട്ടുരാജാക്കന്മാരും സമ്പന്ന തറവാട്ടുകാരും തന്നെയായിരുന്നു എന്ന് വേണം പറയാൻ. അവരുടെ മേൽക്കോയ്മയും ചൂഷണവും അടക്കി വാഴലും തന്നെയായിരുന്നു ആ കാലത്ത് നിലനിന്നിരുന്നത്. അല്ലെങ്കിൽ പണിയുണ്ടാവില്ല, കുടിലിൽ അടുപ്പ് പുകയില്ല. തറവാട്ടു പറമ്പിലും പാടത്തും പകൽ മുഴുവൻ അടിയാന്മാർ പണിയെടുത്തു കിട്ടുന്ന ചില്ലറ അണയും കാസും നെല്ലുമായിരുന്നു അവരുടെ ജീവിതത്തെ മുന്നോട്ട് നയിച്ചിരുന്നത്. കാണാൻ തൊലിവെളുപ്പുള്ള സ്ത്രീകളുള്ള വീട്ടിലെ ആണുങ്ങൾക്ക് മാത്രം കുറച്ചധികം അണയും അരിയും കൂടുതൽ കിട്ടും. കാരണം ആ കൂരയിലെ ആണുങ്ങൾ പാറത്തൊടി തറവാട്ടിലെ പാടത്തു കിടന്നു നടുവൊടിക്കുമ്പോൾ, തറവാട്ടിലെ നെല്ലറയിലെയോ മച്ചിൻ മുകളിലെ മുറിയിലെയോ ജാലകത്തിലൂടെ അതും നോക്കികൊണ്ട് കിടന്നും ഇരുന്നും നിന്നും മാറിമാറി കടിച്ചു കീറുന്ന വാസുകാരണവരുടെ കാമാർത്തിയിൽ അവരുടെ കൂരയിലെ പെണ്ണുങ്ങൾ മിക്കദിവസങ്ങളിലും അയാളുടെ ശരീര ഭാരം താങ്ങി അധ്വാനിച്ചു വിയർത്തു നനഞ്ഞു പൂറുമുഴുവൻ അയാളുടെ ശുക്ലവും നിറച്ചു കുടിലിലേക്ക് മടങ്ങുമായിരുന്നു.
പക്ഷേ പുതുമ പോയിക്കഴിഞ്ഞ ജാനകി തന്റെ പൊട്ടിത്തെറിക്കുന്ന സൗന്ദര്യവും ജ്വലിക്കുന്ന ശരീര വടിവും മാദകത്വം തുളുമ്പുന്ന വലിയ മുലകളും തടിച്ച ചുളകൾക്കൊണ്ട് പൊതിഞ്ഞു മൂടിയ മനോഹരമായ ഇടുങ്ങിയ പൂറും വലിയ ചന്ദന നിറമുള്ള ചന്തിയുമായി വികാരം അടക്കിപ്പിടിച്ചു കഴിഞ്ഞു കൂടി. അവൾ രണ്ടു പ്രസവിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ വാസു കാരണവർക്ക് ഹരം നഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു. പിന്നീട് കുറച്ചു കാലം കൂതിയിൽ അടിച്ചു ചടങ്ങ് നിർവ്വഹിക്കുമായിരുന്നെങ്കിലും അവൾ നിർജീവമായി കുനിഞ്ഞു നിന്ന് കൊടുക്കുന്നത് കാരണം മടുപ്പ് തോന്നി അതും നിർത്തി. വാസു കാരണവർ തറവാട്ടിലെ ഉറച്ച രാജ ശബ്ദം ആയിരുന്നതിനാൽ പൂച്ചപോലും തന്റെ ചൊല്പടിക്കപ്പുറം ചലിക്കുന്നില്ല എന്ന അഭിമാനത്തോടെ നാട്ടിൽ നാലുദിക്കും മഹാമേരുവിനെ പോലെ പടർന്നു കയറി ജീവിച്ചു.
മഴ തോർന്നു തണുപ്പ് പുതച്ച കാളിമയിലൂടെ തന്റെ കണവനും കുതിര വണ്ടികളും തറവാട്ടു മുറ്റത്തു വന്ന് നിന്നത് ജാനകി മുകളിലെ ജാലകത്തിലെ മരയഴിയിൽ പിടിച്ചു നിന്ന് നോക്കിക്കണ്ടു. സന്ധ്യ മയങ്ങി തറവാട്ടു മുറ്റത്തെ തുളസിത്തറയിൽ തിരി തെളിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. മുറ്റത്തെ മഴമൂടിയ അന്തികറുപ്പിൽ നിലവിളക്കിലെയും ഉമ്മറത്തെ വിളക്കിലേയും മഞ്ഞ വെളിച്ചം പാളി വീഴുന്നുണ്ട്. വിശാലമായ മുറ്റത്തിന്റെ അതിരിലെ ചെറിയ മതിലുവരെ ആ വെളിച്ചം നേർത്തു നേർത്തു നീണ്ടു പോകുന്നു. അത് കഴിഞ്ഞു നിബിഢമായ മരക്കൂട്ടങ്ങൾ ഇരുട്ട് തീർക്കുന്ന വിശാലമായ തറവാട്ടു തൊടിയും അതിന് താഴെ കണ്ണെത്താ ദൂരം നീണ്ടു പോകുന്ന നെൽപ്പാടവും രാത്രിയുടെ ശൈത്യം പുണർന്ന് ശാന്തമായി മലർന്നു കിടക്കുന്നു.
കാളവണ്ടിയിൽ നിന്ന് ജാനകി നോട്ടം പിൻവലിച്ചു. ഒരു പക്ഷേ കൂടെ ഏതെങ്കിലും വയസ്സറിയിച്ചു കഴിഞ്ഞ പെണ്ണിനേയും പിടിച്ചു പറിച്ചു കൊണ്ട് വന്ന് കാണും. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ പെണ്ണിന്റെ പ്രാണൻ പിടയുന്ന നിലവിളിയും പിന്നേ പിന്നെ ആദ്യ ലഹരിയുടെ മതിമറന്നു ഞരക്കവും സീൽക്കാരങ്ങകും മുക്കലും മൂളലും കേട്ട് തുടങ്ങും. തന്റെ പൂറിൽ നിന്ന് ചുടുവെള്ളം കിനിഞ്ഞു ഒരിക്കലും കാട് പിടിപ്പിക്കാതെ, സുന്ദരിക്കുട്ടിയായി താൻ താലോലിക്കുന്ന തന്റെ സ്വർണപ്പൂർ കിടന്നു തുടിക്കും. കാളവണ്ടിക്കാരൻ വണ്ടി തേങ്ങാപുരയുടെ പിന്നിലേക്ക് തെളിച്ചു കൊണ്ട് പോകുന്നത് വിളക്കിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ അവൾ കണ്ടു. ദീർഘാമായൊരു നിശ്വാസം അവളിൽ നിന്നുയർന്നു.
ജാനകി പതുക്കെ ഗോവണിയിറങ്ങി. അവിടെ ചെറിയൊരു നീണ്ട മുറിയുണ്ട്. അതിൽ നിന്ന് മുൻവശത്തെ മുറ്റത്തേക്കും പിൻഭാഗം വഴി അടുക്കളയുടെ പിൻവശത്തേക്കും ഇറങ്ങാൻ വാതിലുകൾ ഉണ്ട്. മുൻവശത്തെ വാതിൽ ഒരിക്കലും തുറക്കില്ല, കാരണം ആണുങ്ങൾക്കിടയിലേക്ക് ജോലിക്കാർ മാത്രമേ പോകാറുള്ളൂ. അവരാണെങ്കിൽ പെണ്ണുങ്ങൾ അടുക്കളയിൽ നിന്നായിരിക്കും ചെല്ലുന്നത്. ആണുങ്ങൾ ആണെങ്കിൽ എപ്പോഴും ഇടത് വശത്തെ തേങ്ങാപുരയുടെ ഉമ്മറത്തായിരിക്കുകയും ചെയ്യും.
