സരസു.!
പിറന്ന പടി പരിപൂർണ്ണ നഗ്നയായി ഒരു കാൽ മടക്കി, മറ്റേകാൽ നീട്ടി കുഴഞ്ഞു മലർന്നു കിടക്കുന്ന സരസു. കോരന്റെ നെഞ്ചിൽ ഒരു ഉൾക്കിടിലമുണ്ടായി. ഉടുതുണിയില്ലാതെ കണ്ണ് തുറിച്ചു വായ പിളർന്ന് തലയിൽ നിന്നു വാർന്നൊഴുകി നിലത്തു തളംകെട്ടി കിടക്കുന്ന രക്തത്തിൽ ജീവനില്ലാതെ കിടക്കുകയാണ് ആ ഇളം പെണ്ണ്. വായിൽ നിന്ന് രക്തം കിനിഞ്ഞിറങ്ങി കവിളിലേക്ക് ഒലിച്ചിരുന്നു.
ഏതാനും മിനിറ്റുകൾക്ക് മുമ്പ് വരെ ആരോഗ്യവതിയായ ഒരു സ്വപ്ന റാണിയെ പോലെ ജീവിച്ചിരുന്ന യുവതിയാണ് ഈ ലോകത്ത് നിന്ന് എന്നെന്നേക്കുമായി ഇല്ലാതായി പോയിരിക്കുന്നത്. കോരൻ അവളെ നോക്കി നിശ്ചലനായി നിന്നുപ്പോയി. അവൻ പേടിയോടെ വാസുകാരണവരെ നോക്കിയപ്പോൾ അയാൾ കുണ്ണയിൽ നിന്ന് രക്തം മുണ്ടുകൊണ്ട് ഒപ്പുന്നത് കണ്ടു.
“ആ തേവിടിശ്ശി എന്റെ കുണ്ണ കടിച്ചു മുറിച്ചു. ഒറ്റചവുട്ടിനു തീർത്തത് കൊണ്ട് രക്ഷപ്പെട്ടു. ഒന്നൂല്ലേലും ഞാൻ ആരാണെന്ന് അറിയില്ലേ മൂദേവിക്ക്.”
മുണ്ട്ന്റെ തുമ്പ് ചീന്തി കുണ്ണയിൽ പല്ല് താഴ്ന്ന് മുറിവ് പറ്റിയ ഭാഗം ചുറ്റിക്കെട്ടുന്നതിന്റെ ഇടയിൽ അയാൾ മുരണ്ടുകൊണ്ടിരുന്നു. കോരന് ഇനിയെന്താണ് താൻ ചെയ്യേണ്ടതെന്ന് മനസ്സിലായി. പലരേയും താൻ കുഴിച്ചു മൂടിയിട്ടുണ്ട്. അതിലൊന്ന് ഇതും..! കോരൻ രക്തത്തിൽ കുതിർന്നു കിടന്നിരുന്ന സരസുവിന്റെ വാടിയ ശരീരം രണ്ടുകൈകൊണ്ടും വാരിയുടുത്തു.
പിന്നീടൊരിക്കലും ആരും സരസുവിനെ കണ്ടില്ല. കുറച്ചു നാളുകൾക്ക് ശേഷം കാരണവർക്ക് അസ്വസ്ഥതകൾ അനുഭവപ്പെട്ടു തുടങ്ങി. മനോനില തെറ്റിയത് പോലെ എന്തൊക്കെയോ പരസ്പര വിരുദ്ധമായി പിച്ചുംപേയും പറയാനും ദുസ്വപ്നങ്ങൾ കാണുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞു ദേഷ്യപ്പെടാനും ആരംഭിച്ചു.
കോരൻ അയാളുടെ കാതിൽ നിരന്തരമായി സരസുവിനെ ഓർമ്മിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അവളുടെ ആത്മാവ് കൊതിതീരാതെ മരിച്ചു പോയതുകൊണ്ട് തമ്പ്രാന്റെ പിന്നാലെയുണ്ടെന്നു അയാളുടെ ചെവിയിൽ മന്ത്രിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു. പതിയെ പതിയെ ആയാളുടെ മനോവിഭ്രാന്തി മൂർച്ഛിക്കുകയും
സരസുവിന്റെ ആത്മാവ് തന്നെ കൊല്ലാൻ വരുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞു പാറയുടെ പിന്നിലേക്ക് ഓടിപോയി ഒളിക്കാനുമൊക്കെ ആരംഭിച്ചു.
അങ്ങിനെയൊരു സന്ധ്യയിൽ ചിത്തബ്രമം മൂത്ത് മുറിയിൽ നിന്നിറങ്ങി പാറയുടെ പിന്നിലേക്ക് ഓടിക്കയറിയ കാരണവർ പാറയിൽ മലർന്നു ചാരിക്കിടക്കുന്ന ജാനകിയുടെ തുടകൾ വിടർത്തി പൊക്കിപ്പിടിച്ചു ഗുദത്തിലേക്ക് സുഖമായി ആഞ്ഞടിച്ചു കുഴച്ചു മറിക്കുന്ന കോരനെ കണ്ട് പേടിച്ചു നിലവിളിച്ചു. അവളുടെ വയർ അല്പം കൂടി വീർത്തിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.
സരസു..!
വെളുത്ത മുണ്ടും നേര്യതും അഴിച്ചെറിഞ്ഞു പുരുഷന്മാരെ തിരഞ്ഞു പിടിച്ചു കാമദാഹം തീർക്കാൻ അലഞ്ഞു നടക്കുന്ന സരസു.! അവൾ തന്റെ വിശ്വസ്ഥനെ തന്നെ വശീകരിച്ചു മൈഥുനം നടത്തുന്നത് കണ്ട് കാരണവർ ഭ്രാന്തനെ പോലെ അലറിക്കൊണ്ട് തറവാട്ടിലേക്ക് തിരിഞ്ഞോടി.
ജാനകിയും കോരനും അതുകണ്ട് പരസ്പരം നോക്കി ചിരിച്ചു. അങ്ങിനെയാണ് സരസുവിന്റെ ചരിത്രം നാടറിയുന്നതും, അതുവരെ അവളുടെ തിരോധനത്തിൽ പ്രതീക്ഷയർപ്പിച്ച നാട്ടുകാർ അവളൊരു പ്രതികാരദാഹിയായ ആത്മാവായി മാറിയെന്നു വിധിയെഴുതുന്നതും.
നാട് ഭീതിയുടെ മൂകതയിലേക്ക് ഉറഞ്ഞുപോയി. അങ്ങിനെയാണ് കാഞ്ഞിരക്കാവ് ഗ്രാമം സരസുവിന്റെ ഗ്രാമമായി മാറിയത്. അതുവരെ ഏതൊരു നാടും പോലെ അന്നത്തെ ജീവിത രീതികളുമായി പൊരുത്തപ്പെട്ടു പോയിരുന്ന ഒരു ഗ്രാമം മാത്രമായിരുന്നു കാഞ്ഞിരക്കാവ്.!
മീനാക്ഷി സരസുവിന്റെയും കാഞ്ഞിരക്കാവിന്റെയും ചരിത്രം പറഞ്ഞു തീരുമ്പോൾ സമയം ഇരുട്ടി തുടങ്ങിയിരുന്നു. അവൾ പറഞ്ഞു നിർത്തിയത് പോലെ കുറച്ചു നേരത്തേക്ക് നിശബ്ദയായി. ആതിരയുടെ മുലകളെ പിടിച്ചു ഞെക്കിക്കൊണ്ടിരുന്ന കൈ വാഹിദ് നിശ്ചലമാക്കി.
നിലാവിന്റെ വെളിച്ചം വീഴാൻ ഇനിയും സമയമെടുക്കും. സന്ധ്യമയങ്ങി ഇരുട്ടു വീണുതുടങ്ങിയ തറവാട്ടു മുറ്റത്ത് രാവിന്റെ ശബ്ദം മാത്രം മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. വാഹിദ് ആതിരയറിയാതെ മീനാക്ഷിയുടെ തുടയിൽ കൈവച്ചു പതുക്കെ ഉൾഭാഗത്തേക്ക് നീക്കി. അവളുടെ മുലകൾ ഉയർന്ന് താഴ്ന്ന് തുടങ്ങി.