“ഈ മനുഷ്യൻ തളരില്ലന്ന് എനിക്കറിയാം. ഇതുപോലൊരു കുതിരയെ തളർത്താൻ ഒരു പെണ്ണിനും കഴിയില്ലെന്നും എനിക്കറിയാം.”!
അവളുടെ ആസക്തി ബാധിച്ച വിവശമായ ശബ്ദം അവൻ കേട്ടു. ഒപ്പം ഇരുട്ടു പതിയിരിക്കുന്ന പറമ്പിൽ നിന്ന് ഒരു മൃഗത്തിന്റെ വ്യക്തമായ മുരൾച്ചയും. ശബ്ദം കേട്ട ഭാഗത്തേക്ക് പെട്ടന്ന് മുഖം തിരിച്ചു നോക്കിയപ്പോൾ, ഇരുട്ടിൽ തിളങ്ങുന്ന രണ്ടു കണ്ണുകൾ അവൻ കണ്ടു.
പിന്നെ അത് അവിടെ നിന്ന് അപ്രത്യക്ഷമായി. ഒരുപക്ഷെ മുഖം തിരിച്ചതാവാം, അല്ലെങ്കിൽ അവിടെ നിന്ന് ഇറങ്ങി കാഞ്ഞിരക്കുറ്റിയുടെ അടുത്തേക്ക് ഓടിപ്പോയിരിക്കാം.! അവൻ ചിന്തിച്ചു.!!
(അദ്ധ്യായം 27)
ആതിര വേഗം ഉറങ്ങിപ്പോയിരുന്നു. ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞു മുകൾ നിലയിലേക്ക് പോയ അവർ നാലുപേരും ഒരു മുറിയിലാണ് കിടന്നത്. ആതിരയും മീനാക്ഷിയും കട്ടിലിൽ കിടന്നപ്പോൾ നിലത്തു കിടക്കവിരിച്ചു കിടന്ന വാഹിദിന്റെ അടുത്ത് മാളവിക വന്നു കിടന്നു. പക്ഷേ അപ്പോഴേക്കും ഉറക്കം പിടിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്ന ആതിര അതറിഞ്ഞില്ല.
മലർന്നു കിടക്കുന്ന ആതിരയുടെ തള്ളിനിൽക്കുന്ന മുലയിൽ പിടിച്ചു തടവിക്കൊണ്ടിരുന്ന മീനാക്ഷി ആതിര ഉറക്കം പിടിച്ചു കഴിഞ്ഞെന്നു മനസ്സിലായപ്പോൾ അവളെ ശല്യം ചെയ്യാതെ തിരിഞ്ഞു വാഹിദിനെ നോക്കിക്കൊണ്ട് കിടന്നു. മാളവികയുടെ കൈകൾ അവന്റെ ബെർമുട ട്രൗസറിന്റെ അകത്തേക്ക് നുഴഞ്ഞു കയറുന്നത് അരണ്ട വെളിച്ചത്തിൽ അവൾ കണ്ടു.
“എന്നിട്ട് കോരന്റെ കുഞ്ഞിന് എന്താ സംഭവിച്ചത് മീനൂ.?” വാഹിദ് ശബ്ദം താഴ്ത്തി ചോദിച്ചു. മീനാക്ഷി അത് കേൾക്കാത്തത് പോലെ ചോദ്യം അവഗണിച്ചു മിണ്ടാതെ കിടന്നു. അവൻ മറുപടിക്ക് പ്രതീക്ഷയോടെ കാത്തുകിടന്നു.
മാളവിക അവനോടു ഒട്ടിച്ചേർന്നു കിടന്നിട്ടു ട്രൗസറിന്റെ ബട്ടൺ വിടുവിച്ചു കൈകൊണ്ട് സിബ്ബ് താഴേക്ക് നീക്കി വിടർത്തിയിട്ടു. തടിച്ചുകൊഴുത്ത കുണ്ണ തുടയിടുക്കിൽ നിറഞ്ഞു കവിഞ്ഞു ചുരുണ്ട് കൂടി നിർവ്വികാരനായി ഉറങ്ങി കിടന്നു. അവളുടെ ചപലമായ ചലനങ്ങൾ അവനിൽ യാതൊരു ഭാവമാറ്റവും സൃഷ്ടിച്ചില്ല.
“ചെറിയമ്മേ, ഇനി അതുകൂടി പറയാഞ്ഞാൽ ന്താ. അതിലും നാറിയ കാര്യങ്ങളൊക്കെ പറഞ്ഞില്ലേ.”!
മാളവിക അല്പം അരിശം കലർന്ന സ്വരത്തിൽ ശാസന പോലെ മീനാക്ഷിയോട് തട്ടിക്കയറി. വാഹിദിന്റെ മനസ്സ് ആ ചിന്തകളിൽ കുടുങ്ങിക്കിടക്കുകയാണെന്ന് മനസ്സിലായപ്പോൾ മാളവികയ്ക്ക് നിരാശ തോന്നി. അവൻ തന്റെ ശരീരത്തിൽ ഒട്ടും ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടില്ലന്ന് മനസ്സിലായപ്പോൾ അവൾ തന്റെ ശരീരത്തിൽ പറ്റിച്ചേർന്നു കിടന്നിരുന്ന കുഞ്ഞു വസ്ത്രം തലവഴി ഊരിയെറിഞ്ഞു.
മീനാക്ഷി കണ്ണുകൾ തുറന്ന് താഴെ നടക്കുന്നത് മുഴുവൻ നോക്കിക്കൊണ്ട് മിണ്ടാതെ കിടന്നു.
“മീനൂ, ഉറങ്ങിയോ.?” വാഹിദ് അവളെ വിളിച്ചു. അവൾ ഇല്ലെന്നു മൂളി. പക്ഷേ അധികം സംസാരിച്ചില്ല.
“എന്നിട്ട് എന്തേ എന്നോട് മറുപടി പറഞ്ഞില്ല. പറയാൻ താത്പര്യം ഇല്ലാഞ്ഞിട്ടാണോ?” വാഹിദ് നിരാശയോടെ ചോദിച്ചു.
“അതിയാൻ കുറച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ അവളുടെ മുറിയിലേക്ക് പോകും. എന്നിട്ട് പറയാം.”! അവൾ അധികം താത്പര്യം ഇല്ലാതെ പറഞ്ഞു. സുരേട്ടൻ മഞ്ജരിയുടെ റൂമിലേക്ക് പോകുന്ന കാര്യമാണ് പറയുന്നതെന്ന് വാഹിദിനു മനസ്സിലായി. മഞ്ജരിയെ താൻ കണ്ടിട്ടേയില്ലല്ലോ എന്ന് അവൻ ചിന്തിക്കുകയും ചെയ്തു. തന്റെ തുടയിലെ നേർത്ത രോമത്തിൽ പിടിച്ചു വലിക്കുന്ന മാളവികയുടെ കൈകൾ തുടയിൽ തടവിക്കൊണ്ട് കുണ്ണയിലേക്ക് അരിച്ചു നീങ്ങുന്നത് അവനറിഞ്ഞു.
മാളുവിന്റെ പഞ്ഞിപോലുള്ള കുഞ്ഞു വിരലുകൾ വൃഷണസഞ്ചിയിൽ പിടിച്ചു കുഴക്കാൻ തുടങ്ങി. വണ്ണവും വലിപ്പവുമുള്ള തളർന്നു കിടക്കുന്ന കുണ്ണയുടെ കീഴ്ഭാത്ത് ചൂണ്ടുവിരൽ അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും തഴുകിയപ്പോൾ അവന്റെ കുണ്ണയിൽ നിന്നൊരു മിന്നൽ ആവേഗം തലച്ചോറിലേക്ക് പുളഞ്ഞുകയറി.
കുണ്ണ ചെറുതായൊന്നനങ്ങി. മാളവിക കുണ്ണ ഉയർത്തി വൃഷണസഞ്ചിയുടെ താഴെ ചൂടുവിരൽ കൊണ്ട് ചെറുതായോന്നമർത്തി. വാഹിദിന്റെ ഇരുമ്പൻ കുണ്ണ ചവുട്ടേറ്റ മൂർഖനെ പോലെ പതിവിടർത്തി എഴുന്നേറ്റ് നിന്ന് വിറച്ചു. അവന്റെ കവിളിൽ ചുണ്ടുകൾ ചേർത്തുരസി മാളവിക കാഞ്ഞിരമരം പോലെ ഉറച്ചു കുത്തനെ നിൽക്കുന്ന ആ വലിയ കുണ്ണയിൽ പിടിച്ചു കടമുതൽ മകുടം വരെ മേലേക്കും താഴേക്കും തടവാൻ തുടങ്ങി.