ജാനകിയെ കാര്യം ധരിപ്പിച്ച അമ്മിണി ഉണ്ടായ സത്യങ്ങളൊക്കെ അവളെ പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കി. ജാനകി എല്ലാം മൂളിക്കേട്ടിട്ട് അമ്മിണിയോട് കോരനെ വിളിക്കാൻ പറഞ്ഞു. ജാനകിയുടെ മുറിയിലേക്ക് കയറി കോരൻ വാതിൽ ചേർത്തടച്ചപ്പോൾ ചുണ്ടിൽ ഊരിക്കൂടിയ കള്ളച്ചിരിയുമായി അമ്മിണി തന്റെ മുറിയിലേക്ക് പോയി.
“കോരാ, ഇന്ന് രാത്രിയോടെ ഞാനും നീയും ഇല്ലാതാവും. കൂടെ നമ്മുടെ കുഞ്ഞും. ജീവിക്കാൻ കൊതിയുണ്ടെങ്കിൽ ഞാൻ പറയുന്നത് പോലെ ചെയ്യണം.”! ജാനകി ഉറച്ച ശബ്ദത്തിൽ കോരനോട് പറഞ്ഞു.
“ചെയ്യാം തമ്പ്രാട്ടീ. പറഞ്ഞാട്ടെ.”!
കോരൻ അനുസരിച്ചു. ജാനകി നടന്ന് അവന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നുനിന്ന് കുറച്ചു നേരം അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി നിന്നു. പിന്നെ അവന്റെ കവിളിൽ തലോടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“എന്റെ അടുത്ത് വരുമ്പോ എന്തിനാ ഈ തമ്പ്രാട്ടി വിളി. എന്റെ മൂന്നാമത്തെ കുഞ്ഞാണ് പിറക്കാൻ പോകുന്നത്. അതിന്റെ അച്ഛനാണ് നീ. ജാനു എന്ന് വിളിച്ചാ മതി.”! ജാനകിയുടെ മുഖത്ത് ഒരു ലജ്ജയുടെ മിന്നലാട്ടമുണ്ടായി. കോരൻ അത്ഭുതപ്പെട്ടു. വെറും കാമത്തിന് വേണ്ടിമാത്രം തന്നെ ഉപയോഗപ്പെടുത്തിയ സ്ത്രീ.
തന്റെ തമ്പ്രാട്ടി.! അവരിന്നു ഭ്രാന്തമായി തന്നെ പ്രണയിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. തന്റെ കുഞ്ഞിനെ പ്രസവിക്കാൻ കാത്തിരിക്കുന്നു. ഭാര്യയെ പ്രണയിക്കാത്ത ഭർത്താവുള്ള ഓരോ സ്ത്രീകളും ജാതിയും മതവും നിറവും ഭംഗിയും നോക്കാതെ, പ്രണയത്തിന്റെ മായാ സൗന്ദര്യത്തിനു വേണ്ടി ഇതുപോലെ അലഞ്ഞു നടക്കും.!
“കോരാ, എനിക്ക് കുറച്ചു സാധനങ്ങൾ വേണം. നമ്മുടെ കാഞ്ഞിരചുവട്ടിൽ പോയി കുറേ കാഞ്ഞിരക്കായ കൊണ്ടുവരണം. അതിന്റെ കൂടെ ഒന്നും കൂടിവേണം. ബാക്കിയുള്ളത് നമ്മളിന്ന് പറിച്ചു കൊണ്ടുവന്നതുണ്ട്.”! അവൾ ആരും കേൾക്കാതിരിക്കാൻ അവന്റെ ചെവിയിൽ പറഞ്ഞുകൊടുത്തു. അവനൊന്നു ഞെട്ടിയെങ്കിലും ജീവൻ നഷ്ടപ്പെടാതിരിക്കാൻ വേറെ വഴിയില്ലെന്നു മനസ്സിലാക്കി കോരൻ പുറത്തേക്കിറങ്ങി പാറപ്പറമ്പിലേക്ക് നടന്നുകയറി.
തറവാട്ടു കാരണവർക്ക് ചിത്തം ബാധിച്ചതിൽ പിന്നെ മരുമകൻ കുഞ്ഞമ്പു കാരണവരാണ് തറവാട്ടു കാര്യങ്ങൾ നോക്കിയിരുന്നത്. വാസു കാരണവരെ പോലെതന്നെയോ അതല്ലെങ്കിൽ അതിനേക്കാൾ ആർത്തിപിടിച്ച സ്ത്രീ ഭ്രാന്തുള്ള മനുഷ്യനായിരുന്നു കുഞ്ഞമ്പു കാരണവർ.
പക്ഷേ പെരുമാറ്റത്തിലും സ്വഭാവത്തിലും സൗമ്യനായിരുന്നു. പെണ്ണുങ്ങൾ വിസമ്മതിച്ചാൽ മാത്രം അവരെ ശക്തി പ്രയോഗിച്ച് ബാലത്ക്കാരം ചെയ്യും എന്നല്ലാതെ മാനസികമായി ക്രൂരൻ ആയിരുന്നില്ല. ഭക്ഷിക്കുക, സ്ത്രീകളെ സുഖിക്കുക, ഉറങ്ങുക. അതാണ് അയാളുടെ ലോകം.!
അന്ന് സന്ധ്യ മയങ്ങിയ നേരം.!
അസ്തമയ ചക്രവാളം പതിവിൽകൂടുതൽ ചുവന്ന് രക്തം വാരിയൊഴിച്ചത് പോലെ വിശാലമായി പരന്നു കിടന്നു. മഴക്കാലവും ഓണക്കാലവും കഴിഞ്ഞു കന്നിമാസമാണ്. പാടത്ത് കന്നി കൊയ്ത്തു കഴിഞ്ഞു അടിയാന്മാർ കൂരകളിലേക്ക് മടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. തറവാട്ടിലെ കുറച്ചു വേലക്കാർ മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.
ജാനകിയുടെ പൂറിലേക്ക് പതിവ് പോലെ കോരൻ ആർത്തലച്ചു കുത്തിയടിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. പാറയിൽ മലർന്നു കിടന്ന് കോരന്റെ ഉറച്ച മസിലുകൾ ഉരുണ്ടുകളിക്കുന്ന കറുത്ത കരങ്ങളിൽ കാൽമുട്ടുകൾ കുരുക്കി നിർത്തി തുടകൾ പിളർന്നു ജാനകി സ്വസ്ഥമായി കവച്ചു കിടന്ന് പുളഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു.
പൂറിൽ വെള്ളം നിറഞ്ഞു താഴെ കുണ്ണയുടെ അടിയിലൂടെ നിലത്തേക്ക് വെള്ളം ഊറിയൂറി ഉറവതുള്ളി പോലെ കിനിഞ്ഞിറങ്ങുന്നു. എന്തോ, ജാനകി വല്ലാത്ത ആഹ്ലാദത്തിൽ ആയിരുന്നു. പ്രണയാതുരയായി കോരന്റെ കരങ്ങളിൽ തലോടുകയും മുക്കിമൂളി സീൽക്കാരങ്ങൾ പുറപ്പെടുവിച്ചു പുളഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു.
“കോ…രാഹ്ഹ്.. ആആഹ്ഹ്ഹ്.. ന്തൊരടിയായിത്..ഊഊഓഹ്ഹ്ഹ്..”!
അവൾ സുഖത്തിന്റെ പാരമ്യത്തിൽ വികാരത്തിന്റെ കൊടുമുടി പോലെ മുകളിലേക്ക് മലർന്നു വളഞ്ഞു. പാറയിൽ തലയിട്ടുരുട്ടി. തങ്ങൾക്കു നേരെ പതുങ്ങി വരുന്ന തന്റെ കണവനെ അവൾ വെളിച്ചം അടങ്ങിതുടങ്ങിയ പകലിന്റെ നേർത്ത ഇരുളിമയിൽ കണ്ടു.