അവന്റെ കുണ്ണയിലെ അവശിഷ്ടങ്ങൾ മുഴുവൻ വായിലെ നീരും വെള്ളവും കൊണ്ട് ഒഴുക്കി നന്നായി നക്കിത്തുടച്ചു മീനാക്ഷി കുടിച്ചിറക്കി. കുണ്ണയിൽ നിന്ന് ഏതാനും ശുക്ലതുള്ളികൾ കൂടി അവൾക്ക് കുടിക്കാൻ നൽകി ആ സിംഹക്കരുത്തുള്ള കുണ്ണ പതിയെ ശാന്തായി. വാഹിദ് വിയർത്തു കുളിച്ചു കിതച്ചു കൊണ്ട് ആ കാമറാണികളുടെ നടുവിലേക്ക് തളർന്നിരുന്നു.
കരിയിലയിലകൾ ഞെരിയുന്ന പതിഞ്ഞ ശബ്ദം അടുത്തേക്ക് വന്നുകഴിഞ്ഞത് അപ്പോഴും മൂവരും അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല.! വാഹിദ് തന്റെ ഇരുവശത്തും തളർന്നിരിക്കുന്ന രണ്ടുപേരെയും തന്നിലേക്ക് ചേർത്ത് പിടിച്ചു നെറ്റിയിൽ ഉമ്മകൊടുത്തു. അപ്പോഴും കിതപ്പു വിട്ടുമാറിയിരുന്നില്ല. കിതപ്പ് അല്പം ശമിച്ചപ്പോൾ രണ്ടുപേരോടുമായി വാഹിദ് പറഞ്ഞു.
“നമുക്ക് മടങ്ങാം. ഇനിയിപ്പോ ഈ ഇരുട്ടിൽ നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരുമായി ഇവിടെ ഇരിക്കുന്നത് ബുദ്ധിയല്ല.”! വാഹിദ് അവരോട് പറഞ്ഞു. മീനാക്ഷിക്കും അവിടെ നിന്ന് കഴിയും വേഗം മടങ്ങാൻ ആഗ്രഹമുണ്ടായിരുന്നു.
അവൻ എഴുന്നേറ്റ് ബെർമുഡ ട്രൗസർന്റെ സിബ്ബും ബട്ടനും നേരെയാക്കി. പെണ്ണുങ്ങൾ അവരുടെ വസ്ത്രവും. മൂന്നു പേരും വാഹിദിന്റെ മൊബൈൽ ടോർച്ചിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ മുറ്റം വഴി നടന്ന് തറവാടിന്റെ പിന്നിലെത്തി. പൊടുന്നനെ വാഹിദിന്റെ കാലുകൾ നിശ്ചലമായി.
“എന്താ, എന്ത് പറ്റി.?” രണ്ടു സ്ത്രീകളും ഒരുപോലെ തിരക്കി.
“ശ്..ശ്..ശ്…!
വാഹിദ് വിരൽ ചുണ്ടിൽ വച്ചു അവരോട് മിണ്ടാതിരിക്കാൻ പറഞ്ഞു. അതോടെ അവിടെ തികഞ്ഞ നിശബ്ദത നിറഞ്ഞു നിന്നു. കുറച്ചു നേരത്തെ കാത്തിരിപ്പിനൊടുവിൽ ഇരുട്ടു നിറഞ്ഞ ഏതോ ഭാഗത്തു നിന്ന് ഒരു മൃഗത്തിന്റെ പതിഞ്ഞ ശബ്ദം അവർ കേൾക്കാൻ തുടങ്ങി.
അടക്കിപ്പിടിച്ചു മുരളുന്ന ആ ശബ്ദം കേട്ടപ്പോൾ വാഹിദ് മനസ്സിലാക്കി, ആ കറുത്ത നായയാണ്.! അവന്റെ ചുണ്ടിൽ ചെറിയൊരു പുഞ്ചിരി മിന്നിമാഞ്ഞു. ഒപ്പം ജാഗരൂഗതയുടെ ഗൗരവവും.
“എന്താ അത്.. വാഹിദ് അവിടെ എന്തോ ഉണ്ട്..”! മീനാക്ഷി അവന്റെ കൈത്തണ്ടയിൽ കടന്ന് പിടിച്ചു.
“സാരമില്ല, നമുക്ക് വേഗം പോകാം.”!
അവൻ അവരെ കൈകൾക്കൊണ്ട് മുന്നോട്ട് തള്ളിനീക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. മുറ്റം വഴി അടുക്കളയുടെ ഭാഗത്തെത്തിയപ്പോൾ പടവുകൾ കയറി പറമ്പിലേക്ക് കയറി ഓരോ പറമ്പുകൾ താണ്ടി മുകളിലേക്ക് നടന്നു.
അപ്പോഴേക്കും ആകാശപരപ്പിൽ ചന്ദ്രക്കല തെളിഞ്ഞിരുന്നതിനാൽ പാറപ്പറമ്പുമുതൽ അത്യാവശ്യം വെളിച്ചം പരന്നു തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. രാത്രി മനോഹരമായി അണിഞ്ഞൊരുങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
(ഭാഗം 25)
വലിയേടത്തു വീടിന്റെ നീണ്ട നടപ്പാതയുടെ ചെറിയ മതിൽ ഇരുന്ന് മൂന്നുപേരും തൊടിയിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു. മരങ്ങൾ മിന്നാമിനുങ്ങുകളാൽ അലാംഗരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. നല്ല തണുപ്പും ചെറിയ നിലാവും ഇരുട്ടിൽ മിന്നിപ്പൊലിയുന്ന മിന്നാമിനുങ്ങുകളും രാത്രിയെ പ്രണായുതരമാക്കി.
വാഹിദിന്റെ ഇരുവശത്തും പഴയതുപോലെ ആതിരയും മീനാക്ഷിയും ഇനിയും വിട്ടുപോയിട്ടില്ലാത്ത പൂറ്റിലെ തരിപ്പും നനവുമായി ചേർന്നിരുന്നു. മീനാക്ഷി വാഹിദ് പറഞ്ഞത് പോലെ തന്റെ ഓർമ്മകളിൽ ചരിത്രം ചികയാൻ തുടങ്ങി.
പതിയെ വാസുകാരണവരുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് ഓർമ്മകളെ പറത്തിവിട്ടുകൊണ്ട് അവൾ പറയാൻ ആരംഭിച്ചു.
ഓരോ ദിവസം കഴിയുംതോറും വാസുകാരണവരുടെ അവസ്ഥ കൂടുതൽ ഭ്രമാത്മകമായി മാറിത്തുടങ്ങി. സന്ധ്യമയങ്ങിയ സമയങ്ങളിൽ സരസുവിന്റെ കാമകേളികൾ അയാൾ പാറയുടെ മറവിൽ ഒളിഞ്ഞു നിന്ന് കാണാൻ വേണ്ടി പാത്തുംപതുങ്ങിയും പിന്നിലെ പറമ്പുകളിലേക്ക് വലിഞ്ഞു കയറി.
അയാളിലെ അസുരനെ അറിയാവുന്നത് കൊണ്ട് ആരും പിന്തുടർന്ന് ചെല്ലാനോ അവിടെ എന്താണ് നടക്കുന്നത് എന്നറിയാനോ ശ്രമിച്ചില്ല. അയാൾ തങ്ങളെ ഒളിഞ്ഞു നോക്കുന്നുണ്ടെന്ന് മനസ്സിലാക്കിക്കൊണ്ട് ജാനകി കോരന്റെ ശരീരത്തെ തന്റെ തുടകൾക്കിടയിൽ പൂട്ടി നിർത്തി, വാസുകാരണവർക്ക് തന്റെ നഗ്നമായ ഉടലിനുള്ളിൽ തിളച്ചു മറിയുന്ന കാമം വ്യക്തമായി കാണിച്ചുകൊടുത്തു.