സെക്സ് കിട്ടാതെയായി കഴിഞ്ഞാൽ അർജുന്റെ അടുത്ത നീക്കങ്ങളെ പ്രതിരോധിക്കാൻ അപ്പോഴും അവൾക്ക് കഴിയുമോ? എന്നിട്ടും ഒരു ഫലം കണ്ടില്ലെങ്കിൽ പിന്നെ എല്ലാം നിർത്തുന്നതാണ് എനിക്കും അവൾക്കും നല്ലത്.
യെസ്, എന്റെ ഈ തീരുമാനം അങ്ങേയറ്റം വിഡ്ഢിത്തമാണെന്ന് എനിക്ക് നല്ലതപോലെ അറിയാം. മാത്രമല്ല, ഇതിൽ നിന്നും എനിക്ക് ലാഭമൊന്നുമില്ല. മറിച്, നഷ്ടപ്പെടാനേയുള്ളു. ഒന്നുകിൽ കവിത അർജുന് കീഴടങ്ങും, അല്ലെങ്കിൽ തന്റെ ആവശ്യങ്ങൾ നിറവേറ്റാത്തതിൽ അവൾക്ക് എന്നോട് കടുത്ത ദേഷ്യം തോന്നും. രണ്ട് രീതിയിലായാലും അത് ഞങ്ങളുടെ ദാമ്പത്യത്തെ തകർക്കാൻ കാലിബർ ഉള്ള കാര്യങ്ങളാണ്
സത്യത്തിൽ വെറുമൊരു നിമിഷത്തെ സുഖത്തിനായി ഞാൻ എന്റെ ജീവിതം തന്നെ പണയം വെക്കുകയാണ്. പക്ഷേ എനിക്കിത് നിർത്താൻ കഴിയില്ലായിരുന്നു എന്നതാണ് യാഥാർഥ്യം. എന്തോ, എന്നെ ആരോ പിന്നിൽ നിന്നും പിടിച്ചു മുന്നോട്ട് തള്ളുന്നതുപോലെയാണ് എനിക്കിപ്പോൾ അനുഭവപ്പെടുന്നത്.
അടുത്ത കുറച്ച് ആഴ്ചകളിൽ കവിതയുടെ ഉള്ളിലെ പിരിമുറുക്കം കൂടുന്നത് എനിക്ക് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിഞ്ഞു. പ്ലാൻ ചെയ്തതുപോലെ അവളോട് ലൈംഗികമായി അടുക്കാൻ ഞാൻ ശ്രമിച്ചതേയില്ല. ഒന്നോ രണ്ടോ തവണ അവൾ മുൻകൈ എടുത്തു വന്നപ്പോഴും വർക്ക് റിലേറ്റഡ് ആയിട്ടുള്ള എന്തെങ്കിലും ഒഴിവ് പറഞ്ഞു ഞാൻ ഒഴിഞ്ഞുമാറി. എന്റെ ഭാര്യയെ ഇത്തരത്തിൽ നിരാശപ്പെടുത്തുന്നതിൽ എനിക്ക് വലിയ വിഷമമുണ്ടായിരുന്നു, എങ്കിലും എന്റെ ഫാന്റസിയുടെ പൂർണ്ണതയ്ക്കായി എനിക്ക് ഇത് തുടർന്നേ പറ്റൂ. ഇതല്ലാതെ എന്റെ മുന്നിൽ വേറെയൊരു വഴിയും ഞാൻ കാണുന്നില്ല.
മുന്നത്തെ പോലെ തന്നെ അർജുൻ എല്ലാ വെള്ളിയാഴ്ചയും വരുന്നത് തുടർന്നു. അന്ന് നടന്ന ആ സംഭവത്തിന് ശേഷം അവൻ കൂടുതലൊന്നും ചെയ്യാൻ തുനിഞ്ഞില്ലെങ്കിലും തന്റെ ശൃംഗാരങ്ങൾ അവൻ നിർത്തിയിരുന്നില്ല.
കവിത ഇപ്പോഴും അവനിൽ നിന്നും അകലം പാലിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും അവളുടെ ആ ദൃഢനിശ്ചയത്തിന് എവിടെയൊക്കെയോ വിള്ളലുകൾ വീണു തുടങ്ങിയോ എന്ന് ഞാൻ സംശയിച്ചു.
സമ്മർ വെക്കേഷൻ അവസാനിക്കാറായപ്പോൾ, ഈ കാര്യങ്ങൾ ഇവിടം കൊണ്ട് അവസാനിക്കുമെന്ന് ഞാൻ കരുതി. കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ കവിത കോളേജിൽ പോയിത്തുടങ്ങും, അർജുൻ തന്റെ പഠനത്തിനായി ചെന്നൈയിലേക്കും പോകും. എല്ലാം വെറുതെ അവസാനിച്ചല്ലോ എന്നൊരു നേരിയ നിരാശ എനിക്കുണ്ടായെങ്കിലും, അതാണ് ഞങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിന് നല്ലതെന്ന് ഞാൻ എന്നെത്തന്നെ വിശ്വസിപ്പിച്ചു.
“ചിലപ്പോൾ ഇങ്ങനെയൊക്കെ നടക്കാത്തതാവും നല്ലത്” എന്ന് കരുതുകൊണ്ട് ഞാൻ സ്വയം ആശ്വസിച്ചു.
ഇനിയും വൈകിച്ചാൽ വീടിനുള്ളിൽ ഒളിപ്പിച്ച ക്യാമറകൾ കവിത കണ്ടുപിടിക്കുമോ എന്ന പേടിയിൽ അവ ഈ അടുത്ത് തന്നെ മാറ്റാൻ വരെ ഞാൻ പ്ലാൻ ഇട്ടു. അങ്ങനെ നീണ്ട ദിവസത്തെ ചിന്തകൾക്ക് ശേഷം അതവിടെ കുറച്ചു ദിവസം കൂടി ഇരിക്കട്ടെ എന്ന് ഞാൻ തീരുമാനിച്ചു. ഇനി അവസാന നിമിഷം വല്ലതും സംഭവിച്ചാലോ? അതൊന്ന് കാണാതെ പോകാൻ എനിക്ക് വയ്യ. എന്തായാലും ഇതുവരെ വന്നതല്ലേ, അതുകൊണ്ട് ഒരാഴ്ച കൂടിയും നോക്കാം.
അവസാനം…. എന്റെ ആ ക്ഷമയ്ക്ക് ഫലമുണ്ടാകുമോ….?
********
സ്കൂൾ തുറക്കാൻ രണ്ടാഴ്ച മാത്രം ബാക്കിയുള്ള ഒരു വെള്ളിയാഴ്ച, പതിവിലും ഒരു മണിക്കൂർ മുൻപേ അർജുൻ വീട്ടിലെത്തി. അന്ന് അവൻ ഷർട്ട് ധരിച്ചിരുന്നില്ല.
പക്ഷെ ഇന്ന് യാദൃശ്ചികമായി ഒരു കാര്യം സംഭവിച്ചു, സാധാരണ അർജുൻ ജോലി ചെയ്ത് തീർത്തിട്ടാണ് കാളിങ് ബെൽ അടിക്കാൻ ചെല്ലാറുള്ളത്. പക്ഷെ ഇന്ന് എപ്പോഴും ചെയ്യാറുള്ളതുപോലെ അവൻ മെഷീനുമെടുത്ത് പുല്ലു നിഗത്താൻ നിന്നില്ല. മറിച് നേരെ പടിക്കൽ കയറി കാളിങ് ബെൽ അടിച്ചു.
അപ്പോഴാണ് ഒരു രണ്ട് മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞ് കവിത വന്ന് വാതിൽ തുറന്നത്. എന്നത്തേയും പോലെ ആ ആംഗളിൽ നിന്നും അവളെ എനിക്ക് കാണാൻ പറ്റുന്നിലായിരിന്നു ആകെ ശബ്ദം മാത്രമാണ് കേൾക്കാൻ പറ്റുന്നത്.