പെട്ടെന്ന് റൂമിലെ കർട്ടൻ വകഞ്ഞുമാറ്റി ഗൗരവമേറിയ മുഖഭാവമുള്ള, എന്നാൽ കണ്ണുകളിൽ കാരുണ്യം നിഴലിക്കുന്ന ഒരു മധ്യവയസ്കൻ അകത്തേക്ക് കടന്നുവന്നു. വൈറ്റ് കോട്ടിന് മുകളിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ നെയിം ടാഗിൽ ‘ഡോ. ആര്യൻ’ എന്ന് എഴുതിയിരുന്നു.
അദ്ദേഹം എന്റെ അരികിലെത്തി മെഡിക്കൽ ചാർട്ട് നോക്കി. പിന്നീട് പതുക്കെ എന്റെ കയ്യിൽ തൊട്ടു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്പർശനത്തിന് മിസ്ട്രസ്മാരുടെ ആ ഹിംസ്രമായ ഭാവമായിരുന്നില്ല. “പവി..” അദ്ദേഹം വളരെ താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ വിളിച്ചു. ഞാൻ ഭയത്തോടെ ഒന്ന് വിറച്ചു.
“പേടിക്കണ്ട. ഞാൻ എല്ലാം അറിഞ്ഞു. മാലിനി ഡോക്ടർ പറഞ്ഞതിനേക്കാൾ വലിയ കാര്യങ്ങൾ നിന്റെ ഈ ശരീരം പറയുന്നുണ്ട്,” അദ്ദേഹം എന്റെ മുറിവുകളിലേക്ക് നോക്കി നെടുവീർപ്പിട്ടു.
അദ്ദേഹം ഒരു കസേര വലിച്ചിട്ട് എന്റെ അരികിൽ ഇരുന്നു. “നീ ഇപ്പോൾ അനുഭവിക്കുന്നത് വെറും ശാരീരിക വേദന മാത്രമല്ലെന്ന് എനിക്കറിയാം. നിന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു തരം കീഴ്പ്പെടൽ, അല്ലെങ്കിൽ ഒരു അടിമത്തത്തിന്റെ ലഹരി പടർന്നിട്ടുണ്ട്. ആ സ്ത്രീകൾ നിന്റെ ശരീരത്തെ മാത്രമല്ല, നിന്റെ തലച്ചോറിലെ ഡോപാമൈൻ ലെവലിനെയും (Dopamine levels) അവർ ഹൈജാക്ക് ചെയ്തിരിക്കുകയാണ്.”
ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ അദ്ദേഹത്തെ നോക്കി. വായ തുറക്കാൻ എനിക്ക് ഭയമായിരുന്നു. അദ്ദേഹം തുടർന്നു:
“നിന്റെ മൂത്രനാളിയിൽ അവർ കയറ്റിയ ആ ലോഹദണ്ഡ്, ആ ഉറുമ്പ് കടി… ഇതൊക്കെ നിന്റെ സിരകളിൽ ഒരു പ്രത്യേക തരം രാസമാറ്റം ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ട്. വേദനയെ സുഖമായി തെറ്റിദ്ധരിക്കുന്ന ഒരു അവസ്ഥ. ഇതിനെ നമുക്ക് ശാസ്ത്രീയമായി ചികിത്സിക്കാം. നീ വിചാരിക്കുന്നത് പോലെ ഇത് നിന്റെ വിധിയല്ല, മറിച്ച് ഒരു തരം മാനസികവും ശാരീരികവുമായ അഡിക്ഷൻ മാത്രമാണ്.”
അദ്ദേഹം തന്റെ പോക്കറ്റിൽ നിന്നും ഒരു ചെറിയ ഡയറി എടുത്ത് ചില മരുന്നുകളുടെ പേര് എഴുതി. “ഇതാ… ചില ന്യൂറോ ട്രാൻസ്മിറ്റർ റെഗുലേറ്ററുകൾ (Neurotransmitter regulators) ഉണ്ട്.
ഇത് നിന്റെ തലച്ചോറിലെ ആ അനാവശ്യമായ കീഴ്പ്പെടൽ മനോഭാവത്തെ പതുക്കെ ഇല്ലാതാക്കും. നിന്റെ പുരുഷത്വം വീണ്ടെടുക്കാൻ ടെസ്റ്റോസ്റ്റിറോൺ തെറാപ്പിയും (Testosterone therapy) നമുക്ക് ഇതിനൊപ്പം തുടങ്ങാം. ഈ മരുന്നുകൾ നിന്റെ ഉള്ളിലെ ആ വിറയൽ മാറ്റും. മിസ്ട്രസ്മാരെ കാണുമ്പോൾ നിനക്കുണ്ടാകുന്ന ആ ഭയം പതുക്കെ ഒരു വെറുപ്പായി മാറും.”
അദ്ദേഹം എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു, “പവി. മരുന്നുകൾക്ക് നിന്റെ ഹോർമോണുകളെ ശരിയാക്കാം. പക്ഷേ, നിന്റെ മനസ്സ് നീ തന്നെ തിരിച്ചു പിടിക്കണം. അവർ നിനക്ക് തരുന്ന ആ ‘ലഹരി’ ഒരു കെണിയാണെന്ന് നീ തിരിച്ചറിയണം. ഇപ്പോൾ അവർ വരും… ഞാൻ ഇതിനെ ഒരു സാധാരണ ഇൻഫെക്ഷൻ കേസ് ആയി മാത്രമേ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യൂ. പക്ഷേ, ഈ മരുന്നുകൾ ഞാൻ നിനക്ക് രഹസ്യമായി എത്തിച്ചുതരാം.”
പുറത്ത് ടീനയുടെ ചെരിപ്പിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടതും ഡോക്ടർ ആര്യൻ എഴുന്നേറ്റു. അദ്ദേഹം എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി ഉറച്ച ഒരു ആത്മവിശ്വാസം നൽകി. “ഇതൊരു രോഗമാണ് പവി… മരുന്നുകൾ കൊണ്ട് നമുക്ക് ഇതിനെ തോൽപ്പിക്കാം. നീ വീണ്ടും പഴയ പവിത്രനാകണം.”
ഡോക്ടർ ആര്യൻ എന്റെ കണ്ണുകളിലെ ആ മാറ്റം തിരിച്ചറിഞ്ഞതുപോലെ വീണ്ടും അടുത്തേക്ക് വന്നു. പ്രതികാരത്തിന്റെ ഒരു കനൽ എന്റെ ഉള്ളിൽ നീറിപ്പുകയുന്നത് അദ്ദേഹം മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു.
“ഡോക്ടർ…” ഞാൻ വളരെ പ്രയാസപ്പെട്ട്, മുറിഞ്ഞുപോയ സ്വരത്തിൽ വിളിച്ചു. “എന്നെ എങ്ങനെയെങ്കിലും ഒരാഴ്ച ഇവിടെ കിടത്തണം. എനിക്ക് കുറച്ച് സമയം വേണം. പണം ഞാൻ എങ്ങനെയെങ്കിലും ഒപ്പിക്കാം. പ്ലീസ്…”
ഡോക്ടർ ആര്യൻ കുറച്ചു നേരം ആലോചിച്ചു. പുറത്ത് ടീനയുടെയും മാലിനിയുടെയും സംസാരം കേൾക്കാമായിരുന്നു. അദ്ദേഹം ശബ്ദം താഴ്ത്തി പറഞ്ഞു, “നീ ഈ അവസ്ഥയിൽ പുറത്തുപോയാൽ അവർ നിന്നെ വീണ്ടും തകർക്കും. നിന്റെ ആന്തരിക അവയവങ്ങൾക്ക് കടുത്ത അണുബാധ (Septicemia) ഉണ്ടെന്നും, ഒരാഴ്ചത്തെ തീവ്രപരിചരണവും ഒബ്സർവേഷനും വേണമെന്നും ഞാൻ റിപ്പോർട്ട് എഴുതാം. പക്ഷേ, നിനക്ക് പണം ഉറപ്പിക്കാൻ കഴിയുമോ?”