“പവി… എന്റെ ദൈവമേ… എന്നോട് ഇത് ചെയ്യല്ലേ…” അവൾ തറയിൽ മുട്ടുകുത്തി ഇരുന്ന് അവന്റെ കാലുകൾ പിടിച്ചു. “ഞാൻ നിന്റെ അടിമയാകാം, നീ പറയുന്നത് പോലെ ചെയ്യാം… പക്ഷേ ഇത്…”
പവിത്രൻ അവളുടെ കൈകൾ തട്ടി മാറ്റി. “അടിമയാകാൻ നീ ഇനിയും ഒരുപാട് പഠിക്കാനുണ്ട് ട്രീസ. വേഗം അഴിക്ക്!”
അവൾ വിറയലോടെ തന്റെ പാന്റ് താഴേക്ക് മാറ്റി. അവളുടെ ആഡംബര വസ്ത്രങ്ങൾ എല്ലാം ഇപ്പോൾ പവിത്രന്റെ കാൽക്കീഴിൽ ഒരു കൂമ്പാരമായി കിടക്കുന്നു. തന്റെ ശരീരം മറയ്ക്കാൻ കൈകൾ കൊണ്ട് ശ്രമിക്കുന്ന അവളുടെ ആ അവസ്ഥ കണ്ട് പവിത്രന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു ക്രൂരമായ സംതൃപ്തി പടർന്നു. അവൾ ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയെപ്പോലെ അവിടെയിരുന്ന് വിതുമ്പുകയായിരുന്നു. ട്രീസ ജോൺ എന്ന അഹങ്കാരിയായ മിസ്ട്രസ്സ് ഇന്ന് വെറുമൊരു നിസ്സഹായയായ പെണ്ണായി അവന്റെ മുന്നിൽ തകർന്നു വീണിരിക്കുന്നു.
ഹാളിന്റെ ഒരു മൂലയിൽ പവിത്രൻ തന്റെ ട്രൈപ്പോഡ് ഉറപ്പിച്ചു. അത്യാധുനികമായ ആ ക്യാമറയുടെ ലെൻസ് കൃത്യമായി ട്രീസയുടെ മുഖത്തേക്ക് തിരിച്ചു വെച്ചു. ആ റെക്കോർഡിംഗ് ബട്ടണിലെ ചുവന്ന വെളിച്ചം മിന്നാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ട്രീസയുടെ ഉള്ളിലെ ഭയം ഇരട്ടിയായി. തന്റെ അന്തസ്സും അഭിമാനവും ഒരു ഡിജിറ്റൽ ഫയലായി മാറാൻ പോകുകയാണെന്ന തിരിച്ചറിവ് അവളെ തളർത്തി.
“ഇനി നിന്റെ ഓരോ ചലനവും ലോകം കാണും ട്രീസ. പക്ഷേ അതിനു മുൻപ്, നിന്റെ ഉടലിലെ അവസാനത്തെ അടയാളങ്ങളും എനിക്ക് ഈ തറയിൽ കാണണം,” പവിത്രൻ ക്യാമറയ്ക്ക് പിന്നിൽ നിന്ന് കൽപ്പിച്ചു.
ട്രീസ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകൾ തന്റെ ബ്രായുടെ ഹുക്കിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. “പവി… പ്ലീസ്… ഇത് വേണ്ട. ഇത് ഷൂട്ട് ചെയ്യരുത്. നിനക്ക് എന്നെ എന്തുവേണമെങ്കിലും ചെയ്തോ, പക്ഷേ ഇത്…” അവൾ കരച്ചിലിനിടയിൽ കേണു.
“നിന്റെ കരച്ചിൽ ഈ ക്യാമറയ്ക്ക് വല്ലാത്തൊരു ഭംഗി നൽകുന്നുണ്ട്. വേഗം അഴിക്ക്!”
അവൾ മടിച്ചു നിൽക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ, ദൂരെ മാറി ഇരുന്നിരുന്ന നിമ്മി എഴുന്നേറ്റ് അടുത്തേക്ക് വന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ കടുത്ത വെറുപ്പായിരുന്നു. പവിത്രൻ അനുഭവിച്ച ഓരോ നിമിഷവും അവൾക്ക് ഓർമ്മയുണ്ടായിരുന്നു.
“എന്താടീ നോക്കി നിൽക്കുന്നത്?” നിമ്മി അലറി. അടുത്ത നിമിഷം നിമ്മിയുടെ കൈ ട്രീസയുടെ കവിളിൽ ആഞ്ഞു പതിച്ചു. “ഫട്ടാക്…”
“അഴിക്കെടി കൂത്തിച്ചി മോളേ! പവിയെക്കൊണ്ട് നീ ചെയ്യിപ്പിച്ച കാര്യങ്ങൾ ഓർമ്മയുണ്ടോ നിനക്ക്? അന്നൊന്നും നിനക്ക് ഈ നാണമില്ലായിരുന്നല്ലോ!” നിമ്മി വീണ്ടും അവളെ ഒന്ന് പൊട്ടിച്ചു.
ആ അടിയുടെ ആഘാതത്തിൽ ട്രീസ തറയിലേക്ക് മറിഞ്ഞു വീണു. കവിളിൽ കൈവെച്ച് അവൾ ഉറക്കെ കരയാൻ തുടങ്ങി. നിമ്മിയുടെ ആ വിളി അവളുടെ ഉള്ളിലെ ആത്മവിശ്വാസത്തിന്റെ അവസാന തരിയും കെടുത്തിക്കളഞ്ഞു. വിറയലോടെ അവൾ തന്റെ ബ്രായും ജെട്ടിയും ഓരോന്നായി അഴിച്ചു മാറ്റി.
ഇപ്പോൾ അവൾ പൂർണ്ണ നഗ്നയായി ആ ക്യാമറയുടെ മുന്നിൽ ഇരിക്കുകയാണ്. തന്റെ നഗ്നത മറയ്ക്കാൻ അവൾ കാൽമുട്ടുകൾ നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് ചുരുണ്ടുകൂടി ഇരുന്നു.
“ഇങ്ങനെ ഇരുന്നാൽ ഷൂട്ട് ചെയ്യാൻ പറ്റില്ലല്ലോ ട്രീസ,” പവിത്രൻ ക്രൂരമായി ചിരിച്ചു. അവൻ അടുത്തേക്ക് വന്ന് അവളുടെ കൈകൾ ബലമായി മാറ്റി തറയിൽ പരത്തി വെപ്പിച്ചു. “ഇനി എനിക്ക് നിന്റെ ആവേശം കാണണം. നിന്റെ വിരലുകൾ എവിടെ പോകണമെന്ന് നിനക്ക് നന്നായി അറിയാമല്ലോ. സ്വയം ഭോഗം ചെയ്ത് ആസ്വദിക്കുന്നത് ആ ക്യാമറയ്ക്ക് കാണിച്ചു കൊടുക്ക്.”
“പവി… എനിക്ക് വയ്യ… ഞാൻ എങ്ങനെ…” അവൾ വിതുമ്പി.
“തുടങ്ങെടി!” നിമ്മി വീണ്ടും ചൂരൽ തറയിൽ അടിച്ചു ശബ്ദമുണ്ടാക്കി.
നിവൃത്തിയില്ലാതെ, ക്യാമറയുടെ ആ കണ്ണിനു മുന്നിൽ വെച്ച് ട്രീസ തന്റെ വിരലുകൾ സ്വന്തം ശരീരത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. വേദനയും നാണക്കേടും കലർന്ന ആ അവസ്ഥയിൽ അവൾ സ്വയം വിരലിടാൻ നിർബന്ധിതയായി. കണ്ണീർ തുള്ളികൾ അവളുടെ മാറിടത്തിലേക്ക് ഇറ്റിറ്റുവീണു.
തന്റെ ജീവിതത്തിൽ താൻ പീഡിപ്പിച്ച ഓരോ അടിമയുടെയും വേദന ഇപ്പോൾ അവൾ സ്വന്തം ശരീരത്തിൽ അനുഭവിച്ചു. പവിത്രൻ ഓരോ ആംഗിളിലും ആ ദൃശ്യങ്ങൾ പകർത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ടീന ജോണിന്റെ അഹങ്കാരമായ മകൾ ഇന്ന് ഒരു ക്യാമറയ്ക്ക് മുന്നിൽ വെറുമൊരു കളിപ്പാവയായി മാറിയിരിക്കുന്നു.