“അമ്മയും മകളും കൂടെ എനിക്ക് തന്ന ആ സ്പെഷ്യൽ ട്രീറ്റ്മെന്റ് നിനക്ക് ഓർമ്മയുണ്ടോ ട്രീസ?” പവിത്രൻ ക്രൂരമായ ഒരു ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.
അവൻ നിമ്മിയോട് ആംഗ്യം കാണിച്ചു. നിമ്മി തന്റെ കറുത്ത അടിവസ്ത്രം (ജെട്ടി) ഊരി പവിത്രന്റെ കയ്യിലേക്ക് നൽകി. പവിത്രൻ അത് ഒരു പാത്രത്തിൽ വെച്ച് അതിലേക്ക് അല്പം മൂത്രം ഒഴിച്ചു. ആ ഗന്ധം മുറിയിൽ പടർന്നപ്പോൾ ട്രീസ മുഖം തിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
“ഇതിനെ നീ ഒരു പുണ്യമായി കാണണം ട്രീസ. എന്റെ അന്തസ്സിനെ നീ ചവിട്ടിമെതിച്ചപ്പോൾ എനിക്കുണ്ടായ അതേ അനുഭവം നിനക്കും വേണം,” പവിത്രൻ പറഞ്ഞു.
അവൻ അവളുടെ മുടിയിൽ കുത്തിപ്പിടിച്ച് തലയുയർത്തി. ആ നനഞ്ഞ വസ്ത്രം അവളുടെ വായയ്ക്കും മൂക്കിനും ചുറ്റുമായി ഒരു മാസ്ക് പോലെ അവൻ വരിഞ്ഞുമുറുക്കി കെട്ടി. ട്രീസ ശ്വാസം കിട്ടാതെ പിടഞ്ഞു. നനഞ്ഞ തുണിയുടെ ആ തീക്ഷ്ണ ഗന്ധം അവളുടെ നാസാരന്ധ്രങ്ങളിലേക്ക് ഇരച്ചു കയറിയപ്പോൾ അവൾ കണ്ണുകൾ ഉരുട്ടി പവിത്രനെ നോക്കി അപേക്ഷിച്ചു.
“എങ്ങനെയുണ്ട്? ഇത് നിന്റെ അമ്മ എനിക്ക് തന്ന അതേ ലഹരിയല്ലേ?” അവൻ അവളുടെ മുഖത്തോട് മുഖം ചേർത്ത് ചോദിച്ചു.
അവൻ അവളുടെ ആ കറുത്ത കുർത്തിയുടെ കോളറിൽ പിടിച്ച് അവളെ തറയിലേക്ക് വലിച്ചിട്ടു. “ഇനി നിന്റെ അമ്മ വരുന്നത് വരെ നീ ഇങ്ങനെ ഇവിടെ കിടക്കണം. ഈ മാസ്കിന്റെ ഗന്ധം നിന്റെ ഓരോ ഞരമ്പിലും തറയ്ക്കണം.
ഫാം ഹൗസിനുള്ളിലെ അന്തരീക്ഷം പെട്ടെന്ന് നിഗൂഢമായി മാറി. പവിത്രൻ കയ്യിലിരുന്ന ഇലക്ട്രിക് വടി മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചിട്ട് ട്രീസയുടെ മുന്നിൽ അധികാരത്തോടെ നിന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകളിലെ ആ പഴയ അഹങ്കാരം ഇപ്പോൾ പൂർണ്ണമായും കെട്ടടങ്ങിയിരുന്നു.
“ട്രീസ… നീ എനിക്ക് തന്ന ആ നീല നൈറ്റി ഓർമ്മയുണ്ടോ? അത് ധരിപ്പിക്കാൻ നീ എന്നെ എത്രത്തോളം അപമാനിച്ചു എന്ന് നിനക്ക് അറിയാമല്ലോ. ഇന്ന് കാര്യങ്ങൾ നേരെ തിരിച്ചാണ്,” പവിത്രന്റെ സ്വരം കല്ലിച്ചതായിരുന്നു.
അവൻ അവളുടെ കെട്ടുകൾ പതുക്കെ അഴിച്ചുവിട്ടു. പക്ഷേ ഓടിപ്പോകാൻ കഴിയില്ലെന്ന് ബോധ്യമുള്ളതുകൊണ്ട് അവൾ അവിടെത്തന്നെ തളർന്നിരുന്നു.
“ഇനി ഓരോന്നായി തുടങ്ങാം. നിന്റെ ഈ വിലകൂടിയ വസ്ത്രങ്ങൾ… ഇത് ഓരോന്നായി നീ തന്നെ അഴിക്കണം. നിന്റെ ഈ ആഡംബരം എനിക്ക് ഈ തറയിൽ കാണണം,” പവിത്രൻ കൽപ്പിച്ചു.
ട്രീസയുടെ കൈകൾ വിറച്ചു. “പവി… പ്ലീസ്… എന്നോട് ഇത് ചെയ്യരുത്. ഞാൻ നിനക്ക് എത്ര പണം വേണമെങ്കിലും തരാം. നിനക്ക് വേണമെങ്കിൽ എന്റെ അമ്മയുടെ ബിസിനസ്സിൽ പങ്കാളിത്തം തരാം. പ്ലീസ് പവി… എന്നെ ഇങ്ങനെ നാണം കെടുത്തരുത്,” അവൾ കൈകൾ കൂപ്പി കരഞ്ഞുകൊണ്ട് അപേക്ഷിച്ചു.
“പണമോ? നിന്റെ പണം കൊണ്ടൊന്നും എനിക്ക് കിട്ടിയ ആ മുറിവുകൾ ഉണങ്ങില്ല ട്രീസ. വേഗം തുടങ്ങിക്കോ, അല്ലെങ്കിൽ ആ ഷോക്ക് വടി നിന്റെ ശരീരത്തിൽ എവിടെ കയറുമെന്ന് എനിക്ക് പോലും അറിയില്ല,” അവൻ ശബ്ദമുയർത്തി.
വിറയ്ക്കുന്ന വിരലുകൾ കൊണ്ട് ട്രീസ തന്റെ കറുത്ത കുർത്തിയുടെ ബട്ടണുകൾ ഓരോന്നായി അഴിക്കാൻ തുടങ്ങി. കണ്ണീർ അവളുടെ കവിളിലൂടെ ഒലിച്ചിറങ്ങി ആ നനഞ്ഞ മാസ്കിൽ പറ്റിപ്പിടിച്ചു. ഓരോ ബട്ടൺ അഴിക്കുമ്പോഴും അവൾ പവിത്രന്റെ കാല്ക്കൽ വീണ് കേണു.
“പവി… വേണ്ട… എനിക്ക് വയ്യ… എന്നെ കൊല്ലൂ, പക്ഷേ ഇത് ചെയ്യിപ്പിക്കരുത്,” അവൾ തേങ്ങിക്കൊണ്ട് നിലവിളിച്ചു.
“കൊല്ലാനാണെങ്കിൽ നിന്നെ എപ്പോഴേ കൊല്ലാമായിരുന്നു ട്രീസ. എനിക്ക് വേണ്ടത് നിന്റെ ഈ അഹങ്കാരം തകരുന്നത് കാണാനാണ്. അഴിക്ക്!” അവൻ ആജ്ഞാപിച്ചു.
കരച്ചിലിനും തേങ്ങലിനും ഇടയിൽ അവൾ തന്റെ കുർത്തി ഊരി തറയിലേക്ക് ഇട്ടു. ഇപ്പോൾ അവൾ അടിവസ്ത്രങ്ങൾ മാത്രമായി അവന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുകയാണ്. ആ തണുത്ത കാറ്റേറ്റപ്പോൾ അവളുടെ ശരീരം വെട്ടിവിറച്ചു. താൻ പണ്ട് പവിത്രനെ നഗ്നനാക്കി നിർത്തി പരിഹസിച്ച അതേ അവസ്ഥയിൽ ഇന്ന് അവൾ നിൽക്കുന്നു. നാണക്കേട് കൊണ്ട് അവൾ മുഖം കുനിച്ചു.
“തീർന്നില്ലല്ലോ… നിന്റെ ഈ കറുത്ത പാന്റും കൂടി അഴിക്ക്. എനിക്ക് നിന്നെ പൂർണ്ണമായും കാണണം,” പവിത്രൻ ഒരു സിഗരറ്റ് കത്തിച്ച് അതിന്റെ പുക അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് ഊതിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.