അവനും തന്നോട് ആഗ്രഹമുണ്ടെന്ന് ആദ്യമെ അറിഞ്ഞതാണ്,താനും അവനെ അങ്ങനെ കാണാൻ തുടങ്ങിയെന്ന് അവനു മനസ്സിലായെന്നറിഞ്ഞതും പാർവതിയൊന്നു വിറച്ചു.ഒരു മരവിപ്പോടെ പടികൾ കയറുന്ന അവനെ അവൾ നോക്കിയതും അവൻ പറഞ്ഞതിന്റെ അർത്ഥം വീണ്ടും മനസ്സിലൂടെ ഓടി തനിക്ക് വേണമെങ്കിൽ അവൻ വന്ന് ചെയ്തു തരാമെന്നല്ലേ അവൻ
പറഞ്ഞേ…ഇത്രയും കാലം തങ്ങൾക്കിടയിൽ ഇങ്ങനെയൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ലല്ലോ…എന്തൊക്കെയാ ഈ നടക്കണേ എന്ന ചിന്തകൾ തലയെ കാർന്നു തിന്നാൻ തുടങ്ങിയതും പാർവതി ഡൈനിംഗ് ടേബിളിലെ കസേരയിലോട്ടിരുന്നു.
മുകളിലോട്ട് കയറുമ്പോളും എന്റെ മനസ്സിൽ വേറെയൊന്നുമായിരുന്നില്ല.എന്തിനാണ് ഞാൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞെതെന്നോ,എന്താണ് അതിന്റെ അർത്ഥമെന്നോ ഒന്നും എനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു.അമ്മയോടു അടങ്ങാത്ത ആഗ്രഹമുള്ളത് കൊണ്ടാണോ ഇനി അങ്ങനെ പറഞ്ഞതു എന്ന ചിന്ത വന്നതും ഇനി അമ്മയെങ്ങാനും എന്നെ ഒരു കാമവെറിയനായി കാണുമോ എന്നാലോചിച്ചു ടെൻഷൻ അടിച്ചു കൊണ്ട് റൂമിൽ കയറി ബെഡിലേക്ക് ഒറ്റ വീഴ്ച്ചയായിരുന്നു.
പിന്നെ ഞാൻ പുറത്ത് ഇറങ്ങുന്നത് രാത്രി വയറു കിടന്ന് തള്ളക്ക് വിളിച്ചപ്പോൾ ആണ്,വയറിനറിയില്ലല്ലോ ഞാനിവിടെ ആസനത്തിൽ തീ പിടിച്ച അവസ്ഥയിലാണെന്ന്.
ഇറങ്ങി ചെന്നതും കണ്ടു ഹാളിലെ സോഫയിൽ ഗൗരവത്തോടെയിരിക്കുന്ന അമ്മയെ.ഉച്ചക്ക് കണ്ട വേഷമല്ല ഇപ്പോൾ കളിച്ചിട്ടുണ്ട് ഒരു കറുത്ത ബ്ലൗസും സെറ്റുമുണ്ടുമാണിട്ടിരിക്കുന്നത്.
അമ്മയുടെയിരിപ്പ് കണ്ടതും ഞാൻ ഒന്ന് പതറി,ഇനി നേരത്തെ ഞാൻ പറഞ്ഞതിന് എന്തെങ്കിലും ചോദിക്കുമോ എന്ന ഭയം എന്റെയുള്ളിലോട്ട് കയറി കൊണ്ടിരുന്നു.
വല്ലാത്തൊരു നിശബ്ദത അവിടയാകെ തളം കെട്ടി.കുറച്ചു നേരം ഇത് തുടർന്നതും അമ്മ എണീറ്റ് പോയി.വിശപ്പ് മൂത്ത് വയറു കരിഞ്ഞെങ്കിലും അമ്മയുടെ മുഖം കണ്ടതോടെ ചോദിക്കാനുള്ള മൂഡ് പോയി.പക്ഷെ എന്റെ മനസ്സ് വായിച്ചെന്ന പോലെ അമ്മ ചപ്പാത്തിയും ചിക്കനും കൊണ്ട് ടേബിളിൽ വെച്ചു വയറിന്റെ വിളി കടുത്തതോടെ ഒന്നും നോക്കാതെ അത് അകത്താക്കാൻ തുടങ്ങി.അങ്ങനെ കഴിച്ചോണ്ടിരിക്കെ ഏതോ ഒരു നിമിഷം ഞാൻ തല പൊക്കി നോക്കി,ഒട്ടും ഗൗരവം കുറക്കാതെ എന്നെ തന്നെ നോക്കിയിരിക്കുന്നുണ്ട്.ഒന്ന് ഞെട്ടിയെങ്കിലും അത് പുറത്ത് കാണിക്കാതെ എന്തേലും ഒക്കെ ചോദിക്കണ്ടേയെന്നു കരുതി
“അമ്മ കഴിക്കണില്ലേ”ന്ന് ചോദിച്ചതും
“സാറിന് ഇപ്പോളാണ് സമയം ആയെതെന്ന് കരുതി?”എന്നു തിരിച്ചു ചോദിച്ചതും എന്റെ വായടഞ്ഞു പിന്നെ ഒന്നും പറയാതെ ഞാൻ കഴിച്ചെണീറ്റു.
ഒന്നും പറയാതെ പോകാൻ നിന്ന എന്നെ അമ്മ പിന്നിൽ നിന്ന് വിളിച്ചു.
“ആദി ഒന്ന് നിന്നെ…എനിക്ക് നിന്നോട് കുറച്ചു സംസാരിക്കാനുണ്ട്” ഒട്ടും ഗൗരവം കുറക്കാതെയുള്ള അമ്മയുടെ ശബ്ദം കേട്ട് ഒന്ന് വിറച്ചെങ്കിലും മനസാന്നിധ്യം വീണ്ടെടുത്ത് കൊണ്ട്
“ഉച്ചക്ക് നടന്ന കാര്യമാണെങ്കിൽ അപ്പൊ പറഞ്ഞതിൽ കൂടുതൽ ഒന്നും എനിക്ക് പറയാനില്ല”പറഞ്ഞതും
“അതിനെ പറ്റി തന്നെയാണ് പക്ഷെ അതിനെ പറ്റി സംസാരിക്കാതെ നീ ഇവിടുന്ന് പോവില്ല”എന്ന് അമ്മ ഒന്ന് കടുപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു കൊണ്ട് സോഫയിൽ പോയിയിരുന്നു.ഒരു പേടിയോടെ ഞാൻ അടുത്തുള്ള സോഫയിൽ പോയിതിരുന്നതും അമ്മ സംസാരിച്ചു തുടങ്ങി
“മോനേ…ഉച്ചക്ക് നടന്നത്…ആദ്യമായിട്ട ഞാൻ അങ്ങനെ…”
ആദ്യമായിട്ടല്ലങ്കിൽ പോലും അങ്ങനെ പറയാനാണവൾക്ക് തോന്നിയത്.
“അത് സാരമില്ലമ്മേ…എനിക്ക് മനസ്സിലാകും…”ഞാൻ ശാന്തമായി തന്നെ മറുപടി പറഞ്ഞു.
“അതല്ലടാ…ആ നേരത്ത് എങ്ങനെയോ നിന്റെ പേര് വായിൽ വന്നു പോയതാ”ഒരു സങ്കടത്തോടെ അമ്മ പറഞ്ഞു
“അച്ഛൻ മരിച്ചതിനു ശേഷം അമ്മക്ക് ആ സുഖം കിട്ടിയത് എന്നെ ഓർത്താപ്പോളല്ലേ?അതിൽ
ഒരു കുഴപ്പോമില്ല.വേറെയാരേം അല്ലല്ലോ എന്നെയല്ലേ…”ഞാൻ ഒരു ആശ്വാസ വാക്ക് എന്ന കണക്കാണ് പറഞ്ഞതെങ്കിലും അമ്മ അത് രീതിക്ക് എടുക്കുമെന്ന് എനിക്ക് ഒരു പിടിയുമുണ്ടായിരുന്നില്ല.
ആദിയുടെ ആ വാക്കുകൾ പാർവതിയിൽ കുറച്ചു ആശ്വാസം നിറച്ചു.താൻ ചെയ്തത് തെറ്റെല്ലാ എന്ന ഒരു ചിന്ത അവളിൽ വന്നു.അപ്പോളും അവൻ പറഞ്ഞതിന്റെ മറുവശമവൾ ആലോചിച്ചില്ല.