ഒരു കുന്നിൻ മുകളിലെ ഇരുനൂറേക്കർ വിശാലമായ എസ്റ്റേറ്റിന്റെ നടുവിൽ ആണ് ഈ വലിയ വീട്. ഞങ്ങളുടെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞ സമയത്ത് ഒരിക്കൽ ഞാനും രാധികയും ഇവിടെ വന്നിരുന്നു. അതിനുശേഷം ഇതിന്റെ പഴയ ഉടമസ്ഥൻ ഇതു വിൽക്കാൻ ഇട്ടപ്പോൾ ഞങ്ങൾ അത് അന്ന് വീണയുടെ പേരിൽ വാങ്ങിയതാണ്. ഇവിടെ വന്ന് സെറ്റിൽ ആകും എന്ന് സ്വപ്നത്തിൽപ്പോലും ഞാൻ കരുതിയിരുന്നില്ല.
മനോഹരമായ ഒരു ബംഗ്ളാവാണിത്. വിശാലമായ ഒരു ഹാളിനു ചുറ്റും ആയി, മൂന്ന് വിശാലമായ മുറികൾ. അതിലെല്ലാം ബാത്ടബ് അടക്കം എല്ലാ സൗകര്യങ്ങളോടും കൂടിയ വിശാലമായ ബാത്രൂമുകൾ. എല്ലാ ആധുനിക സൗകര്യങ്ങളും ഉള്ള ഒരു വലിയ അടുക്കള.
ഒരു വേലക്കാരി വന്ന് അകത്തേയും, അടുക്കളയിലേയും പണിയെല്ലാം തീർത്ത് മിക്കവാറും ഉച്ചകഴിയുമ്പോൾ പോകും. അല്ലെങ്കിൽ പുറത്തെ പണികൾ ചെയ്യും. ചിലപ്പോൾ പുറത്തെ പണികൾക്ക് അവരെ സഹായിക്കാൻ അവർ തന്നെ ഒന്നോ രണ്ടോ പേരെ കൊണ്ടുവരും. ഞങ്ങൾ വാങ്ങിയകാലം മുതലേ ഉള്ള വേലക്കാരിയുടെ കുടുംബം ആണ് ഇപ്പൊഴും ഇവിടെ ജോലിക്ക്.
ഞങ്ങൾ വാങ്ങുമ്പോൾ ഇത്രയും സൗകര്യങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. പതിയെ ഞങ്ങൾ പണിയിച്ചെടുത്തതാണ് ഇവയെല്ലാം. പിന്നെ, കാലം മാറിയതിന് അനുസരിച്ച്, എസ്റ്റേറ്റിൽ ഒരു പ്രൈവറ്റ് മൊബൈൽ ടവറും, ഇന്റർനെറ്റ്, തുടങ്ങി എല്ലാ ആധുനിക സൗകര്യങ്ങളും കാലാകാലങ്ങളിൽ ഞങ്ങൾ ഏർപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.
വീണയുടെ ചെറുപ്പം മുതലേ പലപ്പോഴും ഞങ്ങൾ ഇങ്ങോട്ട് യാത്ര വരാറുണ്ടായതിനാൽ അവൾക്കും ഇത് രണ്ടാം വീടായി മാറിയിരുന്നു. അതിനാൽ കല്യാണശേഷം ജിനുവിന്റെ ഒപ്പം ഇങ്ങോട്ട് മാറിയപ്പോൾ അവൾക്ക് അവളുടെ വീട്ടിലേക്ക് വന്നതുപോലെ മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു.
ചിക്കമംഗളൂരിൽ ചെന്ന് എതാണ്ട് ഒരാഴ്ചക്കകം ഞാൻ ഇവിടത്തെ ജീവിതവും ആയി ഇണങ്ങി എന്നു തന്നെ പറയാം. മുമ്പെല്ലാം ഈ എസ്റ്റേറ്റ് നോക്കാൻ മാത്രം വല്ലപ്പോഴും വന്ന് തങ്ങിയിട്ട് തിരിച്ചുപോകാറാണ് പതിവ്. അപ്പോഴെല്ലാം ഇവിടത്തെ പ്ലാന്റേഴ്സ് ക്ളബിൽ ഞാൻ പോകാറുണ്ടായിരുന്നു. അതിനാൽ മിക്കവരും ആയി നല്ല പരിചയം ആയിരുന്നു. എന്നാലും കൂട്ടുകാർ എന്നപോലെ ആരും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ആ സമയത്ത് അവിടത്തെ മെംബർഷിപ് സ്വന്തമാക്കിയിരുന്നു. അതിലെ പൊളിറ്റിക്സ് ഒന്നും എന്റെ താൽപര്യത്തിൽ ഇല്ലാത്തതിനാൽ എനിക്ക് അവിടെ ശത്രുക്കൾ ഇല്ലായിരുന്നു.
പകൽ സമയം എസ്റ്റേറ്റിലെ കാപ്പിത്തോട്ടങ്ങളുടെ നോക്കി നടത്തിപ്പുമായി സമയം ചിലവിടും. വൈകുന്നേരം നാലു മണി കഴിഞ്ഞാൽ ഒരു മഗ് ചായയുമായി ടെറസ്സിൽ പോയിരുന്നു കുറച്ചു നേരം വായിക്കും.
വീണയെ ഇതിന്റെ ഉടമ എന്ന നിലയിൽ ചെറുപ്പം മുതലേ എല്ലാവർക്കും അറിയാമായിരുന്നു. വിവാഹശേഷം അത് ജിനുവിനെക്കൂടി ഏൽപിച്ചു.
എല്ലാവരും ആത്മാർത്ഥതയുള്ള ജോലിക്കാർ. അതിനാൽ വീണയും, ജിനുവും ഇങ്ങോട്ട് താമസിക്കാൻ എത്തിയപ്പോൾ എനിക്കും രാധികക്കും യാതൊരു പ്രയാസവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
വീണ ബിസിനസ് മാനേജ്മെന്റിൽ മാസ്റ്റേഴ്സ് എടുത്തതിനാൽ ഇതിന്റെ മാനേജ്മെന്റ് അവളാണ് നടത്തി വന്നിരുന്നത്.
ജിനുവിന് അവന്റേതായ വേറെ ബിസിനസ് കർണാടകയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. അതിന്റെ ഭാഗമായിട്ടാണ് അവന്റെ യാത്രകൾ. അവന്റെ കുടുംബവും ഒരു ബിസിനസ് ഫാമിലി ആയിരുന്നു. ഒറ്റ മകൻ.
മിക്കദിവസവും ആറര മണിയോടെ കാറുമായി ഞാൻ ചിക്കമംഗളൂർ പ്ലാന്റേഴ്സ് ക്ലബ്ബിലേക്കു പോകും. അവിടെ ഇരുന്ന് അൽപ്പം സൊറ പറയും. മൂഡ് ഉണ്ടെങ്കിൽ അൽപ്പം ബില്ലിയാഡ്സ് കളിക്കും. ഇതിനിടെ പതിവു ശീലമായ രണ്ടു പെഗ്സ് അടിക്കും. ഒൻപതു മണിയോടെ മടങ്ങും.
വീട്ടിൽ വന്നാണ് ഭക്ഷണം. അത് വീണയ്ക്ക് നിർബന്ധമാണ്. എനിക്കിഷ്ടപ്പെട്ടതെല്ലാം അവൾ ഉണ്ടാക്കി വെപ്പിക്കും. ചില പരീക്ഷണങ്ങൾ അവൾ നടത്തുന്നത് എന്റെ അഭിപ്രായത്തിനായി കാത്തുവെയ്ക്കും. ഞാൻ നല്ലത് എന്നു പറഞ്ഞാൽ പഴയ കൊച്ചുകുട്ടിയായി എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് ഉമ്മവെക്കും.
പണ്ടേ അവൾ അങ്ങനെയാണ്. എന്റെ അഭിനന്ദനങ്ങൾ നേടിയാൽ പിന്നെ എന്റെ കഴുത്തിൽ തൂങ്ങി എന്റെ രണ്ടു കവിളിലും ഉമ്മവെച്ച്, “താങ്ക്സ് അച്ഛാ..” എന്ന് സന്തോഷത്തോടെ പറയും. അതു കേൾക്കുമ്പോൾ എന്റെയും മനസ് നിറയും.