💖മംഗല്ല്യധാരണം – 9 35അടിപൊളി 

 

 

 

“… അതേ ഇന്ന് നേരത്തെ വരോ…” ഷർട്ടിന്റെ ബട്ടൺ ചൂണ്ടുവിരൽ കൊണ്ട് കറക്കി കറക്കി ചോദിച്ചു.

 

 

 

“… എന്ത് പറ്റി എവിടേലും പോണോ…”

 

 

 

“…ഇന്ന് തൊട്ട് ഗ്രീൻ സിഗ്നൽ ആണ്…” നാണത്താൽ അവൾ മൊഴിഞ്ഞു.

 

 

 

“… ആണോ. എന്നാ ഇന്ന് ഞാൻ ലീവ്…” കൈയിലെ ബാഗ് ബെഡിലേക്ക് എറിഞ്ഞു.എനിക്ക് സന്തോഷം അടക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. എന്നാൽ ആ സന്തോഷത്തിന് അധികം ആയുസ്സ് ഇല്ലായിരുന്നു.

 

 

 

“… അയ്യടാ മോൻ ഇപ്പൊ അങ്ങനെ ലീവ് ഒന്നും എടുക്കണ്ട. വൈകിട്ട് നേരത്തെ എത്തിയാൽ മതി…”എന്റെ ആഗ്രഹത്തെ മുളയിലേ നുള്ളി

 

 

 

അവളോട്‌ എന്റെ അടവ് ഒന്നും നടന്നില്ല.എന്നെ ഉന്തി തള്ളി താഴെ എത്തിച്ച് കാപ്പി വിളമ്പി തന്നു. കഴിക്കുന്നതിന്റെ ഇടക്ക് എന്നെയും നോക്കി അടുത്ത് ഇരുന്ന ചരുവിനും ഒരു ഉരുള നൽകി. ചുറ്റിനും ആരും ഇല്ല എന്ന് ഉറപ്പിച്ച ശേഷം അവൾ കഴിച്ചു. വീണ്ടും ഇന്ന് പോണോ എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോ കക്ഷി പോയെ പറ്റു എന്ന് കട്ടായം പറഞ്ഞു. കൈ കഴുകുന്ന നേരം ചാരു ടവലുമായി എന്റെ പക്കൽ തന്നെ നിന്നു. അവളുടെ തോളിൽ കിടന്ന ടവലിൽ കൈ തുടക്കവേ ചുറ്റുപാടും ഞാൻ ഒന്ന് വീക്ഷിച്ചു. അമ്മ മുറ്റം തൂക്കുന്ന ശബ്ദം കേൾക്കാം അച്ഛൻ പാത്രം വയ്ക്കുകയായിരിക്കും. അമ്മു പഠിക്കാൻ പോയി. പെട്ടെന്ന് ചാരുവിനെ അടുത്തുള്ള ചുവരിനോട് ചേർത്ത് നിർത്തി ആ അധരങ്ങൾ ചപ്പി വലിച്ചു. എന്റെ പരാക്രമം കണ്ട് കക്ഷി പേടിച്ചു പോയി.

 

 

 

“…വൈകുന്നേരം വരെ പിടിച്ചു നിക്കണ്ടേ പൊന്നെ അതിനാ. ഞാൻ തിരികെ വരുമ്പോൾ റെഡി ആയി ഇരുന്നോണം കേട്ടല്ലോ…” ഇപ്പോഴും അവളുടെ അമ്പരപ്പ് മാറിയില്ല.

 

 

 

ചരുവിന്റെ കവിളിൽ ഒരു ഉമ്മയും നൽകി ഞാൻ ഉമ്മറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി. വാതിൽക്കൽ എത്തി തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോഴും പുള്ളിക്കാരി അതേ നിൽപ്പാണ്. ഞാൻ ഒന്ന് കണ്ണ് ചിമ്മി കാണിച്ച് ബൈക്കുമായി ഓഫീസിലേക്ക് തിരിച്ചു. അച്ഛൻ കാർ സർവീസിന് കൊടുത്തത് കൊണ്ട് ഇപ്പൊ ബൈക്ക് ആണ് ശരണം. ഓഫീസിൽ ഇരുന്നിട്ട് എനിക്ക് ഇരിക്ക പൊറുതി കിട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. എങ്ങനേലും ചരുവിന്റെ അടുത്ത്‌ എത്തിയാൽ മതി എന്നൊരു അവസ്ഥയായിരുന്നു. ഉച്ചക്ക് ചാരുവിനെ വിളിച്ചു സംസാരിച്ചു. രാവിലെ കാണിച്ച കുരുത്തകേടിന് നല്ലപോലെ വഴക്ക് കേട്ടു. പിന്നെ ഇതൊക്കെ ഒരു രസമല്ലേ 🫣.

 

 

 

“…നീ ഇത്ര നേരത്തെ എവിടെ പോകുന്നു…” പതിവിലും നേരത്തെ ഓഫീസ് വിട്ട് ഇറങ്ങിയ എന്നോട് കാർത്തി തിരക്കി.

 

 

 

“… വീട്ടിൽ കുറച്ചു അത്യാവശ്യം ഉണ്ടടാ…”

 

 

 

“… അത്യാവശ്യകാരിയുടെ പേര് ചാരു എന്നാണോ…” ഞാൻ അതിന് ഒന്ന് ചിരിച്ചു കാണിച്ചു.

 

 

 

“… അയ്യടാ നല്ല പഷ്ട്ട് ചിരി. കണവൻ ചെല്ല് കെട്ടിയോൾ കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടാവും…” ഇതിനുള്ള മറുപടി എന്റെ പക്കൽ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും സമയം ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് വേണ്ടന്ന് വച്ചു.

 

 

ചെന്ന ഉടനെ അവളെയും കൂട്ടി ഒന്ന് അമ്പലത്തിൽ പോവാം. കുറെ നാൾ ആയി പോയിട്ടു. വഴിയിൽ നിന്നും ഒരു മുഴം മുല്ലപൂക്കളുമായി വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു.

 

 

 

“… എന്താ മോളെ ആലോചിച്ചു ഇരിക്കുന്നെ…” താലി മാലയും പിടിച്ചു ചിന്തയിൽ ആഴ്ന്നിരുന്ന ചരുവിനോട് അമ്മ തിരക്കി.

 

 

 

“… ഒന്നും ഇല്ല അമ്മ ഞാൻ വെറുതെ…”

 

 

 

“… മനസ്സിലാവുന്നുണ്ട്. നിന്റെ മുഖത്ത് ഇപ്പൊ നല്ല സന്തോഷം കാണുന്നുണ്ട്. അവൻ ഇപ്പൊ നിന്നെ കാര്യമായി നോക്കുന്നുണ്ട് എന്ന് എനിക്ക് അറിയാം. ഞങ്ങൾ എല്ലാരേയും ആഗ്രഹിച്ചതും അതാണ്…” അമ്മയുടെ വാക്കുകളെ നിറ പുഞ്ചിരിയോടെയാണ് ചാരു വരവേട്ടത്.

 

 

 

“… ഹലോ.ചാരു ആണോ…” ചരുവിന് വന്ന ഫോൺ കാൾ എടുത്തതും മറുതലയ്ക്കൽ നിന്നും ചോദ്യം ഉയർന്നു.

 

 

“… അതേ ആരാ സംസാരിക്കുന്നെ…”