💖മംഗല്ല്യധാരണം – 9 35അടിപൊളി 

 

 

 

അതിന് വ്യക്തമായ മറുപടിക്ക് പകരം ഏങ്ങൽ അടിയുടെ ശബ്ദമാണ് കേട്ടത്. ആ കണ്ണീർ ചുട്ടുപൊള്ളിച്ചത് എന്റെ ഹൃദയത്തെയാണ്. അവളെ ആശ്വസിപ്പിക്കണം എന്നൊക്കെ ഉണ്ട് എന്തോ എന്നെകൊണ്ട് അതിന് കഴിയുന്നില്ല.

 

 

 

കോപ്പ് രാവിലെ ഉറക്കം എഴുന്നേറ്റപ്പോൾ ഇച്ചിരി നേരത്തെ ആയി പോയി. അല്ലെങ്കിലും അങ്ങനെ ആണല്ലോ എങ്ങും പോകണ്ട പത്ത് മണിക്ക് ഉറക്കം എഴുന്നേറ്റാൽ മതിയെന്ന് കരുതുമ്പോൾ അതിരാവിലെ ആറു മണിക്ക് എഴുന്നേൽക്കും. എവിടേലും പോണമെങ്കിലോ കൃത്യ സമയത്ത് എഴുനേല്ക്കാനും പറ്റില്ല. കിടന്നിട്ട് പിന്നെയും ഉറക്കം വരാത്തത് കൊണ്ട് ബെഡിൽ നിന്നും എഴുനേറ്റ് പല്ല് തേയ്പ്പും മറ്റു കലാപരിപാടിയിലേക്ക് കടന്നു. ബാത്‌റൂമിൽ നിന്നും തിരിച്ചു ഇറങ്ങുമ്പോൾ അലമാരയും കാബോർഡും മൊത്തത്തിൽ ചികയുന്ന ചരുവിനെയാണ് കണ്ടത്.

 

 

 

“…എന്താ നോക്കുന്നെ…” തലതോർത്തികൊണ്ട് സംശയത്തോടെ അവളെ നോക്കി.

 

 

 

“…ഒന്നും ഇല്ല 😡…” അലമാര തപ്പികൊണ്ട് ഇരുന്നവൾ പെട്ടന്ന് എന്റെ ചോദ്യം കേട്ട് ഞെട്ടി. കൈയിൽ ഇരുന്നത് എന്തോ അലമാരയിൽ തിരുകി വച്ച് റൂമിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി പോയി.

 

 

 

ഇവൾ ദേഷ്യപെടാൻ മാത്രം ഞാൻ ഒന്നും ചോദിച്ചില്ലല്ലോ. വല്ലതും കാണാതായിട്ടുണ്ടെകിൽ കണ്ടുപിടിക്കാൻ സഹായിക്കാം എന്ന് കരുതിയ ഞാൻ കുറ്റക്കാരൻ ആയോ.

 

 

ടീഷർട്ട് എടുക്കാനായി അവൾ അടച്ച അലമാര തുറന്നപ്പോ ഞാൻ കാണുമെന്നു കരുതി ഒളിപ്പിക്കാൻ നോക്കിയ ആ സാധനം കണ്ണിൽ ഉടക്കി. ഒഴിഞ്ഞ പാടിന്റെ പാക്കറ്റ് ആയിരുന്നു അത്.

 

 

ഓ ഇതാണോ ഇവൾ ഞാൻ കാണാതെ ഒളിപ്പിക്കാൻ നോക്കിയത്. ഈ കവർ കാലി ആണല്ലോ. ചിലപ്പോ പാട് എടുക്കാൻ വന്നപ്പോഴായിരിക്കും തീർന്ന കാര്യം അറിഞ്ഞേ.

 

 

ആ കവർ ഇരുന്ന സ്ഥലത്ത് അതേപോലെ വച്ച് ബെഡിൽ ഇരുന്ന കോഫിയും എടുത്ത് താഴേക്ക് ഇറങ്ങവെ ആണ് അമ്മുവിന്റെ മുറിയിൽ നിന്നും ചില സംസാരം കേട്ടത്.

 

 

 

“… എന്റെ കൈയിലും തീർന്ന് ചേച്ചി. ചേച്ചി ഇതൊക്കെ മുന്നേ വാങ്ങി വയ്ക്കണ്ടായിരുന്നോ…” അമ്മു ചരുവിനോട് എന്തിനെ കുറിച്ചാണ് പറയുന്നത് എന്ന് എനിക്ക് മനസിലായില്ല.

 

 

 

“…എന്റെ കൈയിൽ ഉണ്ടന്ന് ആണ് ഞാൻ കരുതിയെ. ഇപ്പൊ നോക്കിയപ്പോഴാ തീർന്നു എന്ന് മനസ്സിലായെ…”

 

 

 

“… ഇനി ഇപ്പൊ എന്താ ചേച്ചി ചെയ്യാ…”

 

 

 

“…ഷോപ്പ് എപ്പോഴാ തുറക്കുന്നത്…”

 

 

 

“… അത് ഒരു 9, 10 മണിയാകും…”

 

 

 

“… എന്നാൽ അപ്പൊ വാങ്ങാം മോളെ…”

 

 

 

പാടിനെ കുറിച്ചായിരിക്കും ഇവർ സംസാരിക്കുന്നത് എന്ന് തോന്നുന്നു. അപ്പോഴേക്കും എല്ലാരും കല്യാണത്തിന് പോവാൻ ഒരുങ്ങി ഇറങ്ങിയിരുന്നു.

 

 

 

“…എന്നാ ഞങ്ങൾ ഇറങ്ങട്ടെ…” അച്ഛൻ എന്നെയും ചരുവിനെയും നോക്കി ചോദിച്ചു. ഞങ്ങൾ അതിന് പുഞ്ചിരിച്ചു.

 

 

 

“… മോളെ പോയിട്ട് പെട്ടെന്ന് വരാട്ടോ.രണ്ടും സമയത്തിന് ആഹാരം കഴിച്ചോണം കേട്ടല്ലോ…” അമ്മ ഞങ്ങൾക്ക് താകീത് നൽകി ഇറങ്ങി കൂടെ അമ്മുവും.ഞാനും ചാരുവും അച്ഛനെയും അമ്മയെയും അമ്മുവിനെയും കൈ വീശി കാണിച്ചു യാത്രയാക്കി.

 

 

 

“… ആദി ഞാൻ കഴിക്കാൻ കാപ്പി എടുക്കാം…” അവരെ യാത്രയാക്കിയ ശേഷം ചാരു ഇതും പറഞ്ഞ് അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി.

 

 

 

ഞാൻ അതിന് ചെറുതായി മൂളിയ ശേഷം നേരെ എന്റെ എന്റെ മുറിയിൽ പോയി ഫോൺ എടുത്തു. ഇൻസ്റ്റമാർട്ട് ഓപ്പൺ ചെയ്ത് ചരുവിന് പാടും ഒരു ഡയറിമിൽക്ക് സിൽക്കും ഓർഡർ ചെയ്ത്. തിരിച്ചു താഴെ വന്ന് കഴിക്കാനായി കൈ കഴുകി. ആ സമയം കൊണ്ട് എനിക്ക് കഴിക്കാനുള്ള ഫുഡ്‌ ചാരു പാത്രത്തിൽ വിളമ്പി കഴിഞ്ഞു.

 

 

 

“… അച്ഛനൊക്കെ കഴിച്ചിട്ടാണോ ഇറങ്ങിയേ…” കൈ കഴുകി തിരിയവേ ചരുവിനോട് തിരക്കി.അവൾ അതെന്ന് പറഞ്ഞു.