”അതിനെന്താ മോളേ, നിനക്ക് പറ്റിയ വസ്ത്രം എന്റെ കയ്യിലുണ്ട്. ഈ വെള്ള വസ്ത്രം തന്നെ എപ്പോഴും ഇടണം എന്ന് നിർബന്ധമുണ്ടോ?” ലിൻഡ തന്റെ അലമാരയിൽ നിന്നും ഒരു പൊതിയെടുത്ത് മെറിന് നൽകി.
അതൊരു കറുത്ത നെറ്റ് മെറ്റീരിയൽ നൈറ്റി ആയിരുന്നു. മെറിൻ അത് കയ്യിലെടുത്തു നോക്കി. വളരെ നേർത്ത, വെളിച്ചം കടന്നുപോകുന്ന തരം തുണി. അതിന്റെ ഉള്ളിൽ ഇടുന്ന വസ്ത്രങ്ങൾ പോലും പുറത്ത് വ്യക്തമായി കാണുന്ന വിധത്തിലുള്ള മാദകമായ ഒരു വേഷം. കന്യാസ്ത്രീ മഠത്തിലെ കട്ടിയുള്ള വസ്ത്രങ്ങൾ മാത്രം ശീലിച്ച മെറിന് അതിന്റെ അപകടം മനസ്സിലായില്ല. അവൾ അത് ധരിച്ചു.
നൈറ്റി ഇട്ടു കഴിഞ്ഞു കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ നിന്ന മെറിൻ സ്വന്തം രൂപം കണ്ട് വിറച്ചുപോയി. കറുത്ത നിറം അവളുടെ വെളുത്ത തുടുത്ത ചർമ്മത്തിന് ഒരു പ്രത്യേക തിളക്കം നൽകി. നൈറ്റിയുടെ നേർത്ത തുണിക്കിടയിലൂടെ അവളുടെ മാറിടങ്ങളുടെ വടിവും വിരിഞ്ഞ ഇടുപ്പും വ്യക്തമായിരുന്നു. ലിൻഡ ചേച്ചി കൊടുത്ത ആ വസ്ത്രം അവളുടെ ഉടലിനോട് ചേർന്നു കിടന്നു. എപ്പോഴും കെട്ടി വെക്കാറുള്ള നീളമുള്ള മുടി അവൾ ഇന്ന് അഴിച്ചിട്ടു. നനഞ്ഞ മുടിയിഴകൾ അവളുടെ തോളിലൂടെ ഇഴഞ്ഞു നടന്നു.
മുറിയിൽ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങിയ മെറിൻ ഒരു കന്യാസ്ത്രീ എന്നതിലുപരി വശ്യമായ ഒരു മോഡലിനെപ്പോലെ തോന്നിപ്പിച്ചു. അവൾ പടികളിലൂടെ താഴേക്ക് ഇറങ്ങി വരുമ്പോൾ ലിൻഡ താഴെ നിന്നു അവളെ നോക്കി നിന്നു.
”മോളേ മെറിൻ… നീ ശരിക്കും ഒരു സുന്ദരിയായിട്ടുണ്ട്. ഈ വേഷത്തിൽ നിന്നെ കണ്ടാൽ ഷൈജുവിനും അച്ചായനും പോലും തിരിച്ചറിയാൻ പറ്റില്ല,” ലിൻഡ അവൾക്കരികിലെത്തി രഹസ്യമായി പറഞ്ഞു.
മെറിൻ ലജ്ജയോടെ തല താഴ്ത്തി. പക്ഷേ തന്റെ വസ്ത്രത്തിനുള്ളിലൂടെ പുറത്തേക്ക് കാണുന്ന നഗ്നതയെക്കുറിച്ച് അവൾ അപ്പോഴും ബോധവതിയായിരുന്നില്ല. സാമുവൽ മുറ്റത്ത് വണ്ടി തുടച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. ലിൻഡയും മെറിനും ഹാളിലേക്ക് വരുമ്പോൾ സാമുവൽ ജനലിലൂടെ അകത്തേക്ക് നോക്കി. മെറിന്റെ ആ പുതിയ രൂപം കണ്ട സാമുവലിന്റെ കൈയ്യിലെ സ്പോഞ്ച് താഴെ വീണു.
കറുത്ത സുതാര്യമായ നൈറ്റിക്കുള്ളിൽ തിളങ്ങുന്ന മെറിന്റെ ആ കന്യകാത്വം സാമുവലിന്റെ ഉള്ളിലെ മൃഗത്തെ ഉണർത്താൻ അധികം സമയം വേണ്ടിയിരുന്നില്ല. മെറിൻ അറിയാതെ തന്റെ മുടി ഒതു
ക്കുമ്പോൾ നൈറ്റി അല്പം ഉയർന്നു, അവളുടെ തുടകളിലെ ആ നേർത്ത രോമവളർച്ച വെളിച്ചത്തിൽ തിളങ്ങിയത് സാമുവൽ കൃത്യമായി കണ്ടു. ഒരു മാലാഖയുടെ രൂപമുള്ള പിശാചായി മെറിൻ ആ വീട്ടിൽ പുതിയൊരു അദ്ധ്യായം തുടങ്ങുകയായിരുന്നു.
അച്ചായൻ തന്റെ മുറിയിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് വരുമ്പോൾ കണ്ടത് സ്വപ്നമാണോ യാഥാർത്ഥ്യമാണോ എന്ന് ഒരു നിമിഷം സംശയിച്ചുപോയി. പടികളിലൂടെ ഇറങ്ങി വരുന്ന മെറിൻ—അല്ല, അതൊരു പുതിയ മെറിൻ ആയിരുന്നു. കറുത്ത സുതാര്യമായ നൈറ്റിക്കുള്ളിൽ അവളുടെ വെളുത്ത ഉടൽ പാൽ പോലെ തിളങ്ങുന്നു. മുടി അഴിച്ചിട്ടതോടെ അവളുടെ മുഖത്തിന് ഒരു വന്യമായ ഭംഗി വന്നിരിക്കുന്നു.
അച്ചായൻ കൈയ്യിലിരുന്ന പത്രം താഴ്ത്തി വെച്ച് കണ്ണട ഒന്ന് ശരിയാക്കി. “മോളേ… മെറിൻ…” അദ്ദേഹം അറിയാതെ വിളിച്ചുപോയി.
എല്ലാവരും പ്രഭാതഭക്ഷണം കഴിക്കാനായി ഡൈനിംഗ് ടേബിളിന് ചുറ്റും ഒത്തുകൂടി. അച്ചായൻ തന്റെ സ്ഥിരം കസേരയിൽ ഇരുന്നു. ലിൻഡ വശ്യമായ ഒരു ചിരിയോടെ അച്ചായന് അപ്പവും സ്റ്റ്യൂവും വിളമ്പി. സാമുവൽ അപ്പുറത്തെ കസേരയിൽ ഇരുന്നു. മെറിൻ ലജ്ജയോടെ അച്ചായന് അഭിമുഖമായി ഇരുന്നു.
മേശയ്ക്ക് മുകളിലെ വലിയ ലാമ്പിന്റെ വെളിച്ചം മെറിന്റെ നേർത്ത നൈറ്റിയിലൂടെ അരിച്ചു കയറിയപ്പോൾ, അവൾ ഉള്ളിൽ ധരിച്ചിരുന്ന വസ്ത്രങ്ങളുടെ വടിവ് പോലും വ്യക്തമായിരുന്നു. സാമുവൽ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നത് നിർത്തി മെറിനെ തന്നെ നോക്കിയിരുന്നു.
അച്ചായൻ: “ലിൻഡാ, നീ എന്താണ് ഈ കുട്ടിക്ക് കൊടുത്തത്? നമ്മുടെ മഠത്തിലെ സിസ്റ്ററെ നീ ഒരു സിനിമാ നടിയെപ്പോലെ ആക്കിയല്ലോ!” (അദ്ദേഹത്തിന്റെ കണ്ണുകൾ മെറിന്റെ മാറിടങ്ങളിലെ ആ കറുത്ത തുണിയുടെ സുതാര്യതയിൽ തങ്ങിനിന്നു).