മെറിന്റെ വരവ്
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ തന്നെ ഒരു ടാക്സിയിൽ മെറിൻ ബംഗ്ലാവിലെത്തി. വെള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ച്, തല മറച്ച്, കൈയ്യിൽ ഒരു ചെറിയ ബാഗുമായി അവൾ കാറിൽ നിന്നിറങ്ങി. അവളുടെ മുഖത്ത് മഠത്തിലെ കഠിനമായ ദിവസങ്ങളുടെ ക്ഷീണം വ്യക്തമായിരുന്നു.
ലിൻഡ ഓടിപ്പോയി അവളെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. “മെറിൻ മോളേ… വാ… നീ വന്നതിൽ ഒരുപാട് സന്തോഷം.”
മെറിൻ ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. “ചേച്ചി… മഠത്തിൽ ആകെ പ്രശ്നമാണ്. എല്ലാവർക്കും കോവിഡ് ബാധിച്ചു. എനിക്ക് വരാൻ ഒരിടവുമില്ലായിരുന്നു. അച്ചാച്ചൻ സമ്മതിച്ചതിൽ വലിയ ഉപകാരം.”
അച്ചായൻ ദൂരെ നിന്ന് ഒരു മാന്യനായ കാരണവരെപ്പോലെ ചിരിച്ചു. “അതിനെന്താ മോളേ, നിനക്ക് എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും ഇങ്ങോട്ട് വരാം. ഇത് നിന്റെ വീടല്ലേ.”
അകലെയുള്ള സാമുവൽ
സാമുവൽ മുറ്റത്ത് വണ്ടി തുടച്ചു കൊണ്ട് നിൽക്കുകയായിരുന്നു. മെറിൻ അവനെ ഒന്ന് നോക്കി. “ഇതാരാണ് ചേച്ചി?” അവൾ പതുക്കെ ചോദിച്ചു.
”അത് സാമുവൽ… ഷൈജുവിന്റെ ഫ്രണ്ടാണ്. ലോക്ക്ഡൗൺ ആയതുകൊണ്ട് ഇവിടെ പെട്ടുപോയതാ.” ലിൻഡ സാധാരണ പോലെ പറഞ്ഞു.
മെറിൻ സാമുവലിന്റെ ആ കരുത്തുറ്റ ശരീരത്തിലേക്ക് അറിയാതെ ഒന്ന് നോക്കിപ്പോയി. പക്ഷേ പെട്ടെന്ന് തന്നെ അവൾ കണ്ണുകൾ താഴ്ത്തി. അവൾ ആ ബംഗ്ലാവിനുള്ളിലേക്ക് നടന്നു. പാവം മെറിൻ, താൻ വന്നിറങ്ങിയിരിക്കുന്നത് കാമത്തിന്റെ ഒരു വലിയ അഗ്നിപർവ്വതത്തിന് മുകളിലാണെന്ന് അവൾ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല.
ഒളിച്ചുക്കളി തുടങ്ങുന്നു
മെറിൻ മുകളിലെ മുറിയിൽ പോയി വിശ്രമിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ലിൻഡ അടുക്കളയിലേക്ക് വന്നു. അവിടെ സാമുവൽ കാത്തുനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ ലിൻഡയെ പിന്നിലൂടെ കെട്ടിപ്പിടിക്കാൻ ആഞ്ഞപ്പോൾ ലിൻഡ അവനെ തടഞ്ഞു.
”സാമുവൽ… വേണ്ട! അവൾ മുകളിലുണ്ട്. പടികളിലൂടെ ഇറങ്ങി വന്നാൽ നമ്മൾ പെടും. ഇനി നമുക്ക് സൂക്ഷിക്കണം. രാത്രി അവൾ ഉറങ്ങുന്നത് വരെ കാത്തിരിക്കാം.”
അച്ചായനും അവിടേക്ക് വന്നു. “ലിൻഡാ… അവൾ വന്നതോടെ ഈ വീടിന്റെ അന്തരീക്ഷം ആകെ മാറി. നമുക്ക് പതുക്കെ വേണം അവളെ മാറ്റിയെടുക്കാൻ. പെട്ടെന്ന് ഒന്നും പറ്റില്ല.”
ലിൻഡ ഒരു നിഗൂഢ ചിരിയോടെ മുകളിലേക്ക് നോക്കി. “അവൾ ആ മഠത്തിലെ നിയമങ്ങളൊക്കെ പതുക്കെ മറക്കും അച്ചായാ… നമുക്ക് അവളെ പതിയെ ഈ ലോകത്തേക്ക് എത്തിക്കാം. അതുവരെ നമുക്ക് ഈ ‘ഒളിച്ചുക്കളി’ ആസ്വദിക്കാം.”
വർക്കലയിലെ ആ ബംഗ്ലാവിനു മുന്നിൽ അച്ചായന്റെ പഴയ ജീപ്പ് വന്നുനിന്നു. മെറിനെ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിൽ നിന്ന് കൂട്ടിക്കൊണ്ടുവരാൻ അച്ചായൻ തന്നെയായിരുന്നു പോയത്. മഠത്തിൽ
നിന്ന് ഇറങ്ങുമ്പോൾ അവൾ പേടിച്ചിരുന്നു, പക്ഷേ അച്ചായന്റെ സാന്നിധ്യം അവൾക്ക് ആശ്വാസമായി. “മോളേ മെറിൻ, ഭയപ്പെടാനൊന്നുമില്ല. നീ മുകളിലത്തെ മുറിയിൽ ഏഴു ദിവസം ക്വാറന്റൈനിൽ ഇരുന്നാൽ മതി. നിനക്ക് വേണ്ടതെല്ലാം ലിൻഡ അവിടെ എത്തിച്ചുതരും,” അച്ചായൻ ഒരു ഉത്തമ കാരണവരെപ്പോലെ അവളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
മെറിൻ തന്റെ വെള്ള വസ്ത്രത്തിന്റെ തലപ്പ് ശരിയാക്കി മുകളിലെ മുറിയിലേക്ക് കയറിപ്പോയി. അവൾ ആ മുറിയിൽ തളച്ചിടപ്പെട്ടതോടെ താഴെ ലിൻഡയുടെയും അച്ചായന്റെയും സാമുവലിന്റെയും ലോകം കൂടുതൽ സ്വതന്ത്രമായി.
അച്ചായന്റെ പഴയകാല മോഹവും ചട്ടയും മുണ്ടും
മെറിൻ മുകളിൽ ക്വാറന്റൈനിൽ ഇരുന്ന രണ്ടാം ദിവസം രാത്രി. അച്ചായൻ ലിൻഡയെ തന്റെ മുറിയിലേക്ക് വിളിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കയ്യിൽ ഒരു പൊതിയുണ്ടായിരുന്നു.
”ലിൻഡാ, എനിക്ക് പണ്ടേയുള്ള ഒരു ആഗ്രഹമാണ് നിന്നെ ഈ വേഷത്തിൽ കാണണമെന്ന്,” അച്ചായൻ ആ പൊതി തുറന്നു. അതിനുള്ളിൽ നല്ല വെളുത്ത ചട്ടയും മുണ്ടുമായിരുന്നു. പഴയകാല ക്രിസ്ത്യൻ സുഭാഷിണിമാരുടെ ആ തനത് വേഷം.
ലിൻഡ അത് കണ്ട് അത്ഭുതപ്പെട്ടു. “അച്ചായാ… ഈ വേഷത്തിലോ? ഈ പ്രായത്തിൽ എനിക്കിത് ചേരുമോ?”
”നീ ഇത് ധരിച്ചു നോക്ക് മോളേ… നിന്റെ ഈ നവ്യ നായർ ലുക്കിന് ഇത് വല്ലാത്തൊരു ചന്തമായിരിക്കും,” അച്ചായൻ ആവേശത്തോടെ പറഞ്ഞു.