ധരിക്കും. നീ അതിൽ അഭിപ്രായം പറയേണ്ട കാര്യമില്ല.”
മിസ്സ് ദേഷ്യപ്പെട്ടതോടെ ഞാൻ ഒന്ന് പതറി. റോഡിലെ കുഴികൾ വെട്ടിക്കുമ്പോഴൊന്നും മിസ്സ് ഇപ്പോൾ എന്റെ മേലേക്ക് ചായുന്നില്ല. ആകെ ഒരു വല്ലാത്ത നിശബ്ദത. ഞാൻ മിററിലൂടെ നോക്കിയപ്പോൾ മിസ്സ് ദൂരേക്ക് മുഖം തിരിച്ചു പിടിച്ചിരിക്കുകയാണ്. മിസ്സിന്റെ ആ വിയർത്ത കഴുത്തും കാതിൽ കിടക്കുന്ന കമ്മലും ആ വെയിലിൽ തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ഞാൻ കുറച്ചു നേരം ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. വണ്ടി പതുക്കെ ഓടിച്ചു. മിസ്സിന്റെ ദേഷ്യം ഒന്ന് തണുക്കട്ടെ എന്ന് ഞാനും കരുതി. ഏകദേശം ഒരു കിലോമീറ്റർ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ പതുക്കെ താഴ്ന്ന ശബ്ദത്തിൽ സംസാരിച്ചു.
ഞാൻ: “സോറി മിസ്സേ… മിസ്സിനെ കാണാൻ നല്ല ഭംഗിയുള്ളതുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു പോയതാണ്. ആരെങ്കിലും
മിസ്സിനെ പറ്റി മോശമായി പറയുന്നത് കേൾക്കാൻ എനിക്ക് താല്പര്യമില്ല. മോശമായിട്ടല്ല, മിസ്സിന്റെ ആ ശരിക്കുള്ള ഭംഗി ഒന്ന് കാണാൻ വേണ്ടിയാ ഞാൻ അത് പറഞ്ഞത്. മിസ്സിന് വിഷമായെങ്കിൽ ഇനി ഞാൻ ഒന്നും പറയില്ല.”
ഞാൻ ശബ്ദത്തിൽ ചെറിയൊരു സങ്കടം വരുത്തിയാണ് അത് പറഞ്ഞത്. അത് കേട്ടപ്പോൾ മിസ്സിന്റെ ഉള്ളിലെ ദേഷ്യം പതുക്കെ കുറഞ്ഞതുപോലെ എനിക്ക് തോന്നി. മിസ്സ് പതുക്കെ എന്നെ നോക്കി ഒന്ന് ശ്വാസം വിട്ടു.
റീന മിസ്സ്: (സ്വരം കുറച്ച് താഴ്ത്തി) “ഷാജൂ… ടീച്ചർമാരോട് ഇങ്ങനെയൊന്നും പറയാൻ പാടില്ലടാ. നീയൊരു പാവമാണെന്ന് കരുതിയാ ഞാൻ വണ്ടിയിൽ കയറിയത്. ഇനി ഇങ്ങനെയുള്ള സംസാരം വേണ്ട.”
മിസ്സ് ദേഷ്യം മാറ്റിയെങ്കിലും ഇപ്പോഴും ആ പഴയ ഫ്രീഡം തന്നിട്ടില്ല. പക്ഷേ
മിസ്സിന്റെ ആ പിണക്കം മാറിയതോടെ എനിക്ക് പതുക്കെ അടുത്ത പണി തുടങ്ങാനുള്ള ധൈര്യം കിട്ടി. കോളേജിൽ എത്തുന്നതിന് മുൻപ് മിസ്സിന്റെ മനസ്സിൽ ആ ‘സെക്സി ലുക്കിനെ’ കുറിച്ച് ഒരു സ്പാർക്ക് ഇട്ടു കൊടുക്കണം
മിസ്സിന്റെ ആ ദേഷ്യം പതുക്കെ തണുത്തുവരുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് ആശ്വാസമായി. പക്ഷേ വിട്ടുകൊടുക്കാൻ ഞാൻ തയ്യാറല്ലായിരുന്നു. പതുക്കെ ഒന്ന് അയഞ്ഞ മിസ്സിനെ വീണ്ടും പഴയ ട്രാക്കിലേക്ക് കൊണ്ടുവരാൻ ഞാൻ സ്നേഹത്തോടെ ഒന്ന് കൂടി ശ്രമിച്ചു.
ബുള്ളറ്റ് പതുക്കെ ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ വീണ്ടും മിററിലൂടെ മിസ്സിനെ ഒന്ന് നോക്കി. മുഖത്തെ ആ വലിമുറുക്കം കുറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഞാൻ പതുക്കെ സംസാരിച്ചു തുടങ്ങി.
ഞാൻ: “മിസ്സേ… മിസ്സിനോട് എനിക്ക് ഒരു കാര്യം കൂടി പറയാനുണ്ട്. പക്ഷെ മിസ്സ് വീണ്ടും ദേഷ്യപ്പെടുമെങ്കിൽ ഞാൻ പറയില്ല. എന്നെ ഒരു വിദ്യാർത്ഥിയായല്ല, മിസ്സിന്റെ നല്ലൊരു സുഹൃത്തായിട്ടാണ് കാണുന്നതെങ്കിൽ മാത്രം ഞാൻ അത് പറയാം. മിസ്സിന്റെ നന്മയ്ക്ക് വേണ്ടിയാ…”
ഇത് കേട്ടപ്പോൾ മിസ്സ് ഒന്ന് ആലോചിച്ചു. ഞാൻ മിണ്ടാതെ വണ്ടി ഓടിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ മിസ്സിന് ഉള്ളിൽ ചെറിയൊരു അലിവ് തോന്നിക്കാണും.
റീന മിസ്സ്: (പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ) “എന്താടാ നിനക്ക് ഇത്ര വലിയ കാര്യം പറയാനുള്ളത്? പറ… ഞാൻ ദേഷ്യപ്പെടില്ല. പക്ഷെ മര്യാദയ്ക്ക് പറയണം കേട്ടോ.”
മിസ്സ് അനുവാദം തന്നതോടെ എനിക്ക് ആവേശമായി.
ഞാൻ: “മിസ്സേ… മിസ്സ് ഇടുന്ന ഈ ചുരിദാർ മിസ്സിന് അത്ര ചേരുന്നില്ല എന്ന് പറഞ്ഞത് മിസ്സിന്റെ ഈ വിരിഞ്ഞ
ശരീരപ്രകൃതിക്ക് അത് വഴങ്ങാത്തതുകൊണ്ടാണ്. മിസ്സ് നല്ല ഇടുങ്ങിയ ബോർഡറുള്ള സാരികൾ ഉടുത്തു നോക്കൂ… കൂടെ അല്പം ഇറക്കം കുറഞ്ഞ ബ്ലൗസും. മിസ്സിന്റെ ആ ആകാരഭംഗി അപ്പോഴേ ശരിക്കും പുറത്ത് വരൂ. സാരിയുടുക്കുമ്പോൾ മിസ്സിനെ കാണാൻ ഒരു പ്രത്യേക ഐശ്വര്യമാണ്. കോളേജിലെ പിള്ളേരൊക്കെ മിസ്സ് സാരിയുടുത്ത് വരുന്നത് കാണാൻ വേണ്ടിയാ കാത്തിരിക്കുന്നത്.”
മിസ്സ് ആദ്യം ഒന്ന് മടിച്ചെങ്കിലും ഞാൻ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
റീന മിസ്സ്: “ഓഹോ… അപ്പൊ എന്റെ വേഷവിധാനത്തിലാണോ നിന്റെയൊക്കെ കണ്ണ്? ബ്ലൗസിനും സാരിക്കും ഒക്കെ അളവ് നീയാണോ തീരുമാനിക്കുന്നത് ഷാജൂ?”