ചെവി കേൾക്കാത്തത് കൊണ്ടു തന്നെ മാഷിന്റെ ശബ്ദം ഉച്ചതില്ലാണ്.അകത്തുപോയ മിന്നി മോൾ അതെ വേഗതയിൽ പുറത്തേക്കു വന്നു പുള്ളിയുടെ മുണ്ടിൽ വലിക്കുന്നുണ്ട്.
“എനിക്ക് പേടിയാവുന്നു…അമ്മേടെ അടുത്തേക്ക് പോണം,” മിന്നുമോളുടെ ശബ്ദം കരച്ചിലിന്റെ വക്കിലെത്തി.”അവിടെ ഒരു രൂപം “.ഞാൻ ഞെട്ടി.മാഷ് കേട്ടപാതി കേൾക്കാത്ത പാതി ഉള്ളിലേക്ക് പോയി ഞാൻ പുറകെയും. ഉള്ളിൽ 3 ആൾ പൊക്കമുള്ള ഇരുമ്പിന്റെ ഷെൽഫുണ്ട്.ഒരു വലിയ ടേബിൾ.ഇടതു ഭാഗത്ത് സെൽഫിന്റെ മുകളിൽ ക്യാരംസ്.ചെസ്സ്.ബാൻഡ്,ഡ്രം,കരോളിന് പോകുന്ന വാദ്യ ഉപകരണങ്ങൾ.അതിന്റെ അടുത്ത് ഒരു രൂപം.ലൈറ്റ് ഇട്ടപ്പോളാണ് വർക് ചെയ്യില്ല എന്ന കാര്യം മനസ്സിലായത്.അടുത്ത് നോക്കിയപ്പോളാണ് അത് സാന്തക്ലാസ്സ് ആണ്.
അകത്ത് ഒരാൾ കയറി നിന്നാലും അറിയില്ല.ഞാൻ ഒരു പാട് വലിച്ചു നീട്ടിയല്ലേ.ഞാൻ നന്ദു.20 വയസ്സ്.ഞാൻ ജോലി നോക്കികൊണ്ടിരിക്കുന്ന സമയം.ലൈബ്രറിയിൽ വരാറുണ്ട്.ജോസഫ് മാഷിന് വയ്യാത്ത കൊണ്ട് എന്നോട് ജോലിയാകുന്നതുവരെ ലൈബ്രറി നോക്കാൻ പറഞ്ഞു.അത് കഴിഞ്ഞ് റീത്ത എന്ന ഒരു കൗൺസിളേരുടെ കീഴിൽ അസിസ്റ്റന്റ് ആയി ജോലി ശരിയാക്കാം എന്ന് പറഞ്ഞു.ലൈബ്രറി ഇഷ്ടമാണെങ്കിലും അവിടെ ഞാൻ വേണം ഇനി തുടച്ചു മൊത്തം വൃത്തിയാക്കാനും.
പുസ്തകങ്ങൾ ലിസ്റ്റ് ചെയ്യാനും.ഞാൻ എന്നും 3 മണിക്ക് ലൈബ്രറി തുറക്കും അവിടെ എന്റെ മൈക്രോമാക്സ് ടാബിൽ ഫിലിം കണ്ടിരിക്കും.പതിയെ ഇടക്ക് ജോലികൾ ചെയ്യും.മാഷ് വരും പിന്നെ പുള്ളിക്ക് വയ്യാത്തത്കൊണ്ട് ഒന്നും ചെയ്യില്ല.കൂടെ മുൻപ് വന്ന 4 വയസുള്ള സുന്ദരിയാണ് മിന്നുമോൾ.മാഷിന്റെ വീടിന്റെ അടുത്തുള്ള കുട്ടി.
അവൾക്ക് ഇപ്പോഴും മുലപാലില്ലാതെ പറ്റില്ല.ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ മാഷിന്റെ വരവ് കുറഞ്ഞു. ശ്വാസംമുട്ടലും ക്ഷീണവും അദ്ദേഹത്തെ തളർത്തിയിരുന്നു മാഷ് വരാത്ത ലൈബ്രറിയിൽ ഞാൻ കൂടുതൽ ഒറ്റപ്പെട്ടു മടുപ്പായിതുടങ്ങി. കൗൺസിലിംഗിൽ കുറേകൂടി അനുഭവങ്ങൾ ലഭിക്കാൻ വേണ്ടി ഞാൻ ഒരു “പുസ്തകം” എന്ന ഒരു ഫേസ്ബുക് അക്കൗണ്ട് തുടങ്ങി.പുറത്ത് പറയാൻ പറ്റാത്ത ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അത് എന്തും എന്നോട്
പറയാം എന്ന് പറഞ്ഞു പേര് വെളിപ്പെടുത്താണ്ട.ആരും അത് ശ്രദ്ധിച്ചില്ല.കുറെ ദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ 3,4 പേർ എനിക്ക് മെസ്സേയേജ് അയക്കാൻ തുടങ്ങി.അതൊക്കെ ഞാൻ ഓരോന്നായി പരിഹരിച്ചു.ഒരു ദിവസം എനിക്ക് ഐൻജൽ എന്ന ഫേക്ക്അക്കൗണ്ടിൽ നിന്ന് മെസ്സേയേജ് വരാൻ തുടങ്ങി.ഭർത്താവിന്റെ ഉപദ്രവങ്ങൾ സഹിക്കേണ്ടി വരുന്ന ഒരു സ്ത്രീയാണ്.
അവരുമായി ഞാൻ നല്ലപോലെ അടുത്തു.അവരുടെ പ്രശ്നങ്ങൾ തീരാത്തതാണ്.ആദ്യമൊക്കെ നേരമ്പോക്കായത് പിന്നെ പിന്നെ ഒരു ഒഴിച്ചുകൂടാൻ പറ്റാത്ത ഒന്നായി.മാഷിന്റെ അസുഖം കൂടിയ വിവരം അറിഞ്ഞപ്പോൾ മനസ്സിൽ ചെറിയൊരു ഭയം തോന്നി ഇനി റീത്ത മാഡത്തിന്റെ അടുത്തുള്ള ആ ജോലി ഇനി നടക്കുമോ?അറിയില്ല.ഏറ്റവും ഒടുവിൽ മാഷിനെ
വിളിച്ചപ്പോൾ തളർന്ന ശബ്ദത്തിൽ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു:
“നന്ദൂ, എനിക്ക് വരാൻ പറ്റുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല.നിനക്ക് ഒറ്റയ്ക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടാണെങ്കിൽ ഞാൻ പകരം മറ്റാരെയെങ്കിലും അങ്ങോട്ട് വിടാം.എന്റെ പഴയൊരു ശിഷ്യനുണ്ട്,അവൻ വരും.”
പിന്നെ പിന്നെ മാഷ് വരാറില്ല.പിന്നെ ഞാൻ അദ്ദേഹത്തിന് ആരോഗ്യപ്രശ്നം കൂടിയത്അറിഞ്ഞത്.എന്നെകൊണ്ട് ഒറ്റക്ക് കൂട്ടിയാൽ കൂടില്ല.അദ്ദേഹം പകരം വേറെ ആരെയെങ്കിലും വിടാം എന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നു അയാളെയും പിന്നെ കണ്ടില്ല.അങ്ങനെ ഒരു ദിവസം വൈകുന്നേരത്താണ് ഇ കഥയിലെ പ്രധാനപെട്ട സംഭവം നടന്നത്.
ഞാനും എന്റെ കൂട്ടുകാരും കാനലിൽ നീന്തി കുളിക്കുകയാണ്. റോഡും കാനാലും ചുറ്റും കോകോ റബ്ബർ തോട്ടം.അങ്ങിങ്ങായി വീടുകൾ.ഒരു വലിയ അക്കാഡറ്റ് അഥവാ വാട്ടർ ബ്രിഡ്ജ് അടുത്താണ് എന്റെ വീട്.കനാലിലെ വൈകുന്നേരം.വെള്ളം തട്ടിത്തെറിപ്പിച്ചും പരസ്പരം കളിയാക്കിയും ആ നിമിഷം ഞങ്ങൾ എന്റെ കൂട്ടുകാർ ആഘോഷിച്ചു.ഞാൻ മൈക്രോമേക്സിൽ എയ്ജലിന്റെ മെസ്സേയേജ് നോക്കി പക്ഷെ ആളില്ല.”ഡാ.. ഡാ..