“എടാ.. ഞാൻ എന്റെ ശിഷ്യനെ അങ്ങോട്ട് വിട്ടിട്ടുണ്ട്.മനോജ് എന്ന അവന്റെ പേര്. ഇത്തിരി കൊഴപ്പകാരനാ..നോക്കിയും കണ്ടും ഒക്കെ നിനോണം “ഞാൻ പറഞ്ഞു തീരും മുൻബ് അതുപറഞ്ഞു അദ്ദേഹം കാൾ വെച്ചു. എന്റെ മനസ്സിൽ വല്ലാത്ത പേടി.വാതിൽ പടിയിലെത്തിയ ഞാൻ അവിടെ കണ്ടത് ഒരു സ്ത്രീയുടെ ചെരുപ്പാണ്.നന്ദു വാതിലിനരികെ നിന്ന് ഉള്ളിലേക്ക് നോക്കി.വെളിച്ചം കുറഞ്ഞിരുന്ന ലൈബ്രറിയിൽ ഒരു സ്ത്രീയുടെ ശരീരരേഖ മാത്രം മങ്ങലായി കാണാമായിരുന്നു.അവൾ പുസ്തകം അലമാരയുടെ മുന്നിൽ നിന്ന് ഒരു പഴയ ബുക്ക് എടുത്ത് തിരിച്ചു നോക്കുകയായിരുന്നു.അതെ പച്ച-നീല ചുരിദാർ.നിറം അവിടുത്തെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ പോലും തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.അവളുടെ അതേ ചെരുപ്പ്.വാതിലിനടുത്ത് തന്നെ ഊരി വെച്ചിരുന്നു.ഇന്ന് വൈകിട്ട് കണ്ട അശചേച്ചി ആയിരിക്കുമോ.നന്ദു തൊണ്ടയിൽ നിന്ന് എങ്ങനെയോ വെള്ളമിറക്കി.
“ഹലോ…?”
ആശ തിരിഞ്ഞു നോക്കി.ഇന്ന് കണ്ട അശ..ഏഹ്.. ഇവൾ എങ്ങനെ ഇവിടെ.വിചനമായ ഒരു നിമിഷത്തിൽ വിളി ഒരു നിമിഷം അവളുടെ മുഖം ഞെട്ടലോടെ മാറി.പിന്നെ പെട്ടെന്ന് ഒരു മന്ദഹാസം.അവൾ പുസ്തകം നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് പിടിച്ചു.
“അയ്യോ…പേടിച്ചു പോയല്ലോടാ നീ ആരാ? ജോസഫ് മാഷ് പറഞ്ഞ?” അശയുടെ കിളിനാദം മൃദുവും മധുരവുമായിരുന്നു,പക്ഷേ അവൾ ഒരു ചെറിയ ദൂരം
പാലിച്ച് നിന്നു.നന്ദു തലകുലുക്കി.“അതെ… ഞാൻ നന്ദു.തൽകാലത്തേക്ക് ലൈബ്രറി നോക്കാൻ എന്നെയാണ് ഏല്പിച്ചത് ”
അവൻ അകത്തേക്ക് ഒരു ചുവട് വെച്ചു.ആശ പതിയെ പിന്നോട്ട് നീങ്ങി,അലമാരയോട് ചേർന്ന് നിന്നു.പരിജയമില്ലാത്തതുകൊണ്ടാകാം. ഷാൾ ഉണ്ടെങ്കിലും അവളുടെ നെഞ്ച് ചെറുതായി ഉയർന്നു താഴുന്നത് നന്ദുവിന് കാണാമായിരുന്നു.നല്ല വലിയ മാറിടമാണ്. പക്ഷെ മാറിലേക്ക് നോക്കാൻ അവന് കഴിയില്ല.ഷാൾ കൊണ്ട് മൊത്തം മൂടിയിരുന്നു. ചുരിദാറിന്റെ മുകൾ ഭാഗം അല്പം ഇറുകിയിരുന്നു.നല്ല പൊടിപിടിച്ചു കിടക്കുന്നതുകൊണ്ട് ആശ ഒറ്റ തുമ്മൽ തുമ്മി.മൂക്ക് ചുവന്നിരിക്കുന്നു.കുലുക്കത്തിൽ മുലകളുടെ വലിപ്പവും ആകൃതിയും ഏകദേശം വെക്തമായി.സാധാരണ മുലകൾക്ക് ഇല്ലാത്ത ഒരു പ്രത്യേക തുളുമ്പൽ.നന്ദു ചിന്തിച്ചു.
“വല്ലാത്ത പോടീ.ഞാൻ ആശ.ജോസഫ് മാഷ് പറഞ്ഞു ഇവിടെ പുസ്തകങ്ങൾ ലിസ്റ്റ്ചെയ്യാൻ ആളെ വേണമെന്ന്..”അവൾ ചിരിച്ചു,. “ ആൾ ഉണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ ഇത്ര ചെറുപ്പം ആണെന്ന് കരുതിയില്ല.പടുത്തം കഴിഞ്ഞതാണോ.നിനക്ക് 17 വയസ്സ് കാണും അല്ലേ? ഇത്ര ചെറുപ്പത്തിൽ ലൈബ്രറി നോക്കുന്നോ?”
നന്ദു ചിരിച്ചു.“അതെ(കള്ളം പറഞ്ഞു.) അല്ല..മാഷ് പറഞ്ഞു മനോജ് എന്നൊരാൾ വരുമെന്ന്.മനോജിന്റെ സിസ്റ്റർ ആണോ”
ആശയുടെ മുഖത്തു വന്ന നാണം ഒരു നിമിഷം മാറി.“മനോജ് എന്റെ ഇച്ചായനാണ്. അങ്ങേർക്ക് ഇപ്പോൾ മറ്റു കാര്യങ്ങൾ ഉണ്ട്.അതുകൊണ്ട് ഞാൻ തന്നെ നോക്കാം എന്ന് കരുതി.ജോസഫ് മാഷും ഞാനും അയൽക്കാരാണ്.”
അവൾ പുസ്തകം അലമാരയിലേക്ക് തിരികെ വെക്കുകയും,നന്ദുവിന്റെ നോട്ടം തെന്നി മാറിലേക്ക് വീണപ്പോൾ ഷാൾ ചെറുതായി ശരിയാക്കുകയും ചെയ്തു.നന്ദുവിന്റെ കണ്ണുകൾ അവളുടെ കൈവിരലുകളിലും, കഴുത്തിലെ മൃദുവായ ചലനത്തിലും തങ്ങിനിന്നു.നേരിട്ട് കാണാൻ നല്ല ഭംഗിയാണ്.
“ഞാൻ ഇന്ന് മുതൽ ഇവിടെ ഉണ്ടാകും.നമുക്ക് ഒരുമിച്ച് തുടങ്ങാം.പുതിയ ആളാണല്ലോ… ഒറ്റയ്ക്ക് ബോറടിക്കും.ഇവിടെ ഇരുന്നാൽ പേടിയും തോന്നും”
നന്ദു ചിരിച്ചു.“ശരി.(ചേച്ചിയെന്നു മാത്രം വിളിച്ചാൽ ഒരു അടുപ്പമാകില്ല)ആശ ചേച്ചി.എനിക്കൊന്നും അറിയില്ല ഒന്നും.ചേച്ചി പറയുന്നപോലെ ചെയ്യാം.”ആശ കൈയിലായ പോടി എവിടെ തുടക്കണമെന്നറിയാതെ പറഞ്ഞു.
“ഞാൻ ചേച്ചിയെ ഇവിടെ മുൻപ് കണ്ടിട്ടില്ല..”
“ഞാൻ പുതിയ ലൈബ്രറിയിൽ ആയിരുന്നു.കുട്ടിയായി പിന്നെ ഒരു 5 വർഷത്തേക്ക് റസ്റ്റ് ആയിരുന്നു.എന്നാലും ഇവിടെ ഇങ്ങനോരു ലൈബ്രറി ഉള്ള കാര്യം എനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു.പുതിയ പുസ്തകങ്ങൾ ഒക്കെ..”
“അത് പുതിയ ലൈബ്രറിയിലേക്ക് പോകും.ഈ കെട്ടിടം പഴയതായില്ലെ..”