അതുകേട്ട് രാമേന്ദ്രേട്ടൻ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ മേശപ്പുറത്തേക്ക് കൈയൂന്നി കുറച്ചുകൂടി മുന്നോട്ട് ആഞ്ഞിരുന്ന് പറഞ്ഞു: “മോള് ഇതൊക്കെ എവിടെ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു? ഷാജു മോള്ക്ക് ഇത് മേടിച്ചു തന്നത് എന്തായാലും നന്നായി.
ഇനി ഇത്തരം ഡ്രസ്സുകൾ ഇടാന് കംഫർടബിൾ ആണെങ്കില് ഇത്
തന്നെയായിരിക്കണം മോള് കൂടുതൽ
ഇടേണ്ടത്. അതാണ് മോൾക്ക് ചേരുന്നത്.”
അവരുടെ ആ സംസാരത്തിലെ കൊതിയോടെയുള്ള പ്രശംസയും, അവളെക്കൊണ്ട് അത്തരം വേഷങ്ങൾ കൂടുതൽ ഇടാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന സംസാരവും കേട്ട് ഹൻസിബ ചെറുതായി ഒന്ന് നാണിച്ചുകൊണ്ട് പുഞ്ചിരിച്ചു.
അവൾ അവരെ നോക്കി കുസൃതിയോടെ പറഞ്ഞു: നിങ്ങൾ ഇങ്ങനെ പറയുന്നത് കേട്ടിട്ട് എനിക്കും അങ്ങനെ തോന്നുന്നു…”
“പിന്നെ എന്താ മോളെ, അങ്ങനെയൊക്കെ തന്നെയാണല്ലോ വേണ്ടത്. ഇതുപോലെയുള്ളതൊക്കെയാണ് ഇടേണ്ടത്, അല്ലാതെ” എന്ന് രാമേന്ദ്രേട്ടൻ കണ്ണ് താഴ്ത്താതെ അവളുടെ ശരീരത്തിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
അവൾ അവരോടൊക്കെ അങ്ങനെ സംസാരിച്ചതിനു ശേഷം സാവധാനം ഞങ്ങളുടെ റൂമിലേക്ക് തിരികെ നടന്നു വന്നു.
അവൾ റൂമിലേക്ക് കയറിപ്പോയതിന് ശേഷവും ഹാളിൽ ഇരുന്ന മൂന്ന് പേരുടെ സംസാരം തുടർന്നു. അവരുടെ ആ സംഭാഷണം ഞങ്ങൾ റൂമിന്റെ വാതിലിനരികെ ഒളിഞ്ഞുനിന്ന് കേൾക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.ശ്രീരാഗും ഫാസിലും രാമേന്ദ്രേട്ടനും സോഫയിൽ ഇരിക്കുന്ന ആ സമയത്ത്, ഇതുവരെ കാണിക്കാത്ത തരത്തിലുള്ള ഒരു മാറ്റം രാമേന്ദ്രേട്ടന്റെ ഭാഗത്തുനിന്നുണ്ടായി.
സാധാരണയായി ഞങ്ങൾ ഇരിക്കുമ്പോൾ ശ്രീരാഗും ഫാസിലും ഡബിൾ മീനിങ്ങിൽ എന്തെങ്കിലും ഒക്കെ പറഞ്ഞ് കളിയാക്കുമ്പോൾ, രാമേന്ദ്രേട്ടൻ അതൊക്കെ ഗൗരവത്തിൽ ഒന്ന് വിലക്കുകയോ അല്ലെങ്കിൽ പക്വതയോടെ ഉപദേശിക്കുന്ന മട്ടിൽ സംസാരിക്കുകയോ ആണ് പതിവ്.
എന്നാൽ ഇന്ന് ആ മുഖംമൂടി പൂർണ്ണമായും അഴിഞ്ഞുവീഴുകയായിരുന്നു.
രാമേന്ദ്രേട്ടൻ ഒരു ചെറിയ ചിരിയോടെ
സിഗരറ്റിൽ നിന്ന് ആഞ്ഞുവലിച്ച് പുക പുറത്തേക്ക് വിട്ടുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: “നിങ്ങളൊക്കെ പറയുന്നതിൽ എന്തായാലും കാര്യമുണ്ട് കേട്ടോ…
അതിനു ഫാസിൽ ചേട്ടനോട് ചോദിച്ചു:ഞങ്ങള് എന്ത് പറഞ്ഞു എന്നാണ്..
ചേട്ടന്:എടാ നിങ്ങളെക്കാള് ഒരുപാട് ഓണം കഴിച്ചിട്ടുളള ആളാണ് ഞാന്, ആ എനിക്ക് നിങ്ങള് എന്ത് ഉദ്ദേശത്തോടെ ആണ് ഓരോന്ന് പറയുന്നത്
എന്ന് നന്നായി അറിയാം, അത് കൊണ്ട് കൂടുതൽ അഭിനയിക്കാൻ നിക്കണ്ട.
ഇത് കേട്ട് ശ്രീരാഗും ഫാസിലും ചേട്ടനെ നോക്കി കള്ള ചിരി ചിരിച്ചു.
ചേട്ടന്: മോള് ആ ഡ്രസ്സിൽ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും നടക്കുന്നത് കാണുമ്പോൾ സത്യം പറഞ്ഞാൽ നിങ്ങളെ പോലെ എന്റെയും കൺട്രോൾ പോകുന്ന മട്ടാണ്.
ഇതുവരെ ഞാൻ അത് പുറത്തുപറഞ്ഞിട്ടില്ലെങ്കിലും, ആ രൂപം ഏതൊരുവന്റെയും സമനില
തെറ്റിക്കാൻ പോന്നതാണ്.”
അതുകേട്ട് ശ്രീരാഗും ഫാസിലും അത്ഭുതത്തോടെയും എന്നാൽ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെയും രാമേന്ദ്രേട്ടനെ നോക്കി.
ഫാസിൽ എഴുന്നേറ്റ് നിന്ന് പരിഹാസത്തോടെയും കുസൃതിയോടെയും രാമേന്ദ്രേട്ടന്റെ തോളിൽ തട്ടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു: “ഓഹോ! അപ്പൊ രാമേന്ദ്രേട്ടന്റെ ഉള്ളിലിരുപ്പ് ഇത്രയും നാൾ പുറത്തറിയികാതെ ഒതുക്കിപ്പിടിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു അല്ലേ?
ഞങ്ങൾ വിചാരിച്ചു ചേട്ടൻ വലിയ സാധുവാണെന്ന്! ചേട്ടനും നമ്മളെപ്പോലെ തന്നെയാണല്ലോ കാര്യങ്ങൾ നോക്കിക്കാണുന്നത്.”
ശ്രീരാഗും അത് ഏറ്റുപിടിച്ചുകൊണ്ട് കള്ളച്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു: “അതാണ്! നമ്മളെയൊക്കെ ഉപദേശിക്കുന്ന രാമേന്ദ്രേട്ടൻ തന്നെ അവസാനം ആ സത്യം തുറന്നുപറഞ്ഞല്ലോ. ചേച്ചി ആ രീതിയിൽ
നടക്കുന്നത് കണ്ട് ചേട്ടന്റെയും മനം മയങ്ങിയിരിക്കുകയാണല്ലേ?”
രാമേന്ദ്രേട്ടൻ ഒരല്പം നാണത്തോടെയും എന്നാൽ ഉള്ളിലെ ആവേശം അടക്കാനാവാതെയും ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: “അതിനിപ്പോ എന്താടാ, കാണാൻ കൊള്ളാവുന്ന ഒരു രൂപം മുന്നിൽ വരുമ്പോൾ ആർക്കായാലും കൊതി തോന്നിപ്പോകില്ലേ?
രാമേന്ദ്രേട്ടൻ ഒരല്പം നാണത്തോടെയും എന്നാൽ ഉള്ളിലെ ആവേശം അടക്കാനാവാതെയും ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തുടർന്നു: “അതിനിപ്പോ എന്താടാ, രാത്രി കിടക്കുമ്പോൾ ഞാനും നിങ്ങളുടെ ഒപ്പമുള്ള ഫ്ലാറ്റിൽ തന്നെയല്ലേ കിടക്കുന്നത്.