പിന്നെ അവരുടെ മുമ്പിൽ വെച്ച് അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും ഒക്കെ ഒന്ന് കുമ്പിടുകയോ മറ്റോ ചെയ്യുമ്പോൾ,ആ സമയത്ത് അവരെ നോക്കിക്കൊണ്ട് നിൽക്കുന്ന എന്നെ അവർ ശ്രദ്ധിക്കില്ല;
നിനക്ക് അവര് നോക്കുന്നത് ശ്രദ്ധിക്കുകയും ചെയ്യാം. അങ്ങനെയൊക്കെ പയ്യെ പയ്യെ നമുക്ക് ഓരോ സ്റ്റെപ്പായി മുന്നോട്ട് പോകാം. നിനക്കും ഞാന് ഈ പറഞ്ഞ ഫീൽ കിട്ടുന്നുണ്ടോ എന്ന് നോക്കിയിട്ട് മാത്രം
മതിട്ടോ, നിനക്കും കൂടി ഇഷ്ടപ്പെടുന്നുണ്ടെങ്കില് മാത്രം മതി…”
അവൾ അത് കേട്ട് അല്പം ആശ്വാസത്തോടെയും എന്നാൽ ചെറിയൊരു നാണത്തോടെയും പറഞ്ഞു: “ശരി ഇക്കാ… നിങ്ങൾ പറയുന്നതുപോലെ നമുക്ക് പയ്യെ പയ്യെ നോക്കാം.
ആലോചിക്കുമ്പോൾ തന്നെ എനിക്ക് ഒരു വല്ലാത്ത രസം തോന്നുന്നുണ്ട്…”
അവൾ എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി ഒരു നിമിഷം
നിശ്ചലമായി നിന്നു. പിന്നെ പതുക്കെ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ എന്റെ കഴുത്തിലൂടെ കൈകൾ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു:
” അടുത്ത തവണ അവർ മുന്നിൽ വരുമ്പോൾ ഞാൻ നിങ്ങൾ പറഞ്ഞതുപോലെ തന്നെ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്ത് നോക്കാം. പക്ഷെ അതുകണ്ട് നിങ്ങൾക്ക് കൺട്രോൾ വിട്ടുപോയാൽ എനിക്ക് ഉത്തരവാദമില്ല കേട്ടോ…”
അവളുടെ ആ സംസാരത്തിലെ ആ ഒരു ആത്മവിശ്വാസവും കുസൃതിയും കണ്ടപ്പോൾ
എന്റെ ഉള്ളിൽ വീണ്ടും ചൂട് പടർന്നു. ഞാൻ അവളെ ഒന്നുകൂടി ഇറുകെ പുണർന്നുകൊണ്ട് അവളുടെ കാതോരമായി മന്ത്രിച്ചു: “കൺട്രോൾ വിട്ടാൽ പിന്നെ എന്ത് സംഭവിക്കുമെന്ന് നിനക്ക് നന്നായി അറിയാമല്ലോ പെണ്ണേ…”
ആ സംസാരങൾക്ക് ശേഷം രാലിലെ ചെയ്യേണ്ട ചെറിയ ജോലികളിലേക്ക് അവള് തിരിഞ്ഞു. എങ്കിലും ഞങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ അപ്പോഴും പുതിയ പ്ലാനിന്റെ ചൂടും ആവേശവും മായാതെ കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു.
അവൾ അടുക്കള ഭാഗത്തേക്ക് പണികൾക്കായി നടന്നുപോകുമ്പോൾ ഞാൻ അവൾ പോകുന്നതും നോക്കിയിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കി എനിക്കൊരു കള്ളച്ചിരി തന്നു.
ആ ചെറിയൊരു നോട്ടം പോലും എന്റെ ഉള്ളിലെ ചൂട് വീണ്ടും കൂട്ടി.
രാവിലെ ഓഫീസിൽ പോകാനുള്ള തിരക്കിൽ എല്ലാവരും ഡൈനിങ് ടേബിളിനു ചുറ്റും ബ്രേക്ക്ഫാസ്റ്റിനായി ഒത്തുകൂടി.
ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നതിനിടയിൽ ശ്രീരാഗ് കള്ളച്ചിരിയോടെ എന്നെ നോക്കി ചോദിച്ചു: “ഇന്നലെ രാത്രി അപ്പുറത്തെ മുറിയിൽ നല്ല പാർട്ടിയായിരുന്നല്ലോ? സാധാരണ കേൾക്കുന്നതിനെക്കാൾ ഒക്കെ വലിയ ഒച്ചയായിരുന്നല്ലോ പുറത്തേക്ക് വന്നത്.”
അതുകേട്ട് ഫാസിൽ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: “പിന്നെ അല്ലാണ്ട്… ഇക്കയ്ക്ക് അതൊക്കെ എന്ത്, നമ്മളല്ലേ ഉറക്കം കിട്ടാതെ കിടന്നത്.”
തലേദിവസം തന്നെ സൗണ്ട് കുറയ്ക്കാൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ ഇക്ക തന്ന മറുപടി കേട്ടതല്ലേ. അപ്പോള് തന്നെ
മനസ്സിലായതാ, ഇവറ്റകൾക്ക് സൗണ്ട് കുറയ്ക്കാൻ ഒരു പ്ലാനുമില്ലെന്ന്.”
ഞാൻ ഒരു ലാഘവത്തോടെ അവരെ നോക്കി പറഞ്ഞു: “പിന്നെ, ആ മൂഡിൽ കിടക്കുമ്പോൾ
അതൊക്കെ ശ്രദ്ധിക്കാൻ പറ്റുമോടാ? ഞാന് അപ്പൊ തന്നെ പറഞ്ഞതല്ലേ, ഉറക്കം നഷ്ടപ്പെടുന്നവർ വല്ലതും ചെവിയിൽ വെച്ച് കിടക്കാൻ എന്ന്.”
ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും തമ്മിലുള്ള ആ സംസാരം കേട്ട് അരികിലിരുന്ന രാമേന്ദ്രേട്ടൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിക്കുക മാത്രം ചെയ്തു. പുള്ളിക്ക് കാര്യങ്ങളെല്ലാം വ്യക്തമായി അറിയാം.
ശ്രീരാഗിനെയും ഫാസിലിനെയും പോലെ പരസ്യമായി തമാശ പറയാൻ രാമേന്ദ്രേട്ടൻ നിൽക്കില്ല. പക്ഷെ ആ ഫ്ലാറ്റിൽ നടക്കുന്ന ഓരോ കാര്യങ്ങളും പുള്ളി നിരീക്ഷിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ഉള്ളിൽ ആഗ്രഹങ്ങളുടെ തീ കത്തുന്നുണ്ടെങ്കിലും, അത് പുറത്തു കാണിക്കാത്ത ഒരു പക്വത പുള്ളിയുടെ മുഖത്ത് പ്രകടമായിരുന്നു. രാമേന്ദ്രേട്ടൻ ചുറ്റും നോക്കി അല്പം ഗൗരവത്തിൽ ശ്രീരാഗിനെയും ഫാസിലിനെയും നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു:
“നിങ്ങൾ ഇവരെ വെറുതെ വിടടാ…
ആ സംസാരത്തിനിടയിലും രാമേന്ദ്രേട്ടന്റെ കണ്ണ് അറിയാതെ ഹൻസിബയുടെ മേലേക്ക് പോകുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ടേബിളിന്റെ മറ്റേ അറ്റത്തുനിന്നും ഹൻസിബ പാത്രങ്ങൾ എടുത്തു മാറ്റുകയായിരുന്നു. ശ്രീരാഗും ഫാസിലും ആണെങ്കിൽ ഹൻസിബയുടെ ഓരോ അനക്കവും കണ്ണിമവെട്ടാതെ നോക്കുന്നുണ്ട്.