ഞാൻ : അല്ലാ… ഇതേതു വിഗ്രഹം. നല്ല ഭംഗിയുണ്ടല്ലോ.
അപ്പോഴാണ് അവിടെ നാലാമത്തെ നടക്കു മുന്നിൽ മറ്റൊരു വിഗ്രഹം ഞാൻ കണ്ടത്. വെണ്ണക്കല്ലിൽ തീർത്ത പൂർണ നഗ്നയും അതിസുന്ദരിയുമായ ഒരു പെണ്ണിന്റെ പ്രതിമയായിരുന്നു അത്.
പൂജ : അത് ഒരു ഭംഗിക്ക് വേണ്ടി വെച്ചതാ.
ഞാൻ : ഹോ… ഇത് നന്നായിട്ടുണ്ട്. എന്ത് ഭംഗിയാണ്.
പൂജ : നാഗ യക്ഷിയേക്കാൾ ഭംഗിയുണ്ടോ കണ്ണാ.
ഞാൻ : അതിനോട് കിടപിടിക്കും.
പൂജ : ആഹാ… പെൺ സൗന്ദര്യം ഒക്കെ ആസ്വദിക്കാൻ അറിയാം അല്ലെ.
എന്നെ ഒന്ന് കണ്ണുതുറപ്പിച്ചു നോക്കിയ ചേച്ചി പറഞ്ഞു.
ഞാൻ : അതെ ഞാൻ ഇപ്പോൾ കോളേജിലാ പഠിക്കുന്നത്.
പൂജ : ആ…. കോളേജിൽ പോയി തുടങ്ങി പിന്നെ നീ ആളാകെ മാറി അല്ലെടാ ചെക്കാ. എല്ലാം പഠിച്ചു എന്ന് തോന്നുന്നു.
ഞാൻ : മ്മ്… അതെ…
പൂജ : എന്നാ ഞാൻ ഒരു ചോദ്യം ചോദിക്കാം.
ഞാൻ : മ്മ്.. ശരി…
പൂജ : ഈ രതി എന്ന് പറയുന്നത് ശരിക്കും എന്താണ്.
ഞാൻ : ലൈംഗികമായി ആണും പെണ്ണും സംതൃപ്തി അടയുന്നത്.
ചേച്ചി ഒരു പുഞ്ചിരിയുമായി നടന്ന ആ വെണ്ണക്കൽ ശില്പത്തിന്റെ അടുത്തുനിന്ന് അതിന്റെ തോളിലേക്ക് വെച്ചു.
പൂജ : എന്ത് ചെയ്യുമ്പോഴാ രണ്ടുപേർക്കും കൂടുതൽ സംതൃപ്തി കിട്ടുന്നത്.
ഞാൻ : ഹോ.. എന്റെ ചേച്ചി… അത് ലിംഗം യോനിയിൽ കയറുമ്പോൾ ആണെന്ന് ഇപ്പൊ ഏത് പയ്യനോടും ചോദിച്ചാൽ പറയും.
പൂജ : ആഹാ… അപ്പോൾ നിനക്ക് വല്ല പ്രായോഗിക പരിചയം ഉണ്ടോടാ.
ഞാൻ : അയ്യേ… ഒന്ന് പോ ചേച്ചി…. ഒരിക്കലും ഇല്ല.
പൂജ : പിന്നെ എങ്ങനെയാണ് ഈ വിഗ്രഹം സുന്ദരിയാണെന്ന് പറഞ്ഞത്, അതും നഗ്ന നിൽക്കുന്നതും നോക്കി.
ഞാൻ : ഈ പ്രതിമയുടെ മുഖം കണ്ടാൽ ചേച്ചിയുടെ പോലെ തോന്നി അതുകൊണ്ട് പറഞ്ഞതാണ്.
അതു കേട്ടതും ചേച്ചി ഒന്നു ഞെട്ടുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു.
ഞാൻ : ഏകദേശം ഒക്കെ നോക്കിയാൽ ചേച്ചിയുടെ അതേ ശരീരഘടന തന്നെയാണ്
പൂജ : അയ്യേ… നിനക്ക് കുറച്ചു കൂടുന്നു.
ഞാൻ : ഞാൻ സത്യമാണ് പറഞ്ഞത്.
പൂജ : എന്ത് സത്യം.
ഞാൻ : ഈ പ്രതിഭയുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുമ്പോൾ ആദ്യം മുഖത്തിന്റെ വട്ടത്തിലുള്ള ആകൃതി അതേപോലെ തന്നെയുണ്ട് ചേച്ചിക്കും. കൂടാതെ കടഞ്ഞെടുത്ത പോലുള്ള ശരീരവും.
പൂജ : മ്മ്… പിന്നെ…
അവൻ പറയുന്നത് പൂജയ്ക്കും കുറച്ച് രസം തോന്നിത്തുടങ്ങി.
ഞാൻ : പിന്നെ ഈ ഉയർന്നുനിൽക്കുന്ന മാരുടെ ശരിക്കും അതുപോലെ തന്നെ ഇല്ലേ.
പൂജ : ച്ചീ…. ഒന്ന് പോടാ….
ഞാൻ : അതെ… ഈ ഒതുങ്ങിയ വയറും വിരിഞ്ഞ അരക്കെട്ടും എല്ലാം അങ്ങനെ തന്നെ. ഇതിപ്പോ ചേച്ചി സാരിയുടുത്ത് നിൽക്കുന്ന പ്രതിമ തുണിയൊന്നും ഇല്ലാതെ നിൽക്കുന്നു അത്രയേ വ്യത്യാസമുള്ളൂ.
പൂജ : ആഹാ…. കണ്ണാ… വേണ്ടാ….
മഹേശ്വരി : നിങ്ങൾ ഇവിടെ നിൽക്കുകയാണോ, കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് എല്ലാവരും വന്നിട്ടുണ്ട്. കണ്ണനെയും നോക്കി പടിപ്പുര മുറ്റത്ത് നിൽപ്പുണ്ട് വേഗം വാ.
ഞാൻ : ആഹാ…. ഞാൻ ദാ വരുന്നു.
ഞാൻ അങ്ങനെ പടിപ്പുര മുറ്റത്ത് എത്തുമ്പോൾ അവിടെ എല്ലാവരും നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു. കാരണം മുറികളിലേക്ക് പോകണമെങ്കിൽ അവരെല്ലാവരും കുളിക്കണം.
തറവാട്ടിൽ നിന്ന് പുറത്തു പോകുമ്പോഴും തറവാട്ടിലേക്ക് കേറുമ്പോഴും കുളിച്ച് ശുദ്ധി വരുത്തിയാൽ മാത്രമേ അകത്തുകയറാൻ പാടു. ചേച്ചിമാർ എന്നെ കണ്ടതും അടുത്തേക്ക് വന്ന് സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി.
മഹേശ്വരി : ആ.. കണ്ടിലെ…. ഇനി എല്ലാവരും കുളിച്ചു വരൂ.
ചെറിയമ്മ പറഞ്ഞത് കേട്ട് എല്ലാവരും പോയി. എന്നോടുള്ള അടുപ്പം ഒന്നും മറ്റുള്ളവർ അമ്മയോട് കാണിക്കുന്നില്ല. പ്രതേകിച്ച് മുതിർന്നവർ.
മഹേശ്വരി : കണ്ണൻ എവിടാ കിടക്കുന്നെ.
സാവിത്രി : അവനിന്ന് എന്റെ കൂടെ കിടന്നോട്ടെ.
മഹേശ്വരി : ശരി… കട്ടിൽ ഒന്നേ ഉള്ളു അവിടെ.
അമ്മയെ നോക്കി ചെറിയമ്മ പറഞ്ഞു.
ഞാൻ : ഞാനിന്ന് അമ്മയുടെ കൂടെ കിടന്നോളാം. ഒരു പായ തന്നാൽ മതി.
മഹേശ്വരി : നാളെ നേരത്തെ എണീക്കണം. കണ്ണന് ഉദയപൂജ ഒക്കെ കണ്ണൻ കണ്ട് പഠിക്കട്ടെ.
അതുകേട്ട് അമ്മ ഒന്ന് ഞെട്ടി.
മഹേശ്വരി : സാവിത്രിക്ക് പറഞ്ഞത് മനസിലായല്ലോ.