അർജുൻ അവളെ സമാധാനിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. “ഇല്ല മീര, നീ പേടിക്കണ്ട. ആരും കാണില്ല. ആൾക്കാരൊക്കെ ദൂരെയാണ്, അവർ ഇങ്ങോട്ട് ശ്രദ്ധിക്കുന്ന പോലുമില്ല.”
പക്ഷേ മീര അത് സമ്മതിച്ചില്ല. അവൾ ദൂരെയുള്ള സഞ്ചാരികളെ ചൂണ്ടിക്കാട്ടി പറഞ്ഞു, “അതൊന്നും പറഞ്ഞാൽ ശരിയാവില്ല. എനിക്ക് ഇവിടെ നിന്നാൽ അവരെ കാണാമല്ലോ? അങ്ങനെയെങ്കിൽ അവർക്ക് അവിടെ നിന്ന് നമ്മളെയും കാണാൻ സാധിക്കും. എനിക്ക് ഇങ്ങനെ ഓപ്പൺ ആയി നിൽക്കാൻ വല്ലാത്തൊരു പേടിയും ചമ്മലും തോന്നുന്നു. നമുക്ക് ആരും കാണാത്ത ഏതെങ്കിലും ഒരിടത്തേക്ക് പോകാം.”
അർജുൻ അല്പം ആലോചിച്ചു. “ശരിയാണ് മീര, നിനക്ക് അസ്വസ്ഥത തോന്നുന്നുണ്ടെങ്കിൽ നമുക്ക് നമ്മുടെ കോട്ടേജിലേക്ക് തന്നെ തിരിച്ചു പോകാം. അവിടെ സ്വിമ്മിങ് പൂളിന്റെ കരയിലിരുന്ന് നമുക്ക് ഈ ഫോട്ടോഷൂട്ട് തുടരാം. അവിടെ ആരുടെയും ശല്യം ഉണ്ടാവില്ലല്ലോ.”
എന്നാൽ ജൂലിയൻ അതിനോട് യോജിച്ചില്ല. ഒരു പ്രൊഫഷണൽ ഫോട്ടോഗ്രാഫറുടെ കണ്ണിലൂടെ അവൻ ആ പരിസരം നിരീക്ഷിച്ചു. “അർജുൻ, കോട്ടേജിലെ വെളിച്ചത്തിൽ ഇത്രയും നല്ല ഷോട്ടുകൾ കിട്ടില്ല. ഈ ബീച്ചിലെ പ്രകൃതിദത്തമായ ഭംഗിയും ആ കാറ്റും തരുന്ന ഒരു എഫക്ട് അവിടെ കിട്ടില്ല. ബീച്ചിൽ നിന്നുള്ള കളിയായിരിക്കും സൂപ്പർ. ദാ, അങ്ങോട്ട് നോക്കൂ…” ജൂലിയൻ ദൂരെയുള്ള ഒരു മണൽക്കുന്നിന് നേരെ വിരൽ ചൂണ്ടി.
“അവിടെ മണൽ വന്ന് അടിഞ്ഞ് വലിയൊരു കുന്ന് പോലെ ആയിട്ടുണ്ട്. ആ കുന്നിന് അപ്പുറത്ത് പോയി നിന്നാൽ നമ്മളെ ആരും കാണില്ല. സാധാരണ വിനോദസഞ്ചാരികൾ ഒന്നും ആ ഭാഗത്തേക്ക് പോകാറില്ല. നമുക്ക് അവിടെ പോയി നമ്മുടെ ഷൂട്ടിംഗ് തുടരാം. ആരും കാണില്ലെന്ന ഉറപ്പുള്ളപ്പോൾ മീരയ്ക്കും കൂടുതൽ ഫ്രീ ആയി പോസ് ചെയ്യാൻ പറ്റുമല്ലോ,” ജൂലിയൻ തന്റെ ഐഡിയ വിവരിച്ചു.
ജൂലിയന്റെ ആ നിർദ്ദേശം കേട്ടപ്പോൾ മീരയുടെ മുഖത്ത് ഒരു ആശ്വാസം തെളിഞ്ഞു. അർജുനും അത് നല്ലൊരു പ്ലാനാണെന്ന് തോന്നി. “ശരിയാണ്, അത് നല്ലൊരു ഐഡിയയാണ്. ആരും കാണാത്ത ആ കുന്നിൻപുറത്ത് നമുക്ക് കൂടുതൽ വന്യമായ പോസുകൾ പരീക്ഷിക്കാം.”
അവർ മൂന്നുപേരും തങ്ങളുടെ സാധനങ്ങളുമായി ആ മണൽക്കുന്നിന് അപ്പുറത്തുള്ള ഏകാന്തമായ ഇടത്തേക്ക് നടന്നു. അവിടെ എത്തിയപ്പോൾ, അവർക്ക് ചുറ്റും കടലും മണലും അല്ലാതെ മറ്റാരും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ആ പുതിയ ഇടത്തിന്റെ ഏകാന്തത മീരയ്ക്ക് കൂടുതൽ ധൈര്യം നൽകി.
ആരും കാണാത്ത, മണൽക്കുന്നിന്റെ മറവിലുള്ള ആ ഏകാന്തമായ ഇടത്ത് എത്തിയപ്പോൾ അവർക്ക് ചുറ്റും കടലിന്റെ ഇരമ്പലും കാറ്റും അല്ലാതെ മറ്റൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അർജുൻ തന്റെ ക്യാമറ ബാഗ് താഴെ വെച്ച്, ചുറ്റും ഒന്നു കണ്ണോടിച്ചു. “ശരിക്കും ഇതൊരു അപൂർവ്വ സുന്ദരമായ ഇടമാണ് ജൂലിയൻ. ഇവിടെ ആരുടെയും ശല്യമില്ലാതെ നമുക്ക് വേണ്ടത്ര സമയം എടുത്ത് ഷൂട്ട് ചെയ്യാം.”
അർജുൻ ക്യാമറ കയ്യിലെടുത്ത് മീരയെയും ജൂലിയനെയും നോക്കി. “അപ്പൊ, നമ്മൾ എവിടെയാണ് നിർത്തിയത്? ആ വശ്യമായ പോസ് ഒന്നുകൂടി ഓർമ്മിച്ചെടുക്കൂ.”
മീരയാണ് ആദ്യം മറുപടി പറഞ്ഞത്. അവൾ തന്റെ നനഞ്ഞ ചുണ്ടുകൾ കടിച്ചുപിടിച്ച് കള്ളച്ചിരിയോടെ ജൂലിയനെ നോക്കി. “ചേട്ടാ… നമ്മൾ നിർത്തിയത് ജൂലിയൻ എന്റെ മുല ആ ബികിനി ടോപ്പിനുള്ളിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് വലിച്ചെടുക്കുന്ന സീനിലാണ്. ആ ആവേശം എനിക്ക് ഒന്നുകൂടി അനുഭവിക്കണം.”
മീരയുടെ ആ തുറന്നുപറച്ചിൽ കേട്ടപ്പോൾ ജൂലിയന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു വിറയൽ പാഞ്ഞുപോയി. അവൾ തന്റെ ബികിനി ടോപ്പ് അല്പം കൂടി വലിച്ച് മുലകൾ അവന് നേരെ ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചു നിന്നു. “ജൂലിയൻ… നീ പറഞ്ഞതുപോലെ, എനിക്ക് നല്ലൊരു ക്ലീവേജ് (cleavage) വേണം. നീ തന്നെ എന്റെ മുലകൾ ആ ടോപ്പിനുള്ളിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് ക്രമീകരിച്ചു കൊടുക്കൂ.”
അർജുൻ ആവേശത്തോടെ ക്യാമറയുടെ ലെൻസ് അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്തു. “യെസ്! അത് തന്നെയാ എനിക്കും വേണ്ടത്. ജൂലിയൻ, നീ ഇത്തവണ ഒട്ടും മടിക്കേണ്ട. ആ മുലക്കണ്ണുകൾ (nipples) ബ്രായിൽ നിന്നും പൂർണ്ണമായും പുറത്തേക്ക് തെളിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന രീതിയിൽ അവയെ ഉയർത്തി വെക്കൂ. ആ ഒരു വൈൽഡ് ലുക്ക് എനിക്ക് പകർത്തിയെടുക്കണം.”