ഇത് കണ്ടപ്പോൾ ജൂലിയൻ ഒന്ന് പരിഭ്രമിച്ചു. താൻ ആ പൂറിനെക്കുറിച്ചും മറ്റും ഇത്ര തുറന്നു പറഞ്ഞത് അവൾക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ലേ എന്ന് അവൻ പേടിച്ചു. “സോറി… ഞാൻ പറഞ്ഞത് വല്ലാതെ കൂടിപ്പോയോ? അവൾക്ക് വിഷമമായോ?” ജൂലിയൻ താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ അർജുനോട് ചോദിച്ചു.
എന്നാൽ അർജുൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മീരയുടെ കൈകളിൽ പിടിച്ചു അവളെ മുന്നിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു. അവൻ അവളുടെ മുഖം പതുക്കെ പുറത്തെടുത്തു. ജൂലിയൻ നോക്കിയപ്പോൾ മീരയുടെ മുഖം നാണം കൊണ്ട് ചുവന്നു തുടുത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു. അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ വശ്യമായ ഒരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു നിന്നു. തന്നെ ഒരു വിദേശി ഇത്രയധികം കൊതിയോടെ വർണ്ണിച്ചത് അവളിൽ ഉണ്ടാക്കിയ ആവേശം ആ കണ്ണുകളിൽ പ്രകടമായിരുന്നു.
അവൾ നാണത്തോടെ പുഞ്ചിരിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോഴാണ് ജൂലിയന് സമാധാനമായത്. അവന്റെ ഉള്ളിലെ പേടി മാറി, പകരം ഒരു പുതിയ ആവേശം നിറഞ്ഞു. “അവൾക്ക് വിഷമമായിട്ടില്ല ജൂലിയൻ, അവൾ ഇത് ശരിക്കും ആസ്വദിക്കുകയാണ്,” അർജുൻ ജൂലിയനെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കി പറഞ്ഞു.
മീര പതുക്കെ തലയുയർത്തി ജൂലിയനെ ഒന്ന് നോക്കി. ആ നോട്ടത്തിൽ ഒരുതരം വെല്ലുവിളിയും ഒപ്പം കൂടുതൽ ആഗ്രഹവും ഉണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ ബികിനി ജെട്ടിക്കുള്ളിൽ ആ പൂറ് ഇപ്പോഴും വന്യമായി മുഴുത്തു തന്നെ നിന്നു.
ജൂലിയൻ തന്റെ ഉള്ളിലെ ആവേശം അടക്കിപ്പിടിച്ച്, വളരെ വിനയത്തോടെ എന്നാൽ വലിയൊരു പ്രതീക്ഷയോടെ അർജുനെ നോക്കി. “പ്രിയ സുഹൃത്ത് അർജുൻ, നിങ്ങൾക്ക് വിരോധമില്ലെങ്കിൽ… എനിക്ക് മീരയോടൊപ്പം ഒരു ഫോട്ടോ എടുത്തോട്ടെ?” അവന്റെ ശബ്ദത്തിൽ ആദരവും ഒപ്പം ആ കൊതിയും കലർന്നിരുന്നു. താൻ അത്രയും നേരം കണ്ണിമയ്ക്കാതെ നോക്കിനിന്ന ആ നാടൻ സൗന്ദര്യത്തിനൊപ്പം ഒരു ചിത്രം പകർത്തി വെക്കുക എന്നത് അവന്റെ വലിയൊരു ആഗ്രഹമായിരുന്നു.
അർജുൻ മീരയെ ഒന്ന് നോക്കി. അവളുടെ ആ വലിയ കണ്ണുകളിൽ സമ്മതത്തിന്റെ തിളക്കം കണ്ടപ്പോൾ അവൻ നിറഞ്ഞ ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു, “തീർച്ചയായും ജൂലിയൻ, അതിനെന്താ! നിനക്ക് അവളോടൊപ്പം ഫോട്ടോ എടുക്കാം.”
ജൂലിയൻ ആവേശത്തോടെ തന്റെ ഫോൺ എടുത്തു. മീര ചാരുകസേരയിൽ നിന്ന് പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു നിന്നു. അവളുടെ ഗോതമ്പ് നിറമുള്ള ചർമ്മത്തിൽ ഒട്ടിനിൽക്കുന്ന ആ നനഞ്ഞ ബികിനിയും, സിന്ദൂരം തൊട്ട നെറ്റിയും ആ വെയിലിൽ തിളങ്ങി. ജൂലിയൻ അവളുടെ അരികിലേക്ക് വന്നു നിന്നെങ്കിലും, മീരയുടെ ശരീരത്തിൽ സ്പർശിക്കാതെ അവൻ അല്പം അകലം പാലിച്ചു. ഒരു വിദേശിയാണെങ്കിലും ഇന്ത്യൻ സംസ്കാരത്തോടുള്ള ആദരവ് കാരണം അവൻ അവളുടെ മേൽ കൈകൾ വെക്കാൻ മുതിർന്നില്ല.
മീരയും തന്റെ കൈകൾ ശരീരത്തോട് ചേർത്തുപിടിച്ചു കൊണ്ട് വശ്യമായി പുഞ്ചിരിച്ചു. ജൂലിയൻ അവളിൽ നിന്നും തൊട്ടു തൊട്ടില്ല എന്ന ദൂരത്തിൽ കൈകൾ പുറകിൽ കെട്ടി വിനയത്തോടെ നിന്നു. ആ നിൽപിലും അവന്റെ കണ്ണുകൾ മീരയുടെ ഉടലഴകിലും ബികിനി ജെട്ടിക്കുള്ളിൽ മുഴുത്തു നിൽക്കുന്ന ആ പൂറിലും തന്നെയായിരുന്നു.
“റെഡി… സ്മൈൽ പ്ലീസ്!” അർജുൻ ക്യാമറ ക്ലിക്ക് ചെയ്തു.
ഫോൺ സ്ക്രീനിൽ നോക്കിയ അർജുൻ ഒന്ന് മുഖം ചുളിച്ചു. അവൻ മണലിലൂടെ നടന്ന് അവരുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. അർജുൻ പറഞ്ഞു, “ജൂലിയൻ, ഇതെന്താ ഇങ്ങനെ? ഒരു ഗ്യാപ്പ് ഇട്ടിട്ട് നിന്നാൽ ഫോട്ടോ കാണാൻ എന്ത് രസമാ ഉള്ളത്?… ഒരു വല്ലാത്ത അകൽച്ച പോലെ തോന്നും. ഈ ഗോവൻ ബീച്ചിന്റെ ഒരു മൂഡ് വരണമെങ്കിൽ നിങ്ങൾ കുറച്ചുകൂടി അടുത്തു നിൽക്കണം.”
ജൂലിയൻ പതുക്കെ ഒന്ന് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മറുപടി നൽകി, “അതല്ല അർജുൻ, മീരയ്ക്ക് വല്ല ബുദ്ധിമുട്ടും തോന്നിയാലോ എന്ന് കരുതിയാ… ഞാൻ ഒന്ന് മാറി നിന്നതാ.” അർജുൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മീരയുടെ തോളിൽ തട്ടി പറഞ്ഞു, “ഏയ്, അതൊന്നും സാരമില്ല ജൂലിയൻ. ഇവൾക്ക് അങ്ങനെയുള്ള കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല. അല്ലേ മീരേ?”
മീര തന്റെ പാറിപ്പറക്കുന്ന മുടിയിഴകൾ ഒതുക്കി, നാണത്തോടെ ജൂലിയനെ നോക്കി വശ്യമായി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. ആ പുഞ്ചിരി കണ്ടപ്പോൾ ജൂലിയന്റെ ഉള്ളിലെ മടി മാറി. അവൻ പതുക്കെ അവളോട് ചേർന്നുനിന്നു. മീരയുടെ തോളുകൾ ജൂലിയന്റെ നെഞ്ചിനോട് മുട്ടിനിന്നു.