അർജുൻ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ ജൂലിയന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി ചോദിച്ചു, “ജൂലിയൻ, എന്റെ ഭാര്യയിൽ നിങ്ങളെ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ആകർഷിച്ചത് എന്താണ്? സായിപ്പന്മാർക്ക് സാധാരണ വെളുത്ത നിറമല്ലേ ഇഷ്ടം?”
ജൂലിയൻ തന്റെ ബിയർ ക്യാൻ അരികിലേക്ക് മാറ്റി വെച്ച്, മീരയെ ഒന്നുകൂടി ആപാദചൂഡം നോക്കി. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു ശാസ്ത്രജ്ഞന്റെ നിരീക്ഷണ ബുദ്ധിയും ഒരു കാമുകന്റെ കൊതിയും കലർന്നിരുന്നു.
“അല്ല അർജുൻ, നിറമല്ല കാര്യം,” ജൂലിയൻ വികാരാധീനനായി പറഞ്ഞു തുടങ്ങി. “ആദ്യം എന്നെ ആകർഷിച്ചത് അവളുടെ ആ കറുത്തിരുണ്ട നീണ്ട മുടിയാണ്. കടൽക്കാറ്റിൽ അത് പാറിപ്പറക്കുമ്പോൾ അതിനൊരു പ്രത്യേക ഭംഗിയുണ്ട്. ഞങ്ങളുടെ നാട്ടിലെ പെണ്ണുങ്ങൾ മുടി പല നിറത്തിൽ ഡൈ ചെയ്യും, പക്ഷേ മീരയുടെ ഈ സ്വാഭാവികമായ കറുപ്പ്… അത് അതിമനോഹരമാണ്.”
അവൻ മീരയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി തുടർന്നു. “പിന്നെ അവളുടെ ആ വലിയ കണ്ണുകൾ. ആ കണ്ണുകളിൽ ഒരു നാടൻ പെണ്ണിന്റെ നിഷ്കളങ്കതയുണ്ട്. അതുപോലെ തന്നെ ആ മുഖത്തിന്റെ ആകൃതിയും. പിന്നെ നീ ചോദിച്ച ആ നിറം… അതൊരു അത്ഭുതമാണ്. ഗോതമ്പ് നിറം എന്ന് നിങ്ങൾ പറയുമെങ്കിലും, ഈ വെയിലത്ത് ആ ചർമ്മം തിളങ്ങുന്നത് കാണാൻ എന്ത് രസമാണെന്നോ! വെളുത്ത നിറത്തേക്കാൾ എത്രയോ ആകർഷകമാണ് ഈ തവിട്ടുനിറം (Tan skin).”
ജൂലിയൻ അല്പം കൂടി മുന്നോട്ട് ആഞ്ഞിരുന്നു. “പിന്നെ അവളുടെ ആ നടത്തം… ആ ബികിനിയിൽ അവൾ വെള്ളത്തിലൂടെ നടന്നു വന്നപ്പോൾ കണ്ട ആ ഉടലഴക് വിവരിക്കാനാവില്ല. ഇത്രയും പെർഫെക്ട് ആയ ഒരു ശരീരം ഞാൻ അധികം കണ്ടിട്ടില്ല. ആ നാടൻ ലുക്കും ഈ മോഡേൺ വസ്ത്രവും തമ്മിലുള്ള ആ ഒരു കോമ്പിനേഷൻ… അതാണ് എന്നെ ശരിക്കും വീഴ്ത്തിയത്.”
ജൂലിയന്റെ വർണ്ണന കേട്ട് മീരയുടെ മുഖം ചുവന്നു തുടുത്തു. തന്റെ മുടിയെക്കുറിച്ചും കണ്ണുകളെക്കുറിച്ചും ഒരു വിദേശി ഇത്ര കൃത്യമായി പറയുന്നത് കേട്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് വലിയ സന്തോഷം തോന്നി. അവൾ തന്റെ പാറിപ്പറന്ന മുടിയിഴകൾ പതുക്കെ ചെവിക്കു പിന്നിലേക്ക് ഒതുക്കി വെച്ചു.
“താങ്ക്സ് ജൂലിയൻ… ഇത്രയും കാര്യങ്ങൾ നിങ്ങൾ ശ്രദ്ധിക്കുമെന്ന് ഞാൻ വിചാരിച്ചില്ല,” മീര പതുക്കെ പറഞ്ഞു.
അർജുൻ അഭിമാനത്തോടെ മീരയുടെ കൈയിൽ പിടിച്ചു. “കണ്ടോ മീരേ, നീ വിചാരിക്കുന്നതിലും എത്രയോ സുന്ദരിയാണ് നീ എന്ന് ഇപ്പോൾ മനസ്സിലായില്ലേ?”
ജൂലിയൻ ഒരു നെടുവീർപ്പിട്ടു. “സത്യം പറഞ്ഞാൽ അർജുൻ, നിന്റെ ഭാര്യയെ ഇങ്ങനെ നോക്കിയിരിക്കാൻ തന്നെ ഒരു പ്രത്യേക സുഖമാണ്.”
അർജുന്റെ ആ കുസൃതി നിറഞ്ഞ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോൾ ജൂലിയൻ ഒന്ന് പതറി. ഒരു ശാസ്ത്രജ്ഞന്റെ ഗൗരവം വെടിഞ്ഞ്, തന്റെ ഉള്ളിലെ ആ പഴയ കാമുകനെ പുറത്തെടുക്കാൻ അയാൾ തയ്യാറെടുത്തു. മീരയുടെ ഉടലിലേക്ക് വീണ്ടും ആഴ്ന്നിറങ്ങുന്ന നോട്ടത്തോടെ അയാൾ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി.
“ശരി അർജുൻ, ഞാൻ കൂടുതൽ വ്യക്തമായി പറയാം. സത്യം പറഞ്ഞാൽ മീരയുടെ ആ വയർ… അതൊരു മണൽഘടികാരം (hourglass) പോലെയാണ്. അധികം മാംസമില്ലാത്ത, എന്നാൽ നല്ല മാർദ്ദവമുള്ള ആ വയർ. ആ കത്തുന്ന വെയിലിൽ അവളുടെ വയറിലെ ആ തവിട്ടുനിറം സ്വർണ്ണമയി പോലെ തിളങ്ങുന്നുണ്ട്. അതിനു നടുവിലെ ആ ആഴമേറിയ പൊക്കിൾ… തിരമാലകൾ വന്ന് അതിൽ വെള്ളം നിറച്ചു പോകുമ്പോൾ അതൊരു ചെറിയ തടാകം പോലെ വശ്യമാണ്.”
അർജുൻ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ മീരയുടെ വയറിൽ പതുക്കെ തഴുകി. “ഇത്ര മാത്രം മതിയോ ജൂലിയൻ?”
ജൂലിയൻ തന്റെ ഉമിനീർ ഇറക്കി. “അല്ല… അവളുടെ മാറിടങ്ങൾ! ആ ബികിനി ടോപ്പിനുള്ളിൽ അവ വിങ്ങുന്നുണ്ട്. ശരിക്കും പറഞ്ഞാൽ ആ വസ്ത്രത്തിന് താങ്ങാവുന്നതിലും അധികമാണ് ആ തുടുത്ത മാറിടങ്ങളുടെ വന്യത. ഓരോ ശ്വാസത്തിലും അവ ഉയർന്നു താഴുന്നത് നോക്കി നിൽക്കാൻ തന്നെ എന്ത് രസമാണ്. ആ ബികിനി വള്ളികൾ അവളുടെ തോളിലും പുറകിലും ആഴ്ന്നിറങ്ങി നിൽക്കുമ്പോൾ അവളുടെ ചർമ്മത്തിന് വരുന്ന ആ ചുവപ്പ്… ഹോ, അത് കാണുമ്പോൾ എനിക്ക് ശരിക്കും നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെടുന്നു.”