തോമസ് ഒരു ക്രൂരമായ ചിരിയോടെ അവളെ നോക്കി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖത്ത് വല്ലാത്തൊരു പക നിഴലിച്ചു.
തോമസ്: “നീ വിചാരിക്കുന്നത് അവൾ ഒരു പുണ്യവതിയാണെന്നാണോ നിമ്മി?
നിമ്മി ഒന്ന് ഞെട്ടി….
എല്ലാവരും കാണുന്നത് ഈ നിസ്സഹായമായ രൂപമാണ്. എന്നാൽ യുകെയിൽ ഞങ്ങൾ താമസിച്ചിരുന്ന കാലത്ത്, അവൾ ഒരു നേഴ്സായി ജോലി ചെയ്യുമ്പോൾ നടന്നതൊന്നും ആരും അറിഞ്ഞില്ല.”
അദ്ദേഹം നിമ്മിയുടെ തോളിൽ മുറുക്കി പിടിച്ചു.
തോമസ്:
“ഞാൻ ബിസിനസ്സ് ആവശ്യങ്ങൾക്കായി യാത്ര ചെയ്യുമ്പോൾ, അവൾ അവിടെയുള്ള മറ്റ് പുരുഷന്മാരുമായി ബന്ധം പുലർത്തിയിരുന്നു.
ഒരു മലയാളി നേഴ്സ് എന്ന ലേബലിന് പിന്നിൽ അവൾ പല ലണ്ടൻകാരോടും ഒപ്പം കിടപ്പറ പങ്കിട്ടു.
ലണ്ടനിലെ ആ തണുത്ത രാത്രികളിൽ ഞാൻ കഷ്ടപ്പെടുമ്പോൾ, അവൾ എന്റെ അഭിമാനത്തെ മറ്റുള്ളവർക്ക് മുന്നിൽ വലിച്ചെറിയുകയായിരുന്നു.”
നിമ്മി അമ്പരപ്പോടെ കേട്ടുനിന്നു. അനിതാമ്മയ്ക്ക് ഇങ്ങനെയൊരു ഭൂതകാലമുണ്ടെന്ന് അവൾ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും കരുതിയില്ല.
തോമസ്: “ഇതറിഞ്ഞ ദിവസം ഞാൻ തകർന്നുപോയി.
പക്ഷേ ഞാൻ അവളെ വിട്ടില്ല. അവളോടുള്ള എന്റെ പകയാണ് ഇന്ന് അവളെ ഈ അവസ്ഥയിലാക്കിയത്.
അവൾ അനുഭവിച്ച ഓരോ സുഖത്തിനും പകരമായി ഇന്ന് അവൾ ഈ വേദന
അനുഭവിക്കണം.
ജോണിനെപ്പോലൊരു ദുർബലനെ അവൾ പ്രസവിച്ചത് പോലും എന്റെ ശിക്ഷയാണ്.”
തോമസ് അവളെ തിരിച്ചു നിർത്തി അവളുടെ കഴുത്തിൽ ആഞ്ഞു ചുംബിച്ചു.
തോമസിന്റെ ഈ വെളിപ്പെടുത്തൽ കേട്ടപ്പോൾ നിമ്മിക്ക് അദ്ദേഹത്തോട് കൂടുതൽ ബഹുമാനവും ആവേശവുമാണ് തോന്നിയത്.
തോമസ് അവളോട് കൂടുതൽ ചേർന്നുനിന്നു, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശ്വാസം അവളുടെ കഴുത്തിൽ തട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
നിമ്മിയുടെ ഉള്ളിൽ ഭയത്തിന് പകരം ഒരുതരം ക്രൂരമായ ആനന്ദമാണ് നിറഞ്ഞത്.
തോമസ് അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് ഉറ്റുനോക്കി, ആ കണ്ണുകളിൽ പകയുടെ കനലുകൾ എരിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
തോമസ്: “നിമ്മി, നീ വിചാരിക്കുന്നത് ആ പാവം കിടക്കുന്ന അനിത ഒരു ഇരയാണെന്നാണോ? അവൾ എന്നെ വഞ്ചിച്ചത് വെറുമൊരു ശാരീരിക ബന്ധത്തിലൂടെ മാത്രമല്ല. അവൾ എന്റെ വംശത്തെത്തന്നെ ചതിച്ചു.”
നിമ്മി ആകാംക്ഷയോടെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചുണ്ടുകളിലേക്ക് നോക്കി.
തോമസ് പതുക്കെ അവളുടെ കാതോരം ചെന്ന് ആ വലിയ സത്യം വെളിപ്പെടുത്തി.
തോമസ്: “ജോൺ… അവൻ എന്റെ രക്തമല്ല നിമ്മി. അവൻ എന്റെ മകനല്ല!”
നിമ്മി ശ്വാസം അടക്കിപ്പിടിച്ചു. “എന്താ അങ്കിൾ ഈ പറയുന്നത്? അപ്പോൾ ജോൺ…?”
തോമസ്: “അതെ. ലണ്ടനിലെ ആ വലിയ ആശുപത്രിയിൽ അവൾ നേഴ്സായി ജോലി ചെയ്തിരുന്ന കാലം. അവിടെ സ്റ്റാഫ് നേഴ്സായിരുന്ന ഒരു ഇംഗ്ലീഷുകാരൻ പയ്യനുമായി അവൾക്ക് വർഷങ്ങളോളം നീണ്ട അവിഹിത ബന്ധമുണ്ടായിരുന്നു.
ഞാൻ ബിസിനസ്സ് തിരക്കുകളിൽ ഓടിനടക്കുമ്പോൾ അവൾ ആ സായിപ്പിനൊപ്പം സുഖിക്കുകയായിരുന്നു.
ആ ബന്ധത്തിൽ ഉണ്ടായ പാപമാണ് ജോൺ.”
തോമസ് ഒരു നിമിഷം നിർത്തി, തന്റെ കൈകൾ നിമ്മിയുടെ അരക്കെട്ടിൽ കൂടുതൽ മുറുക്കി.
തോമസ്: “ഞാൻ ഇത് തിരിച്ചറിഞ്ഞപ്പോൾ വൈകിപ്പോയിരുന്നു. എന്റെ മകനാണെന്ന് കരുതി ഞാൻ വളർത്തിയവൻ മറ്റൊരുത്തന്റെ വിത്താണെന്ന് അറിഞ്ഞ നിമിഷം… അന്നാണ് എന്നിലെ മനുഷ്യൻ മരിച്ചത്. അവനെ കൊല്ലാനാണ് ഞാൻ ആദ്യം തുനിഞ്ഞത്. പക്ഷേ വേണ്ടെന്ന് വെച്ചു.
ഈ വെളിപ്പെടുത്തൽ കേട്ടതോടെ നിമ്മിക്ക് ജോണിനോടുള്ള പുച്ഛം ഇരട്ടിച്ചു. താൻ വിവാഹം കഴിക്കാൻ പോകുന്നത് തന്റെ അമ്മായിയപ്പനെ ചതിച്ച മറ്റൊരുവന്റെ മകനെയാണെന്ന തിരിച്ചറിവ് അവളെ കൂടുതൽ ക്രൂരയാക്കി.
നിമ്മി: “അപ്പോൾ ജോൺ ഒരു
‘ബാസ്റ്റാർഡ്’ ആണല്ലേ?
എനിക്കിപ്പോൾ എല്ലാം മനസ്സിലാകുന്നു അങ്കിൾ. അതുകൊണ്ടാണ് അവന് നിങ്ങളെപ്പോലെ ഒരു ആൺകരുത്തില്ലാത്തത്.
അവൻ ആ സായിപ്പിന്റെ ഭീരുവായ മകനാണ്.”
തോമസ്: “അതെ നിമ്മി. അവൻ എന്റെ മകനല്ലെന്ന് അവനോ അനിതയ്ക്കോ അറിയില്ല. അത് എന്റെ ഉള്ളിലെ വലിയൊരു രഹസ്യമാണ്. നിനക്ക് മുന്നിൽ മാത്രമാണ് ഞാൻ ഇന്ന് ഇത് തുറന്നു പറയുന്നത്. കാരണം, നീയെങ്കിലും അത് അറിയണം.”