ടാ… ഇവളെ കെട്ട് അഴിച്ചു വിട്… ഇവളെ ഇനിയും കുറെ പഠിപ്പിക്കാനുണ്ട്…… ലീന അവിടുത്തെ ഷോകേസിൽ നിന്നും ഒരു കറുത്ത ചാട്ട എടുത്തു കൊണ്ട് സ്റ്റെല്ലയുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു…..
അതിനു മുൻപ് ലീന വാച്ചിൽ നോക്കി ജോണിന് കൊടുത്ത ഒരു മണിക്കൂർ സമയം അപ്പോളേക്കും ആയിട്ടുണ്ടായിരുന്നു
ലീന പറഞ്ഞ സമയം ആയിട്ടുണ്ടായിരുന്നു കൃത്യം 1 മണിക്കൂർ ആയി..
അവന് തൊട്ടുമുന്നിൽ ക്രൂരമായ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു വിക്ടർ—ലീനയുടെ വിശ്വസ്തനും പക്കാ ക്രിമിനലുമായ വലംകൈ!
വിക്ടർ തന്റെ കയ്യിലെ മൂർച്ചയേറിയ കത്തി ജോണിന്റെ താടിക്ക് കീഴെ വെച്ച് പതുക്കെ മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തി.
വിക്ടർ: ” ജോൺ! ഞാൻ നിന്നിൽ നിന്നും കുറച്ചു കൂടെ വീറും വാശിയുമൊക്കെ പ്രതീക്ഷിച്ചു.. പക്ഷേ ഈ ഐലൻഡിൽ നീ ലീന മാഡത്തിന്റെ വെറുമൊരു ഇര മാത്രമായി വന്ന് കേറി കൊടുത്തല്ലോ… നിന്റെ പെങ്ങളെ രക്ഷിക്കാൻ വന്ന് നീ തന്നെ ഇപ്പോൾ ഈ കെണിയിൽ പെട്ടില്ലേടാ?”
ജോൺ വേദനയോടെ കണ്ണുകൾ അടച്ചു തുറന്നു. എങ്കിലും അവന്റെ മുഖത്ത് ഭയത്തിന്റെ ഒരംശം പോലും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അവൻ പതുക്കെ വിക്ടറിനെ നോക്കി ഒരു വന്യമായ ചിരി ചിരിച്ചു.
അതേസമയം, ഗോഡൗണിന്റെ മുകളിലത്തെ കാബിനിൽ നിന്നും ലീന ഫോണിലൂടെ വിക്ടറിന് നിർദേശം നൽകി:
”വിക്ടർ… ഒട്ടും സമയം കളയേണ്ട. അവന്റെ കഴുത്തറുത്ത് ആ ചോര കൊണ്ട് സ്റ്റെല്ലയുടെ മുഖം കഴുകണം. തീർത്തേക്ക് അവനെ!”
വിക്ടർ: okay മാഡം!”
വിക്ടർ ആ കത്തി ജോണിന്റെ കഴുത്തിലേക്ക് കുത്തിയിറക്കാൻ ആഞ്ഞു വെട്ടി.
പക്ഷേ, അടുത്ത നിമിഷം അവിടെ സംഭവിച്ചത് വിക്ടറോ അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ഗുണ്ടകളോ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും വിചാരിക്കാത്ത കാര്യമായിരുന്നു!
ഒരു മാന്ത്രികനെപ്പോലെ, ജോൺ തന്റെ കൈകളിലെ വടം ഒരൊറ്റ നിമിഷം കൊണ്ട് ഊരിയെടുത്തു. വിക്ടറിന്റെ കത്തി അവന്റെ കഴുത്തിൽ തൊടുന്നതിന് തൊട്ടുമുമ്പ്, ജോൺ തന്റെ വലതുകൈ കൊണ്ട് വിക്ടറിന്റെ കത്തിയിരിക്കുന്ന കൈത്തണ്ടയിൽ ശക്തമായി പിടിച്ചു തടഞ്ഞു!
ബാങ്…!
ജോൺ കസേരയോടെ മുന്നോട്ട് ആഞ്ഞു ചവിട്ടി എഴുന്നേറ്റു. വിക്ടറിന്റെ കയ്യിലെ കത്തി തട്ടിത്തെറിപ്പിച്ചു. ചുറ്റും നിന്ന നാലഞ്ച് ഗുണ്ടകൾ ജോണിന് നേരെ പാഞ്ഞടുത്തു.
തുടർന്ന് അവിടെ നടന്നത് ഒരു വന്യമായ ഫൈറ്റ് ആയിരുന്നു. കെട്ടഴിച്ചു വിട്ട സിംഹത്തെപ്പോലെ ജോൺ ആ ഗുണ്ടകളെ ഒന്നിനു പുറകെ ഒന്നായി നിലംപരിശാക്കി. ഒടുവിൽ, ചോരയൊലിപ്പിച്ചു നിൽക്കുന്ന വിക്ടറിന്റെ കോളറിൽ ജോൺ ശക്തമായി പിടിച്ചുകൂട്ടി. അവൻ വിക്ടറിനെ ഭിത്തിയോട് ചേർത്തു നിർത്തി ശ്വാസം മുട്ടിച്ചു.
വിക്ടർ മരണഭയത്തോടെ ജോണിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി പിടഞ്ഞു.
ജോൺ അവിടെ ഭിത്തിയിൽ തറച്ചിരുന്ന ചെറിയ കോടാലി എടുത്തു കൈയിൽ മുറുക്കി പിടിച്ചു..
മരണത്തിന് തൊട്ടുമുമ്പ് ജോൺ വിക്ടറിന്റെ കാതിൽ പതുക്കെ, എന്നാൽ ആ ഗോഡൗൺ മുഴുവൻ മുഴങ്ങുന്ന ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു:
ജോൺ: “നീയും നിന്റെ ലീനയും വിചാരിച്ചത് നിങ്ങൾ എന്നെ ട്രാപ്പിലാക്കി ഇവിടെ കൊണ്ടുവന്നതാണെന്നല്ലേടാ? പക്ഷേ തനി നാടൻ ഭാഷയിൽ പറഞ്ഞാൽ… നീ എന്നെ ട്രാപ്പിൽ പെടുത്തിയതല്ല, നീ എന്റെ ട്രാപ്പിലേക്ക് നിന്റെ സ്വന്തം കാലും വെച്ച് നടന്നു കയറിയതാണ്! എനിക്ക് ഇവിടെ എത്തി കുറച്ചു സമയം കിട്ടണമായിരുന്നു… അതിന് നീ ഒരുക്കിയ വഴി മാത്രമാണിത്!”
എന്തിനുള്ള സമയം.. വിക്ടർ വിറച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു…..
അത് നിന്നെ ഞാൻ നരകത്തിൽ വെച്ച് കാണുന്ന അന്ന് പറഞ്ഞു തരാം…… See u in hell
വെറും ഇറച്ചി വെട്ടുന്ന ലഘവത്തോടെ ജോൺ വിക്ടോറിനെ അറുത്തു മാറ്റി… വിക്ടോറിന്റെ നിലവിളി ആ റൂമിൽ മുഴങ്ങി.. ജോൺ അവന്റെ കലി മുഴുവൻ വിക്ടോറിന്റെ ശരീരത്തിൽ തീർത്തു… ചോരക്കൊണ്ട് കുളിച്ച പോലെയായി ജോൺ..
വിക്ടറിന്റെ ജീവനറ്റ ശരീരം നിലത്തേക്ക് വീണു….
ജോൺ രക്തം കൊതിക്കുന്ന രാക്ഷസനെ പോലെ ലീനയുടെ അടുത്തേക്ക് പാഞ്ഞു..
