അവളെ വെറുതെ കാണുന്നതല്ലായിരുന്നു അപ്പോൾ… ഓരോ മുഴുപ്പും അതിന്റെ ഭംഗിയും ഉം മനസ്സിൽ പതിയുകയായിരുന്നു. സത്യത്തിൽ, ആ ഒരു pic കണ്ടതോടെ എന്റെ ശ്രദ്ധ മുഴുവൻ അവൾ കവർന്നെടുത്തു.
ചുണ്ടിൽ വിരിയുന്ന കാമ ചിരിയും,
34 എന്ന് തോന്നിപ്പിക്കുന്ന മുലകളും എല്ലാം എന്നെ വല്ലാതെ കൊതിപ്പിച്ചു.
എനിക്ക് അവളോട് അടുക്കാൻ കൊതിയായി. അരുത് എന്ന് മനസ്സിനോട് പറഞ്ഞ് നോക്കി മൈരൻ കേൾക്കുന്നില്ല.
രണ്ടും കൽപ്പിച്ചു ഞാൻ അവൾക്ക് ഒരു മെസ്സേജ് അയച്ചു.
കുറച്ചുനേരം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ സിനുവിന്റെ മറുപടി വന്നു.
സിനു: “അബൂ, എന്താ പരിപാടി?”
ഞാൻ: “പ്രത്യേകിച്ച് ഒന്നുമില്ല. വെറുതെ ഇരിക്കാ. നീയോ?”
സിനു: “ഞാനും ചുമ്മാ ഇരിക്കാ… റാഷിദിനെ കണ്ടോ?”
ഞാൻ: “ഇല്ല. എന്താ?”
സിനു: “ഒന്നുമില്ല… വെറുതെ ചോദിച്ചതാ ”
അവിടെ നിന്ന് സംസാരം പതിയെ നീണ്ടു.
ആദ്യം റാഷിദിനെക്കുറിച്ചും, പിന്നെ ദുബായിലെ കാര്യങ്ങളെയും നാട്ടിലെ വിശേഷങ്ങളെയും കുറിച്ചും സംസാരിച്ചു. ഇടയ്ക്കിടെ അവൾ എന്നെ കളിയാക്കും, ഞാൻ തിരിച്ചും.
അവൾക്ക് സംസാരിക്കാൻ ഒരു പ്രത്യേക കഴിവുണ്ടായിരുന്നു.
ഒരു വിഷയം തീരുമ്പോഴേക്കും
മറ്റൊന്ന് തുടങ്ങും.
അതുകൊണ്ട് തന്നെ അവളോട് സംസാരിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ സമയം പോകുന്നത് അറിയില്ലായിരുന്നു.
പിന്നീടത് ഒരു പതിവായി.
റാഷിദിനെ കാണാത്ത സമയങ്ങളിൽ അവൾ എന്നെ തിരക്കും.
ചിലപ്പോൾ ഒരു കാരണവുമില്ലാതെ തന്നെ മെസേജ് അയക്കും.
“എവിടെയാ?”
“എന്താ ചെയ്യുന്നത്?”
“ഇന്ന് റാഷിദ് വിളിച്ചോ?”
ചെറിയ ചോദ്യങ്ങളായിരുന്നു.
പക്ഷേ ഓരോ മെസേജും എനിക്ക് അവൾ എന്നെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടെന്നൊരു തോന്നൽ തന്നു.
പതിയെ ഞങ്ങളുടെ ചാറ്റ് സാധാരണ സൗഹൃദസംസാരത്തിൽ നിന്ന് കുറച്ചുകൂടി personal ആയി.
അവൾ അവളുടെ കാര്യങ്ങൾ എന്നോട് തുറന്ന് പറയാൻ തുടങ്ങി.
ഞാനും എന്റെ കാര്യങ്ങൾ അവളോട് പറയാൻ തുടങ്ങി.
എപ്പോഴാണ് അവളോട് സംസാരിക്കുന്നത് എന്റെ ദിവസത്തിലെ ഒരു പ്രധാനപ്പെട്ട ഭാഗമായതെന്ന് എനിക്ക് തന്നെ അറിയില്ല.
പക്ഷേ ഓരോ തവണയും അവളുടെ പേര് ഫോണിൽ തെളിയുമ്പോൾ, അറിയാതെ എന്റെ മുഖത്ത് ഒരു പുഞ്ചിരി വരുമായിരുന്നു.
അതേസമയം, മനസ്സിന്റെ ഒരു കോണിൽ റാഷിദിന്റെ മുഖവും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ആ ഓർമ്മ എന്നെ പലപ്പോഴും നിശ്ശബ്ദനാക്കും.
പക്ഷേ സിനുവിന്റെ ആ ശരീരവും അവളുടെ മൊഞ്ചും എന്നെ വേറെ ഒരു ലോകത് ആക്കിയിരുന്നു.
ഒരിക്കൽ അവൾ പതിവിലും കൂടുതൽ സങ്കടത്തിലായിരുന്നു.
മെസ്സേജിൽ അവളുടെ വാക്കുകളിൽ തന്നെ ആ വിഷമം എനിക്ക് മനസ്സിലായി.
“എന്തുപറ്റി സിനു?” എന്ന് ഞാൻ ചോദിച്ചു.
കുറച്ച് നേരം അവൾ ഒന്നും മറുപടി നൽകിയില്ല.
പിന്നെ പതുക്കെ അവൾ മനസ്സ് തുറന്നു. റാഷിയും അവളും തമ്മിൽ കുറച്ചുനാളായി നടക്കുന്ന പ്രശ്നങ്ങളെക്കുറിച്ച് അവൾ എന്നോട് പറയാൻ തുടങ്ങി.
അവൾ പറയുന്നത് കേൾക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് അവളോട് സഹതാപം തോന്നി. അതോടൊപ്പം, അവൾ എന്നെ ഇത്ര
വിശ്വസിച്ച് തന്റെ കാര്യങ്ങൾ പറയുന്നതിന്റെ ഒരു പ്രത്യേക അടുപ്പവും എന്റെ ഉള്ളിൽ തോന്നി.
എന്താണ് പെണ്ണേ നീ എന്നോട് പറ ഞാൻ ഒന്നുകൂടെ അടുക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
“അബൂ… പ്രശ്നം വേറൊന്നുമല്ല. ഇക്കയ്ക്ക് എന്നെ സംശയമാണ്.”
അവൾ പറഞ്ഞത് കേട്ട് ഞാൻ ഒന്ന് ഞെട്ടി.
“എന്തിനാ സിനു? എന്താണ് ഇക്കയ്ക്ക് സംശയം?”
കുറച്ച് നേരം അവൾ മിണ്ടാതിരുന്നു.
“ഞാൻ ആരോടാണ് സംസാരിക്കുന്നത്, എവിടെയാണ് പോകുന്നത്, ആരാണ് വിളിക്കുന്നത്… ചെറിയ കാര്യങ്ങൾക്കുപോലും ഇക്ക ചോദിക്കും. ഞാൻ കുറച്ചുനേരം ഫോണിൽ സംസാരിച്ചാലും ‘ആരോടാ?’ എന്ന് ചോദിക്കും. ചിലപ്പോൾ ഒന്നും സംഭവിക്കാത്തപ്പോഴും അതിന്റെ പേരിൽ വഴക്കാകും.”
അവൾ കുറച്ചുനേരം നിശ്ശബ്ദയായി.
“എത്ര പറഞ്ഞാലും ഇക്ക വിശ്വസിക്കുന്നില്ല. ഫോൺ എടുത്ത് നോക്കണം എന്നൊക്കെ പറയും. ഞാൻ എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞാൽ അതിലും വേറെ അർത്ഥം കണ്ടെത്തും.”
“എനിക്ക് ഏറ്റവും വിഷമം എന്താണെന്ന് അറിയാമോ അബൂ? ഇക്ക എന്നെ വിശ്വസിക്കണം എന്നല്ലേ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. പക്ഷേ ഇപ്പോൾ ഞാൻ എന്ത് ചെയ്താലും ഇക്കയ്ക്ക് സംശയമാണ്.”