ഒരു മെസ്സേജിന് അപ്പുറം – 1 20അടിപൊളി  

“ഇക്കയ്ക്ക് വേറൊരു പ്രശ്നം കൂടിയുണ്ട് അബൂ…”

“എന്താ?”

“ഞാനും ഇക്കയും പുറത്തുപോകുമ്പോൾ ചിലർ എന്നെ നോക്കുന്നത് ഇക്ക ശ്രദ്ധിക്കും. ആരെങ്കിലും കുറച്ചുനേരം നോക്കിയാലും ഇക്കയ്ക്ക് അത് ഇഷ്ടമാകില്ല.”

അവൾ കുറച്ചുനേരം നിശ്ശബ്ദയായി.

“ചിലപ്പോൾ പുറത്തുനിന്ന് തിരിച്ചു കാറിൽ കയറിയാൽ പോലും ഇക്കയുടെ മുഖം മാറിയിട്ടുണ്ടാകും. ‘അവൻ നിന്നെ എന്തിനാ അങ്ങനെ നോക്കിയത്?’ എന്നൊക്കെ ചോദിക്കും.”

“ഞാൻ ഒന്നും ചെയ്തിട്ടില്ലെന്ന് പറഞ്ഞാലും ഇക്കയുടെ ദേഷ്യം മാറില്ല. ‘നീ ശ്രദ്ധിച്ചില്ലേ അവൻ നോക്കിയത്?’ എന്നായിരിക്കും ചോദ്യം.”

അവൾ പതുക്കെ പറഞ്ഞു:

“എനിക്ക് ആരെങ്കിലും നോക്കുന്നത് എന്റെ കൈയിലുള്ള കാര്യമല്ലല്ലോ അബൂ. പക്ഷേ ഇക്കയ്ക്ക് അത് മനസ്സിലാകുന്നില്ല. ഞാൻ പുറത്തുപോകുമ്പോൾ ആരൊക്കെ എന്നെ നോക്കി, ആരാണ് സംസാരിച്ചത്… അതൊക്കെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നതും പിന്നെ അതിനെക്കുറിച്ച് എന്നോട് ചോദിക്കുന്നതും ഇപ്പോൾ പതിവായി.”

അവളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ എനിക്ക് റാഷിയുടെ ഭാഗവും കുറച്ചൊക്കെ മനസ്സിലായി. ഒരുപക്ഷേ സിനുവിനെ നഷ്ടപ്പെടുമോ എന്ന ഭയമാണ് അവന്റെ സംശയങ്ങൾക്ക് പിന്നിൽ.

പക്ഷേ ആ ഭയം അവരുടെ ബന്ധത്തിൽ പതുക്കെ മറ്റൊരു പ്രശ്നമായി മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു.

സിനു അവസാനമായി പറഞ്ഞു:

“ഇക്കയ്ക്ക് എന്നെ സ്നേഹമില്ലാത്തതുകൊണ്ടല്ല അബൂ… ഒരുപക്ഷേ എന്നെ നഷ്ടപ്പെടുമോ എന്ന പേടിയാണ്.

പക്ഷേ ആ പേടി കാരണം എനിക്ക് ശ്വാസം മുട്ടുന്ന പോലെയാണ്.”

അവൾ പറഞ്ഞതെല്ലാം കേട്ട ശേഷം ഞാൻ കുറച്ചുനേരം ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.

പിന്നെ ഞാൻ അവൾക്ക് മെസ്സേജ് അയച്ചു.

“സിനു, നിനക്ക് എന്നോട് സംസാരിക്കാൻ തോന്നിയാൽ എപ്പോ വേണമെങ്കിലും എന്നെ വിളിക്കാം.”

അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ അത്ര വലിയൊരു കാര്യമായി ഞാൻ കരുതിയില്ല.

പക്ഷേ ആ രാത്രി ഉറങ്ങാൻ കിടന്നപ്പോഴും

അവളുടെ വാക്കുകൾ എന്റെ മനസ്സിൽ തന്നെ കിടന്നു.

റാഷിയുടെ സംശയം…

അവളുടെ വിഷമം… ഇതൊക്കെ പറയാൻ അവൾ എന്നെ തിരഞ്ഞെടുത്തത്…

ഫോൺ വച്ചിട്ട് കുറച്ചുനേരം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ പെട്ടെന്ന് അത് റിംഗ് ചെയ്തു.

സ്ക്രീനിൽ തെളിഞ്ഞ പേര് കണ്ടപ്പോൾ ഞാൻ ഒന്ന് ഞെട്ടി.

സിനു calling…

ഒരു നിമിഷം ഞാൻ ഫോൺ നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു. പിന്നെ കോൾ എടുത്തു.

“ഹലോ…”

മറുവശത്ത് കുറച്ച് നിശ്ശബ്ദത.

“അബൂ… ഉറങ്ങിയോ?”

“ഇല്ല… എന്തുപറ്റി സിനു?”

അവൾ ഉടനെ മറുപടി പറഞ്ഞില്ല.

അവളുടെ ശ്വാസം മാത്രം ഫോണിലൂടെ കേൾക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

“എനിക്ക്… ആരോടും സംസാരിക്കാൻ തോന്നുന്നില്ലായിരുന്നു,” അവൾ പതുക്കെ പറഞ്ഞു. “പക്ഷേ എന്തുകൊണ്ടോ നിന്നോട് സംസാരിക്കണം എന്ന് തോന്നി.”

അവളുടെ ശബ്ദം ഇടറുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

“എല്ലാവരോടും ഞാൻ സുഖമാണെന്ന് പറയാം അബൂ… പക്ഷേ ശരിക്കും ഞാൻ സുഖത്തിലല്ല.”

ഞാൻ ഒന്നും ഇടയ്ക്ക് പറഞ്ഞില്ല.

അവൾ തുടർന്നു.

“എനിക്ക് ആരെയും കുറ്റപ്പെടുത്തണമെന്നില്ല.

ഇക്കയെയും അല്ല.

പക്ഷേ ചില കാര്യങ്ങൾ ഉള്ളിൽ വെച്ചുവെച്ചിട്ട് എനിക്ക് മടുത്തു. ആരോടെങ്കിലും ഒന്ന് തുറന്ന് സംസാരിക്കണം…

ഞാൻ പറയുന്നത് തെറ്റായി മനസ്സിലാക്കാതെ കേൾക്കുന്ന ഒരാൾ വേണം.”

കുറച്ച് നിമിഷം അവൾ മിണ്ടാതിരുന്നു.

പിന്നെ വളരെ പതുക്കെ പറഞ്ഞു:

“ഇന്ന് നീ ‘വിളിക്കാം’ എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ… എന്തോ ഒരു ആശ്വാസം തോന്നി.”

ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിലും എന്തോ മാറി.

അവൾക്ക് ആ രാത്രി വേണ്ടിയിരുന്നത് ഒരു മറുപടി മാത്രമല്ലായിരുന്നു.

അവൾക്ക് ആരെങ്കിലും തന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കണം എന്നായിരുന്നു.

പക്ഷേ അവൾക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു…

അവൾ മനസ്സ് തുറന്നുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ,

ഞാൻ അവളോട് കൂടുതൽ അടുക്കുകയായിരുന്നു.

എന്നാലും

ഒരിക്കലും ഞങ്ങളുടെ ബന്ധം മറ്റൊരു രീതിയിൽ ആയിരുന്നില്ല.

അങ്ങനെ എനിക്ക് നാട്ടിൽ പോവാൻ ലീവ് കിട്ടി.

10 ദിവസം കഴിഞ്ഞാൽ ഞാൻ നാട്ടിൽ വരുന്നുണ്ട്.

എങ്ങനെ എങ്കിലും അവളെ ആസ്വദിക്കണം

അത് മാത്രം ആയിരുന്നു എന്റെ ചിന്ത.

അന്ന് രാത്രി എന്റെ സുഹൃത്തു രാജേഷ് വന്നിരുന്നു.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *