ഞാൻ അവളെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ എന്തെങ്കിലും പറയാൻ തുടങ്ങുമ്പോഴേക്കും അവളുടെ അടുത്ത മെസ്സേജ് വന്നു.
“പക്ഷേ അബൂ… ഇക്കയ്ക്ക് എന്നെ സംശയിക്കാൻ ഒരു കാരണമുണ്ട്.”
ഞാൻ കുറച്ച് നേരം ആ മെസ്സേജിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി.
“എന്ത് കാരണം?” എന്ന് ഞാൻ ചോദിച്ചു.
അവൾ ഉടനെ മറുപടി തന്നില്ല.
ടൈപ്പ് ചെയ്യുന്നതായി കാണിച്ചു… പിന്നെ നിർത്തി.
വീണ്ടും ടൈപ്പ് ചെയ്തു… വീണ്ടും നിശ്ശബ്ദമായി.
ഒടുവിൽ ഒരു മെസ്സേജ് മാത്രം വന്നു.
“അബൂ… ഇക്ക അറിഞ്ഞത് എന്താണെന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞാൽ, നീയും എന്നെ തെറ്റിദ്ധരിക്കും.”
ആ
നിമിഷം എനിക്ക് അവളോട് എന്താണ് പറയേണ്ടതെന്ന് പോലും അറിയില്ലായിരുന്നു.
അവൾ കുറച്ചുനേരം മിണ്ടാതിരുന്നു.
നീ പറ പെണ്ണേ ഞാൻ അവളെ സമാധാനിപ്പിച്ച് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“എനിക്ക് കല്യാണത്തിന് മുമ്പ് ഒരു പ്രണയമുണ്ടായിരുന്നു. ആ കാര്യം ഞാൻ ഇക്കയോട് വിവാഹത്തിന് മുമ്പ് തന്നെ പറഞ്ഞിരുന്നു. ഒന്നും ഒളിച്ചുവെച്ചില്ല. എന്നിട്ടും ‘എനിക്ക് നിന്നെ വേണം എന്ന് പറഞ്ഞാണ് ഇക്ക എന്നെ വിവാഹം കഴിച്ചത്.
പക്ഷേ കല്യാണം കഴിഞ്ഞതോടെ ആ പഴയ കാര്യം വീണ്ടും വീണ്ടും എടുത്തുപറയാൻ തുടങ്ങി.
ഒരിക്കൽ അവൻ എനിക്ക് മെസ്സേജ് അയച്ചു അത് ഇക്കയോട് ഞാൻ തുറന്ന് പറഞ്ഞു പക്ഷെ ഇക്ക അത് വേറെ രീതിയിൽ ആണ് എടുത്തത്.
പിന്നെ ആ ആളുടെ പേര് പറഞ്ഞ് എന്നെ ചോദ്യം ചെയ്യും. ‘ഇപ്പോഴും സംസാരിക്കുന്നുണ്ടോ?‘അവനെ മറന്നോ?’ എന്നൊക്കെ.”
ഞാൻ അവളുടെ മെസ്സേജുകൾ വായിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
ഇടയ്ക്ക് എന്ത് മറുപടി കൊടുക്കണമെന്ന് പോലും അറിയാതെ കുറച്ചുനേരം സ്ക്രീനിലേക്ക് നോക്കി.
റാഷി എന്റെ ഏറ്റവും അടുത്ത സുഹൃത്താണ്. അവന്റെ സ്വഭാവം എനിക്ക് നന്നായി അറിയാം.
അതുകൊണ്ട് സിനുവിന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കുമ്പോൾ അവളോട് സഹതാപം തോന്നിയെങ്കിലും,
റാഷിയെക്കുറിച്ച് പെട്ടെന്ന് ഒരു വിധി പറയാനും എനിക്ക് തോന്നിയില്ല.
“പിന്നെ ചിലർ ഇക്കയുടെ മനസ്സിൽ വേറെ സംശയങ്ങളും കുത്തിവെച്ചു.
എന്താണ് അത് ഞാൻ ചോദിച്ചു.
എന്റെ മൊഞ്ചു കണ്ട് എന്നെ വളക്കാൻ കുറേ ആളുകൾ പിന്നാലെ കാണും,
ഇക്ക ദുബായ് ആയത് കൊണ്ട് എനിക്ക് വികാരം അടക്കാൻ ആരെങ്കിലും വിളിച്ചു കേറ്റും എന്നൊക്കെ,
പിന്നീട് ഇക്കയുടെ സ്വഭാവം തന്നെ മാറി.
ഞാൻ ആരെയാണ് വിളിക്കുന്നത്, ആരോടാണ് സംസാരിക്കുന്നത്,
ആരുടെ മെസ്സേജ് വരുന്നു… എല്ലാം കുത്തി കുത്തി ചോദിക്കും.
ഞാൻ പതുക്കെ മറുപടി നൽകി:
“സിനു, ഇക്കയോട് ഒന്ന് ശാന്തമായി സംസാരിച്ചുനോക്ക്.
സംശയം കൂടിക്കൂടിയാൽ കാര്യങ്ങൾ കൂടുതൽ മോശമാകും.”
അവൾ ഉടനെ മറുപടി തന്നില്ല.
കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് അവൾ വീണ്ടും എഴുതി:
“ഞാൻ എത്ര പറഞ്ഞാലും ഇക്ക വിശ്വസിക്കുന്നില്ല അബൂ…”
ആ വരി വായിച്ചപ്പോൾ എനിക്ക് എന്തോ വിഷമമായി.
ഒരു വശത്ത് സിനു എന്റെ മുന്നിൽ അവളുടെ വിഷമം തുറന്ന് പറയുകയായിരുന്നു. മറുവശത്ത്, അതേ സമയം, റാഷി എന്റെ സുഹൃത്തായി എന്നെ പൂർണ്ണമായി വിശ്വസിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ആ ചിന്ത വന്നപ്പോൾ തന്നെ ഉള്ളിൽ ഒരു ചെറിയ കുറ്റബോധം തോന്നി.
എങ്കിലും സിനുവിന്റെ വിഷമം അവഗണിക്കാൻ എനിക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല.
“നീ വിഷമിക്കണ്ട. എന്തായാലും ആദ്യം ഇക്കയോട് സംസാരിച്ച് കാര്യങ്ങൾ ശരിയാക്കാൻ നോക്ക്,” എന്ന് ഞാൻ മറുപടി നൽകി.
കുറച്ച് സമയം കഴിഞ്ഞ് അവൾ ഒരു നെടുവീർപ്പുപോലെ ഒരു മെസ്സേജ് അയച്ചു.
“എനിക്ക് സംസാരിക്കാൻ ഒരാൾ വേണമെന്നായിരുന്നു…
അതുകൊണ്ടാണ് നിന്നോട് ഇതൊക്കെ പറഞ്ഞത്.”
ആ വാക്കുകൾ വായിച്ചപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിൽ എന്തോ ഒന്ന് തട്ടി.
അവൾ എന്നെ വിശ്വസിച്ച് മനസ്സ് തുറക്കുകയായിരുന്നു.
പക്ഷേ അതേ സമയം, ആ വിശ്വാസം എന്നെ എവിടേക്കാണ് കൊണ്ടുപോകുന്നതെന്ന് എനിക്ക് തന്നെ അറിയില്ലായിരുന്നു.
കാര്യങ്ങൾ എന്റെ വഴിക്ക് വരുന്ന പോലെ തോന്നി.
ഞാൻ കൊതിച്ച മൊഞ്ചത്തിയെ എന്റെ വഴിക്ക് കൊണ്ട് വരാൻ ഈ ഒരു അവസരം ആണ് ഇത് എന്ന് എനിക്ക് മനസിലായി.
നിന്നെ പോലെ ഒരു മൊഞ്ചത്തിയെ ആരും കൊതിക്കും ഞാൻ തമാശ രൂപത്തിൽ പറഞ്ഞു.