പിറ്റേന്ന് രാവിലെ തന്നെ റിനിഷ് നാട്ടിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു ആ ഗ്രാമത്തിൽ സ്റ്റിഫിയ തനിച്ചായി മുസ്തഫയുടെ കഴുകൻ കണ്ണുകൾ അവളുടെ മുകളിൽ കറങ്ങി നടന്നു എന്നിരുന്നാലും റിനിഷ് സ്ഥലം വിറ്റ പൈസയുമായി വരുമെന്ന് സ്റ്റിഫിയക്ക് വിശ്വാസം ഉണ്ടായിരുന്നു
റിനിഷ് നാട്ടിലേക്ക് പോയിട്ട് ആഴ്ചകൾ കടന്നുപോയി സ്റ്റിഫിയക്ക് അവളുടെ വിശ്വാസം പതുക്കെ നഷ്ടമായി തുടങ്ങി. അങ്ങനെ റിനിഷും സ്റ്റിഫിയയും ചോദിച്ച കാലാവധി തീർന്നു.
അന്ന് വൈകുനേരം ആയതോടെ സ്റ്റിഫിയയുടെ വീടിന്റെ മുന്നിൽ മുസ്തഫയും അഖിലയും കൂടെ കുറച്ച് ആളുകളും എത്തി.
മുസ്തഫയെ കണ്ടതും സ്റ്റിഫിയ പറഞ്ഞു.
“അകത്തേക്ക് കയറിയിരിക്ക് ഇക്ക”
മുസ്തഫ അകത്തെ സോഫയിൽ ചെന്നിരുന്നു അയാളുടെ കൂടെ അഖിലയും ആ വന്ന ആളുകളിൽനിന്ന് രണ്ട് പേരും അകത്തെക്ക് കയറി മുസ്തഫ ചോദിച്ചു.
“പൈസ എവിടെ”
“ചേട്ടായി വന്നിട്ടില്ല ഇക്ക”
“അപ്പോൾ കാര്യങ്ങൾ എങ്ങനെയാ”
“ചേട്ടൻ വരുന്നത് വരെയെങ്കിലും ക്ഷെമിക്കു… ചേട്ടൻ വന്നയുടൻ പൈസ തന്നേക്കാം”
ശെരി ചേട്ടൻ എന്ന് വരും മുസ്തഫ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
സ്റ്റിഫിയ മിണ്ടിയില്ല.
മുസ്തഫ അയാളുടെ പോക്കറ്റിൽ നിന്ന് ഒരു കത്ത് എടുത്തു സ്റ്റിഫിയക്ക് കൊടുത്തിട്ട് വായിക്കാൻ പറഞ്ഞു.
സ്റ്റിഫിയ കത്ത് വായിച്ചു അത് റിനിഷ് എഴുതിയതായിരുന്നു.
സ്ഥലം വിറ്റുപോയിട്ടിലെന്നും കുറച്ച് കൂടി സാവകാശം വേണമെന്നുമായിരുന്നു കത്തിൽ
കത്ത് വായിച്ച സ്റ്റിഫിയ ആകനെ തളർന്നു ഇനി ഒരു മാർഗ്ഗവും അവളുടെ മുന്നിലില്ല ഇ സമയം മുസ്തഫ അയാളുടെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന മുദ്രപത്രം എടുത്തു എന്നിട്ട് അവിടെ ഇരിക്കുന്ന രണ്ട് പേരിൽ ഒരാളുടെ കൈയിൽ കൊടുത്തു അയാൾ എണീറ്റ് നിന്ന് ഇതിൽ ഒപ്പ് വെച്ചിരിക്കുന്നത് നിങ്ങളാണോ എന്ന് സ്റ്റിഫിയയോട് ചോദിച്ചു.
അതെ എന്ന് അവൾ മറുപടി കൊടുത്തു.
അയാൾ സ്റ്റിഫിയക്ക് സ്വയം പരിചയപെടുത്തികൊണ്ട് പറഞ്ഞു ഞാനാണ് ഇ ഗ്രാമത്തിന്റെ തലവൻ എന്നിട്ട് അയാൾ ആ മുദ്രപത്രം ഉറക്കെ വായിക്കാൻ തുടങ്ങി.
‘എന്റെ പേര് റിനിഷ് എന്നാണ് ഞാനും എന്റെ ഭാര്യ സ്റ്റിഫിയയും ഇ ഗ്രാമത്തിൽ താമസിക്കാൻ വന്നതാണ് എന്നാൽ എന്റെ ചില ആവശ്യങ്ങൾക്കായി ഞാൻ ഇ ഗ്രാമത്തിലെ മുസ്തഫയിൽ നിന്നും 10 ലക്ഷത്തിനടുത്തു പണം കടം വാങ്ങിയിരുന്നു അത് തിരിച്ചടക്കാൻ എനിക്ക് മുസ്തഫ 1 മാസത്തിലധികം സമയം അനുവദിച്ചിട്ടുണ്ട് ആ സമയത്തിനുള്ളിൽ ഞാൻ പൈസ കൊടുത്തില്ലെങ്കിൽ മുസ്തഫ പറയുന്ന എന്ത് കാര്യവും ഞാനും എന്റെ ഭാര്യയും അനുസരിച്ചുകൊള്ളാം എന്ന് റിനിഷ്’
ഇത്രയും വായിച്ചശേഷം അയാൾ സ്റ്റിഫിയയോട് ചോദിച്ചു.
“നിങ്ങൾക്ക് വല്ലതും പറയാനുണ്ടോ” ഗ്രാമത്തലവൻ ചോദിച്ചു
സ്റ്റിഫിയ മിണ്ടിയില്ല.
“മുസ്തഫ എന്താണ് നിന്റെ തീരുമാനം”
“എന്റെ പൈസ കിട്ടുന്നവരെയും ഇവളെ എന്റെ അടിമയാക്കി വെക്കാൻ തന്നെയാണ് എന്റെ തീരുമാനം”
അയാൾ തല താഴ്ത്തി നിൽക്കുന്ന സ്റ്റിഫിയയെ നോക്കികൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“ഇന്ന് മുതൽ നി മുസ്തഫയുടെയാണ് നിന്റെ ഭർത്താവ് തിരിച്ച് വന്ന് പൈസ കൊടുക്കുന്ന വരെയും മുസ്തഫയെ അനുസരിക്കുക” ഇത്രയും പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഗ്രാമത്തലവനും സഹായിയും വീടിന്റെ മുറ്റത്തേക്ക് ഇറങ്ങിയതിനു പിന്നാലെ വേറെ ആളുകൾ വീടിനകത്തു കയറി സ്റ്റിഫിയയെ പിടിച്ചു വലിച്ചു വീടിനു പുറത്ത് നിൽക്കുന്ന ഗ്രാമത്തലവന്റെ മുന്നിൽ കൊണ്ട് നിർത്തി അയാൾ സ്റ്റിഫിയയെ നോക്കിയിട്ട് പറഞ്ഞു.
ഇ ഗ്രാമത്തിന് കുറെ ആചാരങ്ങൾ ഉണ്ട് മുസ്തഫ പറഞ്ഞത് കൊണ്ട് മാത്രം ഞങ്ങൾ അത് ചെയ്യുന്നില്ല
“ ഇനി മുതൽ നി മുസ്തഫയുടെ വീട്ടിലാണ് താമസിക്കേണ്ടത്…. മുസ്തഫ ഇവളെയും കൂട്ടികൊണ്ട് പോയിക്കൊള്ളുക…നിന്റെ പണം കിട്ടുന്നവരെയും ഇവളെ നിന്റെ കൂടെ പൊറുപ്പിക്കാം” ഇത്രയും പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഗ്രാമത്തലവനും സംഘവും അവിടെനിന്നും പോയി.