വേണുവേട്ടൻ പതുക്കെ തന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് അവളുടെ ആ വെളുത്തു തുടുത്ത ചന്തികൾ ഇരുവശത്തേക്കും വിടർത്തിപ്പിടിച്ചു. ആ ചുവന്നു തുടുത്തു നിൽക്കുന്ന തുളയുടെ മുകളിൽ അദ്ദേഹം ആഞ്ഞു പതിയുന്ന ഒരു ചുംബനം നൽകി. വെറും ഒരു ഉമ്മയല്ല, തന്റെ ചുണ്ടുകൾ കൊണ്ട് ആ ആഴങ്ങളിൽ അമർത്തിപ്പിടിച്ച് അദ്ദേഹം അതീവ ആവേശത്തോടെ ഒന്ന് നുണഞ്ഞു.
ആ നിമിഷം സുനിതയുടെ ശരീരം ഒന്നാകെ വിറച്ചുപോയി. പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത ആ ആഴത്തിലുള്ള സ്പർശനം അവളുടെ നട്ടെല്ലിലൂടെ ഒരു മിന്നൽപ്പിണർ പോലെ കടന്നുപോയി.
സുനിത: “ആാാാഹ്… വേണുവേട്ടാ… ഹാവൂ! ഇത്… ഇത് ഇത്രയ്ക്ക് ആഴത്തിൽ വേണ്ടായിരുന്നു… മ്മ്മ്…”
അവൾ പതുക്കെ മുന്നോട്ട് ആഞ്ഞുപോയി, അവളുടെ ഉടൽ ഒരു വില്ലുപോലെ പുളഞ്ഞു. കട്ടിലിന്റെ തലയ്ക്കൽ അവൾ കൈകൾ കുത്തിപ്പിടിച്ചു. ആവേശവും ചെറിയൊരു വിറയലും കാരണം അവളുടെ കാലുകൾ പതുക്കെ കൂട്ടിമുട്ടി.
വേണുവേട്ടൻ: (ആ വശ്യതയിൽ മുഖമമർത്തിക്കൊണ്ട്) “എടീ… നിന്റെ ഈ തുളയുടെ ഭംഗി കണ്ടാൽ ആർക്കായാലും ഇങ്ങനെയൊക്കെ തോന്നിപ്പോകും. എട്ടു വർഷത്തെ ആവേശമൊന്നും ഇത്ര പെട്ടെന്ന് തീരുമെന്ന് നീ വിചാരിക്കണ്ട!”
അദ്ദേഹം ഒന്നുകൂടി ആ ചന്തികളിൽ പതുക്കെ കടിച്ചു കൊണ്ട് എഴുന്നേറ്റു. സുനിതയുടെ മുഖം ആകെ ചുവന്നു തുടുത്തിരുന്നു. അവൾ പതുക്കെ തിരിഞ്ഞു നിന്ന് ശ്വാസമെടുക്കാൻ പ്രയാസപ്പെട്ടു കൊണ്ട് അദ്ദേഹത്തെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചു.
സുനിത: “മനുഷ്യാ. മതി… ഇനി വേഗം വസ്ത്രം ധരിക്കൂ. അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ വീണ്ടും ആ കട്ടിലിലേക്ക് വീണുപോകും.”
അവൾ വേഗം തന്നെ തറയിൽ കിടന്ന മീരയുടെ ആ മഞ്ഞ സാരി എടുത്ത് തന്റെ നഗ്നത മറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. വേണുവേട്ടൻ തന്റെ മുണ്ടെടുത്ത് പതുക്കെ ഉടുത്തു.എന്നിട്ട് നേരെ മുകളിലെ മീരയുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി.. വേണുവേട്ടാ കഴിക്കാൻ വന്നോളൂ.. ഞാൻ ഭക്ഷണം എടുത്തു വെക്കാം.. സുനിത പറഞ്ഞു.
മുകളിലെത്തിയ സുനിത.. മീരയായി മാറി..മീര ഇപ്പോൾ വീട്ടിലെ ആ സാധാരണ അന്തരീക്ഷത്തിലേക്ക് തിരിച്ചെത്തിയിരിക്കുകയാണ്. സുനിതയുടെ സാന്നിധ്യം ഉള്ളിലുണ്ടെങ്കിലും ഇപ്പോൾ മീരയുടെ ആ പഴയ കാര്യസ്ഥതയിലാണ് കാര്യങ്ങൾ നടക്കുന്നത്.
വേണുവേട്ടൻ പതുക്കെ തന്റെ മുണ്ടും ഷർട്ടുമൊക്കെ ശരിയാക്കി താഴത്തെ മുറിയിൽ നിന്ന് മുകളിലെ മീരയുടെ വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു. പടികൾ കയറി ചെന്ന് ആ തടികൊണ്ടുള്ള വാതിക്കൽ എത്തി അദ്ദേഹം പതുക്കെ കാളിങ് ബെല്ലിൽ വിരലമർത്തി.
അല്പം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ വാതിൽ തുറന്നു. മുന്നിൽ ആ മഞ്ഞ സാരിയിൽ മീര നിൽക്കുന്നു. കുളികഴിഞ്ഞ ആ പഴയ ക്ഷീണമൊക്കെ മാറ്റി അവൾ മുഖത്ത് ഒരു പുഞ്ചിരി വരുത്തിയിട്ടുണ്ട്.
മീര: “ആ… അങ്കിൾ വന്നോ? വരൂ… അകത്തേക്ക് വരൂ. ഞാൻ എല്ലാം റെഡിയാക്കി വെച്ചിട്ടുണ്ട്.”
അങ്കിൾ അകത്തേക്ക് കയറി ആ പഴയ കസേരയിൽ ഇരുന്നു. വീടിനുള്ളിൽ നല്ലൊരു നാടൻ ഭക്ഷണത്തിന്റെ ഗന്ധം നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മീര പതുക്കെ അദ്ദേഹത്തെ ഡൈനിങ്ങ് ടേബിളിനടുത്തേക്ക് വിളിച്ചു.
അങ്കിൾ ഇരുന്നപ്പോൾ മീര ഓരോന്നായി വിളമ്പാൻ തുടങ്ങി. ചൂടുള്ള ചോറും, കൂടെ ആവി പറക്കുന്ന വിഭവങ്ങളും അവൾ പ്ലേറ്റിലേക്ക് വെച്ചു.
നല്ല കടും ചുവപ്പ് നിറത്തിൽ കുടംപുളിയിട്ട് വറ്റിച്ചെടുത്ത അയലക്കറി.
നല്ല പച്ചനിറത്തിൽ വെളുത്തുള്ളിയും പച്ചമുളകും ചേർത്ത് വഴറ്റിയ പയർ തോരൻ.ഒരു കുഞ്ഞിക്കിണ്ണത്തിൽ കുറുകിയ പരിപ്പ് കറി.
നല്ല എരിവുള്ള നാരങ്ങാ അച്ചാർ.
മീര വിളമ്പുന്നത് നോക്കി അങ്കിൾ അത്ഭുതത്തോടെ ഇരുന്നു. ഓരോ വിഭവവും അദ്ദേഹത്തിന് ഏറെ പ്രിയപ്പെട്ടവയായിരുന്നു.
അങ്കിൾ: “മോളേ… ഇതെല്ലാം എനിക്കിഷ്ടപ്പെട്ട കറികളാണല്ലോ! ഈ അയലക്കറിയും പരിപ്പും തോരനും… ശരിക്കും നിനക്ക് എങ്ങനെ മനസ്സിലായി എനിക്ക് ഇതൊക്കെയാണ് ഇഷ്ടമെന്ന്? സുനിത പണ്ട് വെക്കാറുള്ള അതേ കോമ്പിനേഷൻ തന്നെയാണല്ലോ നീയും വെച്ചിരിക്കുന്നത്!”
മീര ഒന്ന് ചിരിച്ചു. ആ ചിരിയിൽ ഒരു നിഗൂഢതയുണ്ടായിരുന്നു.