പുനർജ്ജന്മം – 4 11

​മീര: (ഉച്ചത്തിൽ നിലവിളിച്ചുകൊണ്ട്) “ആഹ്… അങ്കിൾ… സ്സ്‌… അമ്മേ… ഇതെന്തൊരു സുഖമാണ്! അങ്കിൾ… നിർത്തല്ലേ… ആഞ്ഞു തള്ളൂ! ആഹ്… സ്സ്‌… എനിക്ക്… എനിക്ക് വരുന്നു… സ്സ്‌… അങ്കിൾ… ആഹ്ഹ്ഹ്ഹ്!”

​അവൾ ആവേശത്തോടെ തന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് അങ്കിളിന്റെ തോളിൽ ആഴ്ന്നിറക്കി. അവളുടെ വിരിഞ്ഞ തുടകൾ അങ്കിളിന്റെ ഇടുപ്പിൽ മുറുക്കെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു. അവളുടെ കണ്ണുകൾ പാതി തിരിഞ്ഞുപോയി, വായ തുറന്ന് അവ

ൾ ശ്വാസം കിട്ടാതെ പിടഞ്ഞു. അവളുടെ നഗ്നമായ ഉടൽ വിയർപ്പിൽ തിളങ്ങി.
​അവളുടെ ശരീരം അനിയന്ത്രിതമായി വിറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. ദേഹത്തെ കുഞ്ഞു രോമങ്ങൾ ആവേശത്തോടെ എഴുന്നു നിന്നു. ആ ചുവന്ന മുലക്കണ്ണുകൾ കല്ലുപോലെ കൂർത്തു നിന്നു.

തന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഇതുവരെ അനുഭവിച്ചിട്ടില്ലാത്ത അത്രയും വന്യമായ ഒരു ഓർഗാസം അനുഭവിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ അങ്കിളിനെ മുറുക്കെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കട്ടിലിലേക്ക് തളർന്നു വീണു.
​അങ്കിൾ പതുക്കെ തന്റെ ചലനം നിർത്തി.

അദ്ദേഹം ശ്വാസമെടുക്കാൻ പാടുപെടുകയായിരുന്നു. മീരയുടെ വിറയൽ ഇപ്പോഴും മാറിയിട്ടില്ല. സുഖത്തിന്റെ കൊടുമുടിയിൽ നിന്ന് അവൾ പതുക്കെ താഴേക്ക് ഇറങ്ങുമ്പോൾ അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ ഒരു പ്രണയച്ചിരി വിരിഞ്ഞു

ആ മുറിയിലെ നിശബ്ദതയിൽ അവരുടെ ശ്വാസഗതികൾ മാത്രം കേൾക്കാമായിരുന്നു.
​തന്റെ ആനകുണ്ണ മീരയുടെ ആഴങ്ങളിൽ തന്നെ വച്ച് അങ്കിൾ ചോദിച്ചു, “മോളേ… കുണ്ണ ഊരട്ടെ?”

​മീര തളർന്നു കണ്ണുകളടച്ച് അങ്കിളിന്റെ നെഞ്ചിൽ മുഖമമർത്തി പറഞ്ഞു, “വേണ്ട അങ്കിൾ… അത് അവിടെത്തന്നെ ഇരിക്കട്ടെ. എനിക്ക് ആ ചൂട് ഇനിയും അറിയണം.” പതുക്കെ അവൾ സുഖകരമായ ഒരു മയക്കത്തിലേക്ക് വഴുതിവീണു. അങ്കിൾ അവളെ തന്റെ നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് മുറുക്കെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കിടന്നു. ആ മുറിയിൽ പ്രണയത്തിന്റെ ഒരു വല്ലാത്ത ശാന്തത പടർന്നു.

​പെട്ടെന്നാണ് അങ്കിൾ ആ വിളി കേട്ടത്… “വേണുവേട്ടാ…”
​അങ്കിൾ ഞെട്ടി ഉണർന്നു. നോക്കുമ്പോൾ മീരയുടെ മുഖത്ത് സുനിതയുടെ ആ പഴയ പ്രണയ ഭാവം! അത് സുനിതയായിരുന്നു.

​സുനിത: (അതിയായ സന്തോഷത്തോടെ) “വേണുവേട്ടാ… എന്തൊരു കളിയായിരുന്നു ഇത്! … ആ സുഖം എനിക്ക് പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ വയ്യ.”

​അങ്കിൾ: (അത്ഭുതത്തോടെ) “സുനിതേ… നിനക്കും അത് കിട്ടിയോ? നിനക്കും ആ സുഖം ഫീൽ ചെയ്തോ?”

​സുനിത: “പിന്നില്ലാതെ! മീരയുടെ ഈ ശരീരത്തിലൂടെ ഞാൻ എല്ലാം അറിഞ്ഞു വേണുവേട്ടാ. അവൾ ഇപ്പോൾ നല്ല ഉറക്കത്തിലാണ്, ആ സുഖം താങ്ങാനാവാതെ അവൾ മയങ്ങിപ്പോയി. അതാ ഞാൻ ഇപ്പോൾ വന്നത്.”

​സുനിത പതുക്കെ അങ്കിളിന്റെ ചുണ്ടുകളിൽ ഒരു ഉമ്മ വെച്ചു. വേണുവേട്ടൻ സ്നേഹത്തോടെ അത് തിരിച്ചു നൽകി. ആ നിമിഷം അവർ പഴയ കാലത്തെ കാമുകീ കാമുകന്മാരായി മാറി.

​അങ്കിൾ: ” മീരയെ വിളിക്ക് സുനിതേ… രാഹുൽ വരാൻ സമയമായിട്ടുണ്ട്. അവൻ ഈ കാഴ്ച കാണണ്ട.”

​സുനിത: “അതെ വേണുവേട്ടാ… ഞാൻ പോകുകയാണ്. അവളെ വിളിച്ചോളൂ. സമയം വല്ലാതെ വൈകി. എത്ര നേരമായി നിങ്ങൾ തുടങ്ങിയിട്ട്!”

​സുനിതയുടെ ആ സാന്നിധ്യം പതുക്കെ മാഞ്ഞുപോയി. അങ്കിൾ മീരയെ തട്ടിവിളിക്കാൻ തുടങ്ങി.

​അങ്കിൾ: “മീരേ… മീരേ… എണീക്ക് മോളേ. രാഹുൽ വരാൻ സമയമായി!”

മീര പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു. അവളുടെ ഉടലാകെ ഇപ്പോഴും ആ സുഖത്തിന്റെ തളർച്ച വിട്ടുമാറിയിട്ടില്ല. ചിതറിക്കിടക്കുന്ന മുടിയിഴകൾ ഒതുക്കി വെക്കുമ്പോൾ അവൾ ഒന്ന് നെടുവീർപ്പിട്ടു.

​മീര: (തളർച്ചയോടെ) “അങ്കിൾ… എന്റെ സ്വന്തം ഭർത്താവായിരുന്നു അങ്കിളെങ്കിൽ എനിക്ക് ഇപ്പോൾ ഈ എഴുന്നേൽക്കേണ്ട ആവശ്യം ഇല്ലായിരുന്നല്ലോ! നമുക്ക് ഇങ്ങനെ തന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കിടക്കാമായിരുന്നു. പക്ഷേ ഈ രാഹുൽ… അവൻ ഇപ്പോൾ വരുമല്ലോ.”
​അവൾ പതുക്കെ കൈനീട്ടി അങ്കിളിന്റെ ആ തടിച്ച അനാകോണ്ടയിൽ ഒരിക്കൽ കൂടി മുറുക്കെ പിടിച്ചു. അതിന്റെ ആ കരുത്തും വണ്ണവും ഇപ്പോഴും അവളെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​മീര: “അങ്കിൾ… രാഹുൽ ഇപ്പോൾ വരുമ്പോൾ ഈ കാഴ്ച കണ്ടാലോ? അങ്കിൾ എന്നെ സ്നേഹം കൊണ്ട് കൊന്നിട്ട ഈ കിടപ്പും… അങ്കിളിന്റെ ഈ കൂറ്റൻ സാധനവും അവൻ കണ്ടാൽ അവന്റെ ബോധം പോകില്ലേ?

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *