ആ മുറുക്കമുള്ള ബ്ലൗസിനുള്ളിൽ വിങ്ങിപ്പൊട്ടി നിൽക്കുന്ന അവളുടെ മുലകൾ അങ്കിളിന്റെ കൈവെള്ളയിൽ ഒതുങ്ങുന്നതിലും വലുതായിരുന്നു. അദ്ദേഹം പതുക്കെ തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് ആ മൃദുവായ ഭാഗം അമർത്താൻ തുടങ്ങി.
ബ്ലൗസിന്റെ ഹൂക്കുകൾ പൊട്ടിപ്പോകുമോ എന്ന് തോന്നിപ്പിക്കും വിധം അങ്കിൾ അത് ആഞ്ഞു ഞെരിച്ചു. മീരയുടെ ശരീരം ഒന്നാകെ വില്ലുപോലെ വളഞ്ഞു. അവളുടെ ഉള്ളിൽ നിന്ന് ഒരു ചെറിയ തേങ്ങൽ പുറത്തുവന്നു. ആ അമർത്തലിൽ അവളുടെ മുലക്കണ്ണുകൾ ബ്ലൗസിന് മുകളിലൂടെ എഴുന്നു നിൽക്കുന്നത് അങ്കിളിന്റെ ഉള്ളംകൈയ്യിൽ തടയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അങ്കിൾ: (ആവേശത്തോടെ) മോളെ നിന്റെ ഈ മുലകൾ …
അദ്ദേഹം തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് ആ മുലകൾ പതുക്കെ ഉഴിയുകയും വശങ്ങളിലൂടെ അമർത്തുകയും ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു. മീര തന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് അങ്കിളിന്റെ തോളിൽ മുറുക്കെ പിടിച്ചു. അവളുടെ കണ്ണുകൾ പാതി അടഞ്ഞുപോയി. വായയുടെ ആ മരവിപ്പ് മാറി ഇപ്പോൾ അവളുടെ ഉടലാകെ ഒരു പുതിയ അഗ്നി പടരുകയായിരുന്നു.
മീര: (കിതപ്പോടെ) “അങ്കിൾ… പതുക്കെ… എനിക്ക്… എനിക്ക് വല്ലാതെ വേദനിക്കുന്നു. പക്ഷേ… ആ വേദനയ്ക്കും ഒരു പ്രത്യേക സുഖമുണ്ട്. നിങ്ങടെ ഈ കൈകൾ… ഇത് വല്ലാതെ എന്നെ തളർത്തുന്നു.”
അവൾ തന്റെ നെഞ്ച് അങ്കിളിന്റെ കൈകളിലേക്ക് കൂടുതൽ അമർത്തിക്കൊടുത്തു. അവളുടെ വിരിഞ്ഞ മേനി അങ്കിളിന്റെ ആവേശത്തിന് വഴങ്ങിക്കൊടുത്തു. സുനിതയുടെ ആ പഴയ പ്രണയസ്മരണകൾ ആ സോഫയിൽ വിയർപ്പിന്റെയും ശ്വാസത്തിന്റെയും രൂപത്തിൽ പെയ്തിറങ്ങാൻ തുടങ്ങി.
മീര: (പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റിരുന്ന്, അങ്കിളിന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി) “അങ്കിൾ… എനിക്കറിയാം, നിങ്ങൾ എന്നിൽ സുനിത ആന്റിയെ ആണ്
കാണുന്നതെന്ന്. നിങ്ങളുടെ ഓരോ ശ്വാസത്തിലും ആ പേരുണ്ട്. പക്ഷേ…
എനിക്ക് ഒരു കാര്യം ചോദിക്കാനുണ്ട്. അങ്കിളിന് എന്നെ ‘മീര’യായിട്ട് തന്നെ സ്നേഹിക്കാൻ പറ്റുമോ? അങ്കിളിന് സുനിത ആന്റിയെ വേണം എന്ന് തോന്നുമ്പോൾ ഞാൻ അങ്ങനെ ആയിരിക്കാം… പക്ഷേ, എനിക്ക് സ്നേഹം തോന്നുമ്പോൾ, എനിക്ക് ആഗ്രഹം വരുമ്പോൾ… അങ്കിൾ എന്റെ മാത്രം അങ്കിൾ ആവുമോ? ഞാനും അങ്കിളിനെ അത്രയ്ക്ക് സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ.”
മീരയുടെ ആ വാക്കുകൾ ആ മുറിയിലെ വായുവിൽ പെട്ടെന്ന് ഒരു നിശബ്ദത നിറച്ചു. അങ്കിൾ ന്റെ കൈകൾ അവളുടെ മാറിടത്തിന് മുകളിൽ പതുക്കെ നിശ്ചലമായി. അദ്ദേഹം തന്റെ വിരലുകൾ പിൻവലിച്ച് മീരയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. ആ കണ്ണുകളിൽ ഇപ്പോൾ സുനിതയുടെ നിഴലാട്ടമല്ല, മറിച്ച് മീര എന്ന പെൺകുട്ടിയുടെ ആത്മാർത്ഥതയും ചെറിയൊരു സങ്കടവുമാണ് കണ്ടത്.
അങ്കിൾ ആകെ ധർമ്മ സങ്കടത്തിൽ ആയി മീരയോട് എന്ത് മറുപടി പറയും.. അവൾ ചോദിച്ച ചോദ്യം തികച്ചും ന്യായമാണ്..ഇതിൽ തീരുമാനം എടുക്കേണ്ടത്.. സുനിത തന്നെ ആണ്.. അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ രണ്ടു പേരോടും ചെയ്യുന്ന വഞ്ചനയാണ്..
അങ്കിൾ പതുക്കെ കണ്ണുകളടച്ചു. മീരയുടെ കൈകൾ തന്റെ കവിളിൽ അമർന്നിരിക്കുമ്പോഴും അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനസ്സ് ശൂന്യതയിലേക്ക്, സുനിതയുടെ ആ പഴയ ഗന്ധം തങ്ങിനിൽക്കുന്ന ആത്മീയ ലോകത്തേക്ക് നീങ്ങി. ഉള്ളിൽ വിങ്ങിപ്പൊട്ടുന്ന ഒരു വേദനയോടെ അദ്ദേഹം മൗനമായി തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവളോട് ആ ചോദ്യം ചോദിച്ചു.
അങ്കിൾ (മനസ്സിൽ): “സുനിതേ… നീ കേട്ടല്ലോ ഇവൾ പറയുന്നത്? നീയില്ലാത്ത ഈ ലോകത്ത് നിന്റെ നിഴലായി ഞാൻ ഇവളെ കണ്ടു. പക്ഷേ, ഇവളുടെ ചോദ്യത്തിന് ഞാൻ എന്ത് മറുപടി പറയണം..ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം സുനിതേ? നിന്നെ വഞ്ചിക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയില്ല… പക്ഷേ ഇവളുടെ ഈ സ്നേഹം കാണാതെ പോകാനും എനിക്ക് വയ്യ.”
ആ നിമിഷം, ആ മുറിയിലെ വായുവിൽ ഒരു തണുത്ത കാറ്റ് വീശി. മീരയുടെ ശരീരത്തിലൂടെ ഒരു വിറയൽ കടന്നുപോയി. അങ്കിൾ ന്റെ ഉള്ളിൽ സുനിതയുടെ ആ പഴയ സ്വരം, അങ്ങേയറ്റം ആർദ്രമായി മുഴങ്ങി.
സുനിത (ആത്മാവായി): “വേണുവേട്ടാ… എന്തിനാ ഇങ്ങനെ വിഷമിക്കുന്നത്? എനിക്ക് നിങ്ങളുടെ സ്പർശനവും സ്നേഹവും വീണ്ടും അറിയാൻ ഒരു വഴിയുണ്ടാക്കി തന്നത് ഇവളല്ലേ? അവൾ ചോദിച്ചതിൽ ഒരു തെറ്റുമില്ല.