മീര: “അറിയില്ല അങ്കിൾ… ഇന്ന് എനിക്ക് ഇതൊക്കെ ഉണ്ടാക്കാൻ തോന്നി. എന്തോ ഒരു ഉൾപ്രേരണ പോലെ. അങ്കിളിന് ഇഷ്ടപ്പെട്ടതിൽ ഒരുപാട് സന്തോഷം. നന്നായി കഴിക്കൂ.”
അങ്കിൾ ഒരു ഉരുള ചോറെടുത്തു
മീൻകറിയിൽ കുഴച്ച് വായിലേക്കിട്ടു. ആ രുചി അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഓർമ്മകളെ പിന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോയി. സുനിതയുടെ അതേ കൈപ്പുണ്യം!
ഊണ് കഴിഞ്ഞു കൈ കഴുകി അവർ ഹാൾ മുറിയിലെ സോഫയിൽ വന്നിരുന്നു. ഉച്ചവെയിൽ ജനാല വിരികൾക്കിടയിലൂടെ അരിച്ചെത്തുന്നുണ്ട്. മീര അല്പം അകലം പാലിച്ചാണ് ഇരുന്നതെങ്കിലും അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു പ്രത്യേക തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നു. അങ്കിൾ പതുക്കെ സംസാരം തുടങ്ങി.
അങ്കിൾ: “മോളേ… ഒരു കാര്യം ചോദിച്ചാൽ സത്യം പറയുമോ? നിനക്ക് എന്നോട് ഒരു പ്രത്യേക ഇഷ്ടം ഉണ്ടെന്ന് രാഹുൽ ഇന്നലെ പറഞ്ഞല്ലോ അത് സത്യമാണോ?”
മീരയുടെ മുഖം പെട്ടെന്ന് ഒന്ന് ചുവന്നു. അവൾ തന്റെ സാരിയുടെ തുമ്പിൽ വിരലുകൾ ചുറ്റിക്കൊണ്ട് തല താഴ്ത്തിയിരുന്നു. ആ നാണം അവളുടെ മുഖത്തിന് ഒരു പ്രത്യേക ഭംഗി നൽകി.
മീര: (നാണത്തോടെ) “അത്… അത് സത്യം തന്നെയാണ് അങ്കിൾ. നിങ്ങളെ കണ്ട അന്ന് മുതൽ എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു ബഹുമാനവും ഇഷ്ടവും തോന്നിയിട്ടുണ്ട്. പക്ഷേ… ഞാൻ ഒരു ഭാര്യയല്ലേ? എനിക്ക് രാഹുലിനെ അത്രയ്ക്ക് ഇഷ്ടമാണ്, അവന് എന്നെയും. അങ്കിളും സുനിത ആന്റിയും തമ്മിലുള്ള പ്രണയം പോലെ തന്നെയാണ് ഞങ്ങളും.”
അവൾ പതുക്കെ തലയുയർത്തി അങ്കിൾ ന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. ആ നോട്ടത്തിൽ ഒരു വലിയ സംശയമുണ്ടായിരുന്നു.
മീര: “പക്ഷെ… ഒരു കാര്യം എനിക്ക് ഇപ്പോഴും മനസ്സിലാകുന്നില്ല. എന്തിനാണ് രാഹുൽ എന്നോട് അങ്കിളുമായി കൂടുതൽ അടുക്കാൻ പറഞ്ഞത്? അവൻ എന്നെ അത്രയ്ക്ക് വിശ്വസിക്കുന്നത് കൊണ്ടാണോ? അതോ മറ്റെന്തെങ്കിലും ഉണ്ടോ? ഏതേലും ഒരു ഭർത്താവ് തന്റെ ഭാര്യയെ മറ്റൊരാളോട് ഇത്രയും അടുക്കാൻ പറയുമോ? എനിക്ക് അതിന്റെ പൊരുൾ മാത്രം പിടികിട്ടുന്നില്ല.”
അങ്കിൾ ആ സോഫയിൽ ഒന്ന് ചാരിയിരുന്നു. മീരയുടെ ഉള്ളിലെ ആ ധർമ്മസങ്കടം അദ്ദേഹം തിരിച്ചറിയുന്നുണ്ട്..
അങ്കിൾ: “മോളേ, രാഹുൽ നിന്നെ അത്രയ്ക്ക് സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ടാവും. നിന്റെ സന്തോഷമാണ് അവന് വലുത്. പിന്നെ… സുനിത മരിച്ചതിൽ പിന്നെ ഞാൻ ആകെ ഒറ്റപ്പെട്ടത് അവൻ കാണുന്നുണ്ടല്ലോ. ഒരുപക്ഷെ നിനക്ക് എന്നോടുള്ള ആ ഇഷ്ടം ഒരു മാറ്റം വരുത്തുമെന്ന് അവൻ കരുതിക്കാണും.”
മീര പതുക്കെ അങ്കിളിന്റെ അടുത്തേക്ക് അല്പം കൂടി നീങ്ങിയിരുന്നു. അവളുടെ വിയർപ്പിൽ സുനിതയുടെ ആ പഴയ ഗന്ധം വീണ്ടും പടരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
സോഫയിലെ ആ നിശബ്ദതയിൽ അങ്കിൾ ന്റെ ചോദ്യം ഒരു മന്ത്രം പോലെ മീരയുടെ കാതുകളിൽ പതിച്ചു. അദ്ദേഹം പതുക്കെ കൈനീട്ടി അവളുടെ വിറയ്ക്കുന്ന കൈപ്പത്തികൾ തന്റെ കൈവെള്ളയിലൊതുക്കി.
അങ്കിൾ: “മോളേ… രാഹുലിന് ഇതിൽ പൂർണ്ണ സമ്മതമാണ്. നിനക്കും എന്നോട് ഒരിഷ്ടമുണ്ടെന്ന് നീ തന്നെ പറഞ്ഞല്ലോ. എങ്കിൽ… എങ്കിൽ എനിക്ക് നിന്നെ എന്റെ, എന്റെ സ്വന്തം ഭാര്യയായി തന്നെ കണ്ടോട്ടെ? നമ്മുടെ ഈ ബന്ധം ആ പഴയ പ്രണയത്തിന്റെ തുടർച്ചയായി നമുക്ക് മാറ്റിക്കൂടെ?”
അങ്കിൾ ന്റെ ആർദ്രമായ ആ ചോദ്യം കേട്ടതും മീരയുടെ ഉള്ളിലെ എല്ലാ പരിധികളും തകർന്നുപോയി. അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. ഭർത്താവിന്റെ അനുവാദവും ഉള്ളിലെ അടക്കിവെച്ച ഇഷ്ടവും ഒന്നിച്ചപ്പോൾ അവൾക്ക് തന്നെത്തന്നെ നിയന്ത്രിക്കാനായില്ല.
അവൾ പതുക്കെ സോഫയിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് തന്നെ അങ്കിൾ ന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചായഞ്ഞു. അദ്ദേഹത്തെ മുറുക്കെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. അവളുടെ മുഖം ആ നെഞ്ചിൽ അമർന്നു.
മീര: (വിതുമ്പിക്കൊണ്ട്) “അങ്കിൾ…
എനിക്കും അത് തന്നെയായിരുന്നു ഇഷ്ടം. പക്ഷേ എന്റെ പരിധികൾ ആയിരുന്നു കാരണം . ഇപ്പോൾ എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു സമാധാനം തോന്നുന്നു.ഒരാൾക്ക് പകരം ആവാൻ ഒരാൾക്കും സാധിക്കില്ല.., എങ്കിലും നിങ്ങളുടെ ഭാര്യയായിരിക്കാൻ ഞാൻ തയ്യാറാണ്.”