ബാൽക്കണിയിലെ ഏകാന്തതയിൽ നിന്നും റസിയയുടെ സ്നേഹപൂർണ്ണമായ വിളി അവനെ പതിയെ ഉണർത്തി. ആ നിമിഷത്തെ ആകുലതകളും സങ്കീർണ്ണതകളും മാറ്റിവെച്ച്, അവൾ നീട്ടിയ കൈകളിൽ പിടിച്ചു മുജീബ് വീണ്ടും ആ മുറിക്കുള്ളിലേക്ക് നടന്നു. കുറ്റബോധത്തിൻ്റെ കാർമേഘങ്ങൾക്കിടയിലും സ്നേഹത്തിൻ്റെ ഒരു നേർത്ത വെളിച്ചം അവർക്കിടയിൽ അവശേഷിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
മുറിയിലെ പ്രധാന വിളക്കുകൾ അണഞ്ഞു. ഇപ്പോൾ അവിടെ ആകെയുള്ളത് ബെഡ് ലാമ്പിൻ്റെ മങ്ങിയതും ചുവപ്പു കലർന്നതുമായ പ്രകാശമാണ്. ആ നിഴൽ വെളിച്ചത്തിൽ മുറിയിലെ ഓരോ വസ്തുവിനും ഒരു പ്രത്യേക വശ്യത തോന്നിപ്പിച്ചു. രണ്ടുപേരും കട്ടിലിൽ കിടന്നു. എസിയുടെ തണുപ്പ് ശരീരത്തിൽ സ്പർശിക്കുമ്പോൾ മുജീബ് അവളിലേക്ക് ഒന്ന് കൂടി ചേർന്നു കിടന്നു.
സമയം നിശബ്ദമായി ഒഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഉറക്കം അവരിൽ നിന്നും ഏറെ അകലെയായിരുന്നു. റസിയ അവന് അഭിമുഖമല്ലാതെ, വശത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞാണ് കിടന്നിരുന്നത്. ബെഡ് ലാമ്പിൻ്റെ ആ മങ്ങിയ വെളിച്ചം അവളുടെ ശരീരത്തിൻ്റെ വന്യമായ ഭംഗിയെ മുജീബിന് മുന്നിൽ അനാവരണം ചെയ്തു. ഷമ്മീസിൻ്റെ നേർത്ത പാളികൾക്കിടയിലൂടെ അവളുടെ അരക്കെട്ടിൻ്റെ വളവുകളും, ബിയറിൻ്റെയും സോപ്പിൻ്റെയും കലർന്ന ഗന്ധവും അവൻ്റെ ബോധത്തെ വീണ്ടും ഉണർത്താൻ തുടങ്ങി.
അവളുടെ ശരീരത്തിലെ ഓരോ വശ്യതയും മുജീബിൻ്റെ ഉള്ളിൽ അടക്കിവെച്ചിരുന്ന വികാരങ്ങളെ വീണ്ടും ജ്വലിപ്പിച്ചു. അവൻ്റെ ശരീരം ഉദ്ധരിക്കപ്പെടാൻ തുടങ്ങി, ആ മാറ്റം അവനിൽ ഒരുതരം അസ്വസ്ഥതയും അതോടൊപ്പം തീവ്രമായ ആഗ്രഹവും നിറച്ചു. അവൻ പതിയെ തൻ്റെ കൈകൾ റസിയയുടെ അടുത്തേക്ക് നീക്കി.
അവൾ മിണ്ടാതെ കിടക്കുകയായിരുന്നു, പക്ഷേ അവളുടെ ശ്വാസഗതിയുടെ താളം മാറുന്നത് മുജീബ് അറിഞ്ഞു. അവൻ്റെ വിരലുകൾ പതിയെ അവളുടെ ഷമ്മീസിന് മുകളിലൂടെ, ബ്രായുടെ ആ വള്ളിക്ക് താഴെയായി തഴുകാൻ തുടങ്ങി. മൃദുവായ ആ സ്പർശനം അവളുടെ തടിച്ചു നിൽക്കുന്ന മാറിടങ്ങളിലേക്ക് പടർന്നു. ബ്രായുടെ കടുപ്പമുള്ള തുണിക്കു പുറത്തുകൂടെ അവൻ തൻ്റെ വിരലുകൾ ചലിപ്പിച്ചു.
റസിയ കണ്ണുകൾ അടച്ചുതന്നെ കിടന്നു. അവൾ എതിർക്കുകയോ, അവനെ നോക്കുകയോ ചെയ്തില്ല. പകരം മുജീബിൻ്റെ ഓരോ സ്പർശനത്തെയും അവൾ ഉള്ളിൽ ആവാഹിക്കുകയായിരുന്നു. അവൻ്റെ വിരലുകളുടെ ചൂട് തൻ്റെ മാറിടങ്ങളിൽ പടരുമ്പോൾ അവളിൽ ഒരു നടുക്കം അനുഭവപ്പെട്ടു. ആ സ്പർശനം നൽകിയ സുഖം അവളുടെ മസ്തിഷ്കത്തെ കീഴ്പ്പെടുത്തി.
അവരുടെ പ്രായമോ ബന്ധമോ ഒന്നുമല്ല, മറിച്ച് ആ നിമിഷത്തിൻ്റെ ലഹരി മാത്രമാണ് അപ്പോൾ അവിടെ അവശേഷിച്ചത്. മുജീബിൻ്റെ വിരലുകൾ കൂടുതൽ വേഗത്തിൽ അവളുടെ ശരീരത്തിൽ പാറി നടന്നു. പെട്ടെന്നാണ് റസിയ അത് തിരിച്ചറിഞ്ഞത് – അവളുടെ ഉടലിൻ്റെ താഴ്ഭാഗത്ത്, ആ സംഗമസ്ഥാനത്ത് ഒരു നനവ് പടരുന്നു.
ആഗ്രഹത്തിൻ്റെയും ദാഹത്തിൻ്റെയും ആ ലഹരിയിൽ അവളുടെ ശരീരം അവൾ പോലുമറിയാതെ പ്രതികരിക്കുകയായിരുന്നു. ആ നനവ് പടരുന്നത് അറിഞ്ഞിട്ടും അവൾ മൗനം പാലിച്ചു, ആ നിമിഷത്തിൻ്റെ തീവ്രതയിൽ അവൾ സ്വയം അലിഞ്ഞുചേർന്നു.
മുജീബിൻ്റെ സ്പർശനം കൂടുതൽ ആഴങ്ങളിലേക്ക് ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ, റസിയയുടെ ഉള്ളിൽ വീണ്ടും ആ പഴയ ഭയം തലപൊക്കി. വികാരങ്ങളുടെ വേലിയേറ്റത്തിനിടയിലും അവളുടെ മനസ്സാക്ഷി ഒരു മതിൽക്കെട്ടായി അവിടെ നിലകൊണ്ടു. അവൾ പെട്ടെന്ന് അവൻ്റെ കൈകളിൽ പിടിച്ചു മാറ്റി.
“വേണ്ട മുജീബേ… എനിക്ക്… എനിക്ക് പറ്റുന്നില്ല,” അവൾ കിതച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
അവളുടെ ഉള്ളിൽ ആഗ്രഹമുണ്ടായിരുന്നു, പക്ഷേ ആ തിരിച്ചറിവുകൾ അവളെ തളർത്തുകയായിരുന്നു. മദ്യത്തിൻ്റെ നേർത്ത ലഹരി ആ കുറ്റബോധത്തെ മറികടക്കാൻ പര്യാപ്തമല്ലെന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായി. തൻ്റെ വിവേകത്തെ പൂർണ്ണമായും തളർത്തുന്ന, ചിന്തകളെ മരവിപ്പിക്കുന്ന എന്തോ ഒന്ന് ഇപ്പോൾ അനിവാര്യമാണെന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. എങ്കിൽ മാത്രമേ അവന് മുന്നിൽ പൂർണ്ണമായി കീഴടങ്ങാൻ തനിക്ക് കഴിയൂ എന്ന് അവൾ ഉറപ്പിച്ചു.