“നമുക്ക്… നമുക്ക് ആ ബിയർ ബാക്കിയുണ്ടോ? അതെടുക്കൂ,” അവൾ അല്പം ആവേശത്തോടെ ചോദിച്ചു.
മുജീബ് വേഗം കവറിലേക്ക് നോക്കി, പക്ഷേ നിരാശയായിരുന്നു ഫലം. “ബിയർ തീർന്നു റസിയാ… ആ ലിക്കർ മാത്രമേ ഇനി ബാക്കിയുള്ളൂ.”
ഒരു നിമിഷം അവൾ മടിച്ചു. കടുപ്പമേറിയ മദ്യം കഴിച്ചു ശീലമില്ലാത്തവളാണ് താൻ പക്ഷേ, തൻ്റെ ഉള്ളിലെ ഈ വിഷാദത്തെയും പേടിയെയും തുരത്താൻ മറ്റ് വഴികളില്ലെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി.
“സാരമില്ല, അത് ഒഴിക്കൂ…” അവൾ ഉറച്ച സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.
മുജീബ് രണ്ട് ഗ്ലാസ്സുകളിലായി വിദേശ മദ്യം പകർന്നു. റസിയ ആ ഗ്ലാസ്സ് കയ്യിലെടുത്തു. അതിൻ്റെ രൂക്ഷമായ ഗന്ധം അവളുടെ മൂക്കിലേക്ക് അടിച്ചുകയറി. ആദ്യത്തെ സിപ്പിൽ തന്നെ തൊണ്ട പൊള്ളുന്നതുപോലെ അവൾക്ക് തോന്നി. എങ്കിലും, കണ്ണുകൾ അടച്ച് അവൾ ആ രണ്ട് ‘സ്മോൾ’ വേഗത്തിൽ കുടിച്ചു തീർത്തു.
നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ മാറ്റങ്ങൾ പ്രകടമായി. അവളുടെ തലയിലെ ഭാരമെല്ലാം ഒഴിഞ്ഞുപോയി. നെഞ്ചിൽ കനച്ചു നിന്നിരുന്ന ആ വിഷാദവും ഭയവും മഞ്ഞുപോലെ ഉരുകിത്തീർന്നു. കണ്ണുകളിലെ കണ്ണുനീർ മാറി, അവിടെ ഒരു വന്യമായ തിളക്കം വന്നു.
അവൾ പതുക്കെ അവനെ നോക്കി ചിരിച്ചു. ആ ചിരിയിൽ പഴയ ആകുലതകളോ സങ്കടങ്ങളോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. മദ്യം അവളുടെ സദാചാരബോധത്തെയും ഭയത്തെയും പൂർണ്ണമായും കീഴ്പ്പെടുത്തിയിരുന്നു. അവൾ തൻ്റെ തോളിൽ നിന്നും താഴേക്ക് വീണ ഷമ്മീസ് ശരിയാക്കാൻ പോലും ശ്രമിച്ചില്ല.
“ഇപ്പോൾ… ഇപ്പോൾ എനിക്ക് കുഴപ്പമൊന്നുമില്ലടാ,” അവൾ പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു. അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു പുതിയ ആത്മവിശ്വാസവും ഒപ്പം പ്രലോഭനവും നിറഞ്ഞു നിന്നു. വിഷാദത്തിൻ്റെ കറുത്ത നിഴലുകൾ മാഞ്ഞുപോയി.
മുജീബിൻ്റെ കൈകൾ റസിയയെ മെല്ലെ കട്ടിലിലേക്ക് നയിച്ചു. അദൃശ്യമായ ഏതോ കൈകൾ അവളുടെ ഭയത്തെ ദൂരെയെറിഞ്ഞതുപോലെ, അവൾ യാതൊരു വിമുഖതയുമില്ലാതെ അവനൊപ്പം ചേർന്നു. ബെഡ്ഷീറ്റിൻ്റെ തണുപ്പിലേക്ക് അവൾ ചരിഞ്ഞു കിടന്നപ്പോൾ, മുജീബ് അവൾക്ക് അഭിമുഖമായി കിടന്നു.
ആ നിമിഷം ആ മുറിയിലെ മങ്ങിയ വെളിച്ചം അവരുടെ നിഴലുകളെ ഭിത്തിയിൽ വലുതാക്കി കാണിച്ചു. രണ്ടുപേരും പരസ്പരം കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. റസിയയുടെ കണ്ണുകളിൽ ആഗ്രഹവും, കാമവും ഇഴചേർന്നു നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ വിരിഞ്ഞ ആ നേർത്ത പുഞ്ചിരി മുജീബിനുള്ള പച്ചക്കൊടിയായിരുന്നു. മുജീബിൻ്റെ കൈകൾ അവളുടെ മുടിയിഴകളിലൂടെയും കഴുത്തിലൂടെയും പതുക്കെ ചലിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. റസിയ തൻ്റെ കണ്ണുകൾ ഇറുക്കി അടച്ചു. ഇത്രകാലം താൻ അനുഭവിച്ച ഏകാന്തതയും വിഷാദവും ഈ നിമിഷത്തിൽ ഉരുകിത്തീരുന്നതായി അവൾക്ക് തോന്നി.
അവൾ തൻ്റെ കൈകൾ അവൻ്റെ കഴുത്തിന് ചുറ്റും പിണച്ചു, അവനെ തന്നിലേക്ക് കൂടുതൽ അടുപ്പിച്ചു. ആ നിമിഷം അവർക്ക് ചുറ്റുമുള്ള ലോകം ഇല്ലാതായി. മദ്യത്തിൻ്റെ ഗന്ധവും പ്രണയത്തിൻ്റെ ചൂടും കലർന്ന ആ അന്തരീക്ഷത്തിൽ, അവർ തങ്ങളുടെ എല്ലാ സങ്കടങ്ങളും മറന്ന് ആ നിമിഷത്തിൻ്റെ ലഹരിയിൽ പൂർണ്ണമായും മുഴുകി. ഓരോ നിമിഷവും അവരുടെ വികാരങ്ങൾ കൂടുതൽ തീവ്രമായിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
ആ സമയം ശരീരത്തിൻ്റെ സ്വാഭാവികമായ ചോതനകൾ പോലും അവൾക്കൊരു വിനോദമായി തോന്നി. പെട്ടെന്നുണ്ടായ മൂത്രശങ്കയിൽ റസിയ വേച്ചുവേച്ച് ബാത്റൂമിലേക്ക് നടന്നു. പാതി തുറന്നുകിടന്ന വാതിലിലൂടെ മുജീബ് നോക്കുമ്പോൾ, സകല ലജ്ജയും വെടിഞ്ഞ ഒരു പുതിയ റസിയയെയാണ് അവൻ കണ്ടത്.
ക്ലോസെറ്റിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് അവൾ അവനെ അടുത്തേക്ക് മാടി വിളിച്ചു. ആ കണ്ണുകളിൽ വന്യമായൊരു കുസൃതിയുണ്ടായിരുന്നു.
“എന്താ മുജീബേ അവിടെ നോക്കി നിൽക്കുന്നത്? ഇങ്ങോട്ട് വരൂ…” അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
അവൻ പതുക്കെ അവൾക്കരികിലെത്തി. അവൾ അവൻ്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി ഒരു വെല്ലുവിളിയോടെ ചോദിച്ചു, “നിനക്ക്… നിനക്ക് ഇത് കാണണോ? എൻ്റെ ഉള്ളിലെ ഈ ചൂട് പുറത്തേക്ക് ഒഴുകുന്നത് കാണണോ?”
അവൻ്റെ മറുപടിക്ക് കാത്തുനിൽക്കാതെ അവൾ തുടർന്നു, “ഇതാ… നോക്കിക്കോ.”