മുജീബിൻ്റെ ഓരോ ചലനവും റസിയയെ കൂടുതൽ ഉന്മാദത്തിലേക്ക് തള്ളിവിട്ടു. അവളുടെ സ്തനങ്ങളിൽ നിന്നും പതുക്കെ താഴേക്ക് നീങ്ങിയ അവൻ, വിയർപ്പുതുള്ളികൾ മുത്തുകൾ പോലെ തിളങ്ങുന്ന അവളുടെ വയറിൽ മുഖമമർത്തി. അവൻ്റെ ശ്വാസത്തിൻ്റെ ചൂടിൽ അവളുടെ വയറിലെ പേശികൾ വിറകൊണ്ടു. ആ കിതപ്പിനും വിറയലിനും ഇടയിൽ, മുജീബ് അവളുടെ അരക്കെട്ടിൽ കൈകൾ മുറുക്കി, അവശേഷിച്ചിരുന്ന ആ നേർത്ത തുണിക്കഷ്ണം – അവളുടെ ഷഡ്ഡി – പതുക്കെ താഴേക്ക് വലിച്ചു. അവളുടെ നഗ്നത പൂർണ്ണമായും വെളിപ്പെട്ട ആ നിമിഷം മുജീബ് ഒരു നിമിഷം സ്തംഭിച്ചുപോയി. അവൻ്റെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു, ശ്വാസം തൊണ്ടയിൽ കുരുങ്ങി. അവൻ കണ്ട ആ കാഴ്ച അവൻ്റെ മനസ്സിനെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിച്ചു.
മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ, കറുത്ത മുടിയിഴകൾക്കിടയിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന ആ ചുവന്ന മാംസളമായ ഇതളുകൾ ഒരു നിഗൂഢമായ താഴ്വര പോലെ അവനെ മോഹിപ്പിച്ചു. പ്രകൃതിയുടെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ കലാസൃഷ്ടിയാണതെന്നു അവൻ ഉറപ്പിച്ചു. മൃദുവായ ആ മാംസളതയും, അതിൻ്റെ വശ്യതയും അവൻ്റെ സകല നിയന്ത്രണങ്ങളും തകർത്തെറിഞ്ഞു. ഇത്രയും കാലം താൻ സ്വപ്നം കണ്ട ആ സ്വർഗ്ഗവാതിൽ ഇതാ തൻ്റെ മുന്നിൽ മലർക്കെ തുറന്നിരിക്കുന്നു എന്ന് അവൻ ആവേശത്തോടെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. വാക്കുകൾ മുറിഞ്ഞുപോയ ആ നിമിഷം, അവൻ പതുക്കെ അവളുടെ തുടകൾക്കിടയിലേക്ക് തൻ്റെ മുഖം അടുപ്പിച്ചു. ആ ഗന്ധം – മദ്യത്തിൻ്റെയും വിയർപ്പിൻ്റെയും സ്ത്രീത്വത്തിൻ്റെയും തീവ്രമായ ഗന്ധം – അവൻ്റെ സിരകളിൽ അഗ്നി പടർത്തി.
റസിയ തൻ്റെ തല കട്ടിലിലേക്ക് അമർത്തിപ്പിടിച്ചു. അവളുടെ നടുവ് വില്ലുപോലെ വളഞ്ഞു. “മുജീബേ…” എന്ന് അവൾ വിളിക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അത് ഒരു ദീർഘശ്വാസത്തിൽ അവസാനിച്ചു. സദാചാരത്തിൻ്റെ അവസാന കണികയും ആ നിമിഷം ഉരുകിത്തീർന്നു. അവൻ തൻ്റെ ആ ചുവന്ന നനവുകളിലേക്ക് നാവു നീട്ടുമ്പോൾ, റസിയയുടെ ശരീരം വന്യമായ ഒരു ആനന്ദത്താൽ തളർന്നുപോയി. ലോകം മുഴുവൻ ആ ചതുരശ്ര മുറിക്കുള്ളിലേക്ക് ചുരുങ്ങുകയായിരുന്നു.
(തുടരും)