“ഇല്ല ചേച്ചി. അതൊക്കെ പഴയ കാര്യമല്ലേ. ഇപ്പോൾ ഞങ്ങൾ നല്ല സുഹൃത്തുക്കൾ മാത്രമാണ്. കഴിഞ്ഞ തവണ ചില കാര്യങ്ങൾ ഒരു പരിധി വിട്ടു പോയി . എനിക്ക് സുരേട്ടനെ ഇനി ചതിക്കാൻ താല്പര്യമില്ല (സുരേഷ് ഇത് കേട്ടു അവളെ നോക്കി). ഏട്ടന് അറിയാമെങ്കിൽ പോലും, ഞങ്ങളുടെ ബന്ധം കൂടുതൽ കുഴപ്പത്തിലാക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല.” രേവതി വല്ലാതെ ഗൗരവത്തിലാണ് അത് പറഞ്ഞത്.
പക്ഷേ ലീന അത് വിശ്വസിച്ചില്ല. “അയ്യേ… നീ ഇങ്ങനെ ഒരു സാധ്വി ചമയല്ലേ രേവതി. അതൊക്കെ വെറും ബോഗസ് ആണ്. മൂന്നാറിലെ ആ മഞ്ഞ് കാണുമ്പോൾ നിന്റെ ഈ ഉറപ്പൊക്കെ അങ്ങ് അലിഞ്ഞു പോകും.” ലീന ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“ഇല്ല ചേച്ചി. നീ നോക്കിക്കോ… ഇത്തവണ ഒന്നും സംഭവിക്കില്ല. ഇത്തവണ എന്നല്ല എന്നീ അങ്ങോട്ടു, അത് അവനോടും ഞാന് സൂചിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്ഞാ, അവനും വാക്ക് തന്നിട്ടുണ്ട്ൻ. അക്കാര്യത്തിൽ ഉറച്ചു തന്നെയാ.” രേവതി ശക്തമായി മറുപടി നൽകി.
ലീന ഒന്നു മൂളിയതെ ഉള്ളൂ ഇത് കേട്ടു. ആ മൂളൽ കേട്ടപ്പോള് രേവതിക്ക് ഇരിടേശൻ ആയി, എന്നാലും ടോപ്പിക് മാറ്റി അവള്.
അല്പം കഴിഞ്ഞ് രേവതി ചോദിച്ചു, “ചേച്ചി എന്താ വരാത്തത്? ചേച്ചിക്കും കൂടെ വരാമായിരുന്നില്ലേ?.”
“അതെ രേവതി. അന്ന് എനിക്ക് വരാമായിരുന്നു. ഒറിജിനൽ ഷെഡ്യൂൾ ആയിരുന്നെങ്കിൽ വരുമായിരുന്നല്ലോ പക്ഷേ ഈ വീക്കെൻഡ് എനിക്ക് ഒഴിവാക്കാൻ പറ്റാത്ത ഒരു കാര്യമുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് എനിക്ക് വരാൻ പറ്റില്ല.”
“ഒഴിവാക്കാൻ പറ്റാത്ത കാര്യമോ? അതോ ചേച്ചിക്ക് വല്ല പഴയ കാമുകനെയും കാണാൻ പ്ലാൻ ഉണ്ടോ?” രേവതി പതുക്കെ ലീനയെ കളിയാക്കാൻ തുടങ്ങി.
“ഹേയ്… എന്ത് കാമുകൻ! എനിക്ക് അങ്ങനെയുള്ള പരിപാടികൾ ഒന്നുമില്ല.” ലീന പെട്ടെന്ന് നിഷേധിക്കാൻ നോക്കി.
“ചേച്ചി നുണ പറയണ്ട. ചേച്ചിയുടെ ശബ്ദത്തിൽ വല്ലാത്തൊരു മാറ്റം ഉണ്ടല്ലോ. ആരാ ചേച്ചി അയാൾ? ബോംബെയിൽ നിന്നും എങ്ങാനും വരുന്നുണ്ടോ?” രേവതി വിട്ടില്ല. ലീന ആദ്യം സമ്മതിച്ചില്ലെങ്കിലും, രേവതിയുടെ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ പതുക്കെ കുഴങ്ങി.
“അത്… രേവതി… അത് പിന്നെ… നീ പോയേ മനുഷയനെ മക്കാറാക്കാതെ. പുള്ളി നാട്ടിലേക്ക് വരുന്നുണ്ട്. ഞങ്ങൾക്ക് കുറച്ചു കാര്യങ്ങൾ സംസാരിക്കാനുണ്ട്.” ലീനയുടെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു നാണം കലർന്നിരുന്നു.
“ഓ… ഓ സംസാരിക്കാനുണ്ട് പോലും, തായി കിളവി ആണെന്ന വിചാരം ഇല്ല! അപ്പോൾ ചേച്ചിയുടെ കളി വേറെ വഴിക്കാണല്ലേ. മൂന്നാറിൽ മഞ്ഞ് കാണുന്നതിനേക്കാൾ വലിയ സുഖം ഇവിടെ തരും എന്ന് ചേച്ചിക്ക് ഉറപ്പാണല്ലോ.” രേവതി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. ലീന പിന്നീട് ഒന്നും പറയാതെ ചമ്മലോടെ വേറെ പലതും പറഞ്ഞു പിന്നെ അവര് ഫോൺ വെച്ചു. രേവതി ഫോൺ മാറ്റി വെച്ച് സുരേഷിന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. സുരേഷ് അപ്പോഴും ആ നിഗൂഢമായ ചിരിയോടെ അവളെ നോക്കുകയായിരുന്നു. ലീനയോട് പറഞ്ഞ ആ “ഒന്നും സംഭവിക്കില്ല” എന്ന വാചകം എത്രത്തോളം സത്യമാകുമെന്ന് സുരേഷിന് അറിയില്ല.
സുരേഷ്: “അപ്പോൾ ലീനയോട് പറഞ്ഞതൊക്കെ സത്യമാണോ രേവതീ? മൂന്നാറിൽ ഒന്നും സംഭവിക്കില്ല എന്ന്?”
രേവതി: “സത്യമാണ് സുരേട്ടാ… ഞാൻ വെറുതെ പറഞ്ഞതല്ല. മുന്പ് നടന്ന കാര്യങ്ങള് വെച്ച് നോക്കുമ്പോള് എനിക്ക് ഒരു കാര്യം മനസ്സിലായി. നമ്മൾ തമ്മിലുള്ള ഈ ബന്ധമാണ് എനിക്ക് ഏറ്റവും പ്രധാനം. അവന് ഓവര് പോസസ്സിവെ ആകുന്നു. ”
സുരേഷ്: “പക്ഷേ ഉണ്ണി നിന്റെ വണ്ടിയിൽ തന്നെ ഉണ്ടാവുമല്ലോ. നീ അവന്റെ കൂടെ തനിയെ… അവന് പഴയതുപോലെ നിന്നെ സ്നേഹിക്കാന് നോക്കിയാൽ നീ എന്ത് ചെയ്യും?”
രേവതി: “അവൻ നോക്കില്ല ഏട്ടാ. ഉണ്ണിയോട് ഞാൻ നേരത്തെ വിളിച്ചപ്പോള് സംസാരിച്ചതാണ്. അവനും അത് തന്നെ ആണ് പറയുന്നെ, ഒരു പരിധി വിറ്റും ഒന്നും വേണ്ട, അത് അവനും മാനസികമായി ബുദ്ധിമുട്ട് ഉണ്ടാക്കുന്നുണ്ട്. ഏട്ടൻ ഇന്ന് കാണിച്ച ആ വലിയ മനസ്സ് അവനെക്കൊണ്ട് പോലും അത് ആലോചിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. അവന് അറിയിലല്ലോ എന്റെ ഏട്ടന് എല്ലാം അറിയാം എന്ന”