സുരേഷ്: “എനിക്കെന്തോ പൂർണ്ണമായി വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല. മൂന്നാറിലെ തണുപ്പും ആ മഞ്ഞും… നിന്റെ ഈ തീരുമാനത്തെ ഒലിച്ചു കളയില്ലേ?”
രേവതി: “ഏട്ടാ… എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്ക്. ഞാൻ ചതിച്ചിട്ടുണ്ട്, അത് ഞാൻ സമ്മതിക്കുന്നു. പക്ഷേ ആ ചതി ഇനി തുടരാൻ എനിക്ക് വയ്യ. സുരേട്ടന്റെ മുന്നിൽ കുറ്റബോധമില്ലാതെ നിൽക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയണം. ഈ യാത്രയിൽ ഉണ്ണി എനിക്ക് വെറുമൊരു ഫ്രണ്ട് മാത്രമായിരിക്കും. ഞാൻ അവന് വേണ്ടി ഇത്തവണ ഒന്നും കരുതി വെച്ചിട്ടില്ല.”
സുരേഷ്: “നീ നേരത്തെ ലീനയോട് പറഞ്ഞല്ലോ, ചില കാര്യങ്ങൾ പരിധി വിട്ടു പോയി എന്ന്. അതുകൊണ്ട് മാത്രമാണോ നീ പിന്മാറുന്നത്?”
രേവതി: “അതൊരു കാരണം മാത്രമാണ്. പ്രധാന കാരണം സുരേട്ടൻ തന്നെയാണ്. എന്നെ ഇത്രത്തോളം സ്നേഹിക്കുകയും വിശ്വസിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരാളെ വീണ്ടും വീണ്ടും കുത്തി നോവിക്കാൻ എനിക്ക് പറ്റില്ല. ഉണ്ണിയുമായുള്ള ആ ബന്ധം ഒരു ലഹരിയായിരുന്നു, പക്ഷേ ആ ലഹരിക്ക് നമ്മുടെ ജീവിതം തകർക്കാൻ ഞാൻ സമ്മതിക്കില്ല.”
സുരേഷ്: “പക്ഷേ ഉണ്ണി നിന്റെ ‘ബെസ്റ്റി’ അല്ലേ? പഴയ കാര്യങ്ങൾ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു അവൻ നിന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നാൽ?”
രേവതി: “ബെസ്റ്റി തന്നെയാണ് ഏട്ടാ. പക്ഷേ ആ സൗഹൃദത്തിന് ഇപ്പോൾ വ്യക്തമായ അതിർവരമ്പുകളുണ്ട്. അവൻ എന്നെ സ്പർശിക്കാൻ ഞാൻ സമ്മതിക്കില്ല. ആ ഫോട്ടോകളും വീഡിയോകളും ഒക്കെ ഞാൻ ഡിലീറ്റ് ചെയ്യും. എനിക്ക് വേണ്ടത് പഴയതുപോലെ സുരേട്ടന്റെ ആ പ്രിയപ്പെട്ട ഭാര്യയായി ഇരിക്കാനാണ്.”
സുരേഷ്: “രേവതീ… നീ ഇത് സീരിയസ് തന്നെയാണ് പറയുന്നതെന്ന് നിന്റെ കണ്ണുകൾ പറയുന്നു. എങ്കിലും എവിടെയോ ഒരു …”
രേവതി: “ആ പേടി മാറ്റാനാണ് ഞാൻ ഈ യാത്ര പോകുന്നത്. അവിടെ വെച്ച് ഒന്നും സംഭവിക്കാതെ തിരിച്ചു വരുമ്പോൾ ഏട്ടന് എന്നെ പൂർണ്ണമായും വിശ്വസിക്കാമല്ലോ. സുരേട്ടന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യവും വിശ്വാസവും ഞാൻ ദുരുപയോഗം ചെയ്യില്ല. ഐ പ്രോമിസ്.”
സുരേഷ് അവളുടെ കൈകൾ മുറുകെ പിടിച്ചു. അവളുടെ വാക്കുകളിലെ ആത്മാർത്ഥത അവനെ വല്ലാതെ സ്പർശിച്ചു.
സുരേഷ്: “ശരി രേവതീ… എനിക്ക് നീ എന്നെ വിട്ടു പോകാതെ ഇരുന്നാല് മതി. എനിക്ക് നീ ഇല്ലാതെ പറ്റില്ല.. നീ പോയി അടിച്ചു പൊളിച്ചിട്ട് വാ. നിനക്ക് ഉണ്ണിയുമായി നല്ലൊരു സൗഹൃദം ഉണ്ടാകട്ടെ. പക്ഷേ മറക്കണ്ട… നിനക്ക് എന്ത് പ്രയാസം ഉണ്ടെങ്കിലും എന്നെ വിളിക്കണം.”
രേവതി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് സുരേഷിനെ മുറുകെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. അവളുടെ ആശ്വസത്തോടെയുള്ള ആ ശ്വാസം സുരേഷിന്റെ നെഞ്ചിൽ തട്ടി. അവൻ അവളുടെ മുടിയിൽ തലോടി. രേവതി ആ അവിഹിത ബന്ധത്തിൽ നിന്ന് പൂർണ്ണമായും മോചിതയായെന്നും തന്നിലേക്ക് മാത്രം തിരിച്ചെത്തിയെന്നും സുരേഷ് ആ നിമിഷം പൂർണ്ണമായും വിശ്വസിച്ചു.
അന്ന് രാത്രി വന്യമായ നിമിഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം അവർ രണ്ടുപേരും ആഴത്തിലുള്ള ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതി വീണിരുന്നു. പക്ഷേ റെവതിയുടെ മനസ്സ് അപ്പോഴും ആ യാത്രയുടെ ആകാംക്ഷയിലായിരുന്നു.
രാത്രി മൂന്ന് മണിയായപ്പോൾ അലാറം അടിച്ചു. സുരേഷ് പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് ലൈറ്റ് ഇട്ടു. രേവതി നല്ല ഉറക്കത്തിലായിരുന്നു. അവൻ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന് പതുക്കെ തട്ടി വിളിച്ചു.
സുരേഷ്: “രേവതീ… എഴുന്നേൽക്ക് മുത്തേ… മൂന്ന് മണിയായി. നിനക്ക് പോകാനുള്ളതല്ലേ.”
രേവതി പതുക്കെ കണ്ണുകൾ തിരുമ്മി എഴുന്നേറ്റു. സാധാരണ രാവിലെ എഴുന്നേൽക്കാൻ മടിയുള്ള അവൾ, ഇന്ന് അതിശയിപ്പിക്കുന്ന എനേർജിയില് ആയിരുന്നു . ഉറക്കത്തിന്റെ ആലസ്യമൊന്നുമില്ലാതെ അവൾ ബെഡിൽ നിന്നിറങ്ങി.
രേവതി: “ആഹ്… നേരത്തെ ആയല്ലോ. ഞാൻ റെഡിയാകാം ഏട്ടാ.”
അവൾ പതുക്കെ ബാത്റൂമിലേക്ക് പോകാൻ തുടങ്ങുമ്പോഴാണ് അവളുടെ ഫോൺ ബെല്ലടിച്ചത്. ഡിസ്പ്ലേയിൽ ഉണ്ണിയുടെ പേര് കണ്ട് അവൾ സുരേഷിനെ ഒന്ന് നോക്കി.