സുരേഷ്: “എന്ത് പക്ഷേ?”
ലീന: “എനിക്ക് ഒരു കാര്യം മനസ്സിലായി. ആ ഫോട്ടോകളിൽ ഒരിടത്ത് പോലും രേവതിയെയോ ഉണ്ണിയെയോ കാണാനില്ലായിരുന്നു. വണ്ടി മൂന്നാർ എത്തുമ്പോഴേക്കും എല്ലാവരും ഒരുമിച്ച് ഗ്രൂപ്പ് ഫോട്ടോസ് ഒക്കെ എടുത്ത് ഇടേണ്ട സമയമായിരുന്നു. അത്രയും പേരുള്ള വലിയൊരു ഗ്രൂപ്പ് ഫോട്ടോ വന്നിട്ടും അതിൽ പോലും ഇവർ രണ്ടുപേരുമില്ല! എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു സംശയം തോന്നി. ഞാൻ ഉടനെ തന്നെ ഓഫീസിലെ എന്റെ അടുത്ത ഒരു കൊളീഗിനെ വിളിച്ചു. ചുമ്മാ സുഖവിവരങ്ങൾ ചോദിച്ചിട്ട് ഞാൻ നൈസ് ആയിട്ട് ചോദിച്ചു, ‘അല്ല, നമ്മുടെ ഉണ്ണിയെ ഫോട്ടോയിലൊന്നും കാണുന്നില്ലല്ലോ, അവൻ എവിടെ?’ എന്ന്.”
സുരേഷ്: “അവൾ എന്ത് പറഞ്ഞു?”
ലീന: “അവൾ പറഞ്ഞത് കേട്ട് എന്റെ കിളി പോയി സുരൂ. അവിടെ അവരെല്ലാം എത്തി ഒരു രണ്ടു മണികൂറില് ഇവരും എത്തേണ്ടതല്ലേ, പക്ഷേ അതിനു മുൻപ് ഉണ്ണി മാനജെറിനെ വിളിച്ച് തനിക്ക് വരാൻ പറ്റില്ലെന്ന് അറിയിച്ചുപോലും! ഉണ്ണി ട്രിപ്പിൽ ഇല്ലെന്ന് അറിഞ്ഞപ്പോൾ തന്നെ എനിക്ക് കാര്യം മനസ്സിലായി. രേവതിയുടെ കാര്യം ഞാൻ പിന്നെ ചോദിച്ചതേയില്ല. കാരണം ഉണ്ണി ഇല്ലെങ്കിൽ അവളും ആ വണ്ടിയിൽ ഉണ്ടാവില്ലെന്ന് എനിക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ രേവതിയെ വിളിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചത്.”
സുരേഷ് വിയർക്കാൻ തുടങ്ങി. അവന്റെ വിരലുകൾക്കിടയിലെ സിഗരറ്റ് വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. “നീ വിളിച്ചപ്പോൾ അവൾ ഫോൺ എടുത്തോ?”
ലീന: “ഞാൻ തുടർച്ചയായി മൂന്ന് തവണ വിളിച്ചു സുരൂ. അവൾ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു. പിന്നീട് ഒരു പതിനഞ്ച് മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവളുടെ തിരിച്ചുവിളി വന്നു. അപ്പോഴാണ് ഞങ്ങൾ സംസാരിച്ചത്. ദാ… ഇതായിരുന്നു ഞങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള ആ സംഭാഷണം…”
ലീന തന്റെ ഫോൺ ടേബിളിൽ വെച്ചുകൊണ്ട് ആ സംഭാഷണം സുരേഷിന് മുന്നിൽ അനാവരണം ചെയ്തു:
(ഫോൺ കോൾ സംഭാഷണം – ലീനയും രേവതിയും)
ലീന: “ഹലോ രേവതി… നീ എവിടെയാടി? എത്ര തവണ വിളിച്ചു ഞാൻ?”
രേവതി (വിക്കിവിമ്മി): “ആഹ്… ലീനച്ചേച്ചി… ഞങ്ങൾ… ഞങ്ങൾ മൂന്നാറിലേക്ക് പോകുന്ന വഴിയിലാ ചേച്ചി. ഇവിടെ ഭയങ്കര നെറ്റ്വർക്ക് റേഞ്ച് പ്രശ്നമാണ്. ടീമംഗങ്ങൾ ഒക്കെ കൂടെയുണ്ട്…”
ലീന (ദേഷ്യത്തിന്റെ ഭാഷയില് ): “മതിയെടി നിന്റെ അഭിനയം! ടീം ഒക്കെ മൂന്നാറെത്തി ഗ്രൂപ്പിൽ ഫോട്ടോസ് ഇടുന്നുണ്ട്. അതിലൊന്നും നിങ്ങളെ രണ്ടുപേരെയും കാണാനില്ല. ഉണ്ണി ലാസ്റ്റ് മിനിറ്റിൽ ട്രിപ്പ് ക്യാൻസൽ ചെയ്തെന്ന് എനിക്ക് അവിടുന്ന് വിവരം കിട്ടി. നീ ഇപ്പോ എവിടെയാണെന്ന് മര്യാദയ്ക്ക് പറ. എന്നെക്കൊണ്ട് കൂടുതൽ പറയിപ്പിക്കരുത്.”
രേവതി (ദേഷ്യത്തോടെയും വെപ്രാളത്തോടെയും): “അതിന് ചേച്ചിക്കെന്താ? ഞാൻ എവിടെപ്പോയാൽ ചേച്ചിക്കെന്താ കാര്യം? എന്റെ പേഴ്സണൽ ലൈഫിൽ ഇടപെടാൻ ചേച്ചി ആരാ? എനിക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളത് ഞാൻ ചെയ്യും!”
ലീന (ശാന്തമായി): “എടി മണ്ടിപ്പെണ്ണേ… നീ എന്തിനാ എന്റെ നേരെ ചൂടാകുന്നത്? നിങ്ങളുടെ ഈ ഈ റെലേഷൻ ഞാൻ എത്രമാത്രം സപ്പോർട്ട് തന്നിട്ടുണ്ടെന്ന് നിനക്കറിയാമല്ലോ. എന്നിട്ടും എന്നോട് ഒരു വാക്ക് പോലും പറയാതെ നീ ഇങ്ങനെ കള്ളം ചെയ്തല്ലോ എന്നോർത്താ എനിക്ക് ദേഷ്യം വന്നത്. പറ… എന്താ ഉണ്ടായത്?”
രേവതി (പതുക്കെ ശബ്ദം താഴ്ത്തി,): “സോറി ചേച്ചി… പെട്ടെന്ന് അങ്ങനെ സംഭവിച്ചു പോയതാ… രാവിലെ ഞാൻ ഉണ്ണിയുടെ ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് ചെന്നപ്പോൾ അവൻ വല്ലാത്തൊരു അവസ്ഥയിലായിരുന്നു ചേച്ചി. അവന് റെഡി ആയിട്ടില്ലയിരുന്നു. അവനെ കണ്ടപ്പോള് എനിക്ക് നല്ല ദേഷ്യം തോന്നി. ഇന്ന് അവന്റെ വൈഫ് ഡെത്ത് ആനിവേർസരി ആണ്. അതാണ് അവൻ ട്രിപ്പിന് വരാത്തതിന്റെ മെയിന് റീസൺ. കൂടെ ഞാനും ഇല്ലെന്ന അറിഞ്ഞപ്പോള് ഉള്ള സംഗടം വേറെ. ഞാന് അവനെ ഒന്നു സമാധാനിപ്പീച്ചു റെടി ആകാൻ ഒന്നു തോലത്ത് തട്ടിയത്തെ ഉള്ളൂ. പെട്ടെന്നു എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കരഞ്ഞു. അവന് ഓരോന്ന് പറഞ്ഞു നല്ല കരച്ചില് കൂടെ, കഴിഞ്ഞ 2 വീകിന് മുന്നേ ഇവിടെ ഞങ്ങൾഡേ ഫ്ലാറ്റില് സംഭവിച്ചതും കൂടെ പറഞ്ഞ നല്ല കരച്ചില്. അവനങ്ങനെ എന്നെ കണ്ടപ്പോള് എനിക്ക് അവന് ആരുമല്ല എന്നൊക്കെ തോന്നി പോയെന്ന്. അവൻ എന്നെ എത്രമാത്രം കെയർ ചെയ്യുന്നുണ്ടെന്നും സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ടെന്നും എനിക്ക് മനസ്സിലായി. എനിക്ക് അവനോട് വല്ലാത്തൊരു സങ്കടം തോന്നി…”