പതിച്ചപ്പോൾ നേരിയ തിളക്കം തെളിഞ്ഞു.
ദേവമ്മ :കുമാരി കണ്ണുകൾ അടച്ചു കിടന്നോളു.
ദേവമ്മ
രാജകുമാരിയുടെ അരികിലായി ഇരുന്നു പതിയ രാജകുമാരിയുടെ ശരീരത്തിൽ സ്പർശിക്കാൻ തുടങ്ങി മിനുസ്സവും മൃദുവുമായ കൈവിരലുകൾ രാജകുമാരിയുടെ മുഖത്തു നിന്നും മാറിലേക്കും നഭിയിലേക്കും അരിച്ചിറങ്ങി.
കുമാരി കിടന്ന് വിറക്കാൻ തുടങ്ങി കാലം ഇതുവരെയും ആരും സ്പർശിച്ചിട്ടില്ലാത്ത തന്റെ മാറിൽ ദേവമ്മയുടെ കൈകൾ തൊട്ടതും രോമാഞ്ചം കൊണ്ടുവല്ലാത്തൊരു ഉണർവുണ്ടായി .
ദേവമ്മയുടെ കൈകൾ ചുവന്ന തുണി കഷ്ണം ലക്ഷ്യം വെച്ച് നീങ്ങുന്നത് രാജകുമാരി അറിഞ്ഞു കണ്ണുകൾ ഇറുക്കി അണച്ചു. പതിയെ പതിയെ ദേവമ്മ ആ തുണികഷ്ണം അഴിച്ചു മാറ്റി നനഞ്ഞു കുതിർന്ന പൂർത്തടം ദേവമ്മയിൽ ചെറിയ
പുഞ്ചിരി ഉണ്ടാക്കി അതിലേദ്യമായി കൈ വെച്ചതും ഷോക്കടിച്ചത് പോലെ ഞെട്ടലുണ്ടായി രാജകുമാരിക്കും ദേവമ്മക്കും ഒരുപോലെ. കൈവഴക്കം വന്ന ഉഴിച്ചില്കരിയെ പോലെ ദേവമ്മ രാജകുമാരിയുടെ പൂർത്തടം തലോടി ഉണർത്തികൊണ്ടിരുന്നു.
തേനിൽ കുതിർന്ന പൂർത്തടത്തിലേക്ക് രണ്ട് വിരൽ കയറ്റാനായി തുനിഞ്ഞതും രാജകുമാരി അറിയാതെ കൈ തടഞ്ഞു. കയ്യ് എടുത്ത് മാറ്റി ദേവമ്മ പതിയെ പതിയെ ഇരുക്കമാർന്ന യോനി തടത്തിന്റെ അറ്റത്തിലേക്ക് കൈവിരലുകളെ ചലിപ്പിച്ചു.
തേനിൽ കുതിർന്നിട്ടും ഇറുക്കം ദേവമ്മയിൽ ചിന്തകൾ ഉണ്ടാക്കി. കൈ ചലനത്തിൽ വെക്കാതെ കൂട്ടുന്നത്തിനൊപ്പോം കുമാരിയുടെ സീൽക്കാരം ഉയർന്ന കൊണ്ടിരുന്നു. വേഗം വും താളവും തഴകിയ കലാകാരി യായിരുന്നു ദേവമ്മ സ്വർഗത്തിൽ എത്തിയത് പോലെ രാജകുമാരി സുഖത്തിന്റെ മൂർഡന്യതയിൽ എത്തി പെട്ടന്ന് കൈകൾ പിൻവലിച്ച ദേവമ്മ. കണ്ണ് തുറക്കും
മുമ്പേ എന്തോ തന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് കുത്തിയിറങ്ങിയത് കുമാരി അറിഞ്ഞു വേദനിയിൽ നിലവിളി ഉയർന്നെങ്കിലും ദേവമ്മയുടെ കരങ്ങൾ ചലനത്തിൽ വേഗത കുറഞ്ഞില്ല. വേദന വീണ്ടും വീണ്ടും രസമായി സുഗമായി മാറി രാജകുമാരി ആർതവിളിക്കാൻ തുടങ്ങി
നടുവളച്ചു തന്റെ അഗ്നി പ്രവാഹം പൊട്ടുന്നതറിയിച്ചു കാരവിരുതിൽ ആഗ്രകണ്ണി യായിരുന്ന ദേവമ്മ
വേഗതയും താളവും ഒരുപോലെ നിയന്ദ്രിച്ചു sheeee എന്നൊരു ശബ്ദത്തോടെ രാജകുമാരിയുടെ അണപ്പൊട്ടിയൊഴികി. നോക്കി നിന്ന തൊഴിമാരുടെ കണ്ണുകളിൽ അത്ഭുതവും ഉള്ളിൽ നീരോഴുക്കുമായിരുന്നു.
അവരുത് പോലെ ഒരു രതിമൂർച്ച കണ്ടിട്ടോ അനുഭവിച്ചിട്ടോ ഇല്ലായിരുന്നു ദേവമ്മ തളർന്ന രാജകുമാരിയെ പതിയെ നേരെ കിടത്തി
പൂജയിൽ അവിശേഷിച്ച സ്ലോകങ്ങൾ ചൊല്ലി പൂർത്തിയാക്കി
ഓം ശാന്തിഃ… ശാന്തിഃ… ശാന്തിഃ…”
പൂജയുടെ അവസാനം കർപ്പൂരദീപം ഉയർത്തിയപ്പോൾ ഗുഹയ്ക്കുള്ളിൽ പ്രകാശം പരന്നു. വെള്ളച്ചാട്ടത്തിന്റെ ഇരമ്പലിനൊപ്പം
മണിനാദവും മന്ത്രങ്ങളും ചേർന്നു. ആ നിമിഷം ഗുഹാക്ഷേത്രം മുഴുവൻ ദേവിയുടെ സൃഷ്ടിശക്തിയെ ആദരിക്കുന്ന ഒരു പുരാതന ആരാധനാകേന്ദ്രമായി മാറിയതുപോലെ തോന്നി.
നാണത്തിൽ മുഖം പൂഴ്ത്തിയിരിക്കുന്ന രാജകുമാരിയോടെ
ദേവമ്മ :നമ്മൾ വന്ന ജോലി പൂർത്തിയായിരിക്കുന്നു വേഗം പുറപ്പെടാൻ തയ്യാറാകു. ഒന്നും സംഭവിക്കാത്തത് പോലെ ദേവമ്മയുടെ വാക്കുകൾ കുമാരിയുടെ നാണം കാറ്റിൽ പറത്തി…..
ക്ഷേത്രത്തിൽനിന്ന് പുറത്തേക്കിറങ്ങി.
പൂജ പൂർത്തിയാക്കി രാജകുമാരിയും സംഘവും കൊട്ടാരത്തിലേക്ക് മടങ്ങുകയായിരുന്നു.
പതിമൂന്ന് രാജഭടന്മാരും ഒരു വലിയ
കുതിരവണ്ടിയുമായിരുന്നു സംഘത്തിലുണ്ടായിരുന്നത്.
കുതിരവണ്ടിയെ ചുറ്റിപ്പറ്റി കുതിരസവാരിക്കാർ സംരക്ഷണവലയമായി സഞ്ചരിച്ചു.
ഒരു കുതിരസവാരിക്കാരൻ മുന്നിലേക്ക് നീങ്ങി വഴികൾ പരിശോധിച്ചു. തിരിച്ചെത്തിയപ്പോൾ മറ്റൊരാൾ പിന്നിലേക്ക് നീങ്ങി പരിസരം പരിശോധിച്ചു.
അങ്ങനെ അതീവ ജാഗ്രതയോടെയാണ് യാത്ര തുടർന്നത്.
കാരണം, ഈ യാത്ര സാധാരണ യാത്രയായിരുന്നില്ല.
മഹർഷിയുടെ നിർദേശപ്രകാരമുള്ള അതീവ രഹസ്യമായ യാത്രയായിരുന്നു അത്.
സന്ധ്യയോടടുത്തപ്പോൾ കാട്ടിനുള്ളിൽനിന്ന് കുതിരകളുടെ കുളമ്പടി ശബ്ദം ഉയർന്നു.