ഇതൊരു പുതിയ അനുഭൂതിയാണ്. അവൻ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു. ഈ കേസ് ഒന്ന് അവസാനിക്കട്ടെ, അപ്പോൾ ഇവളോട് എല്ലാം തുറന്നു പറയണം. അവൾ തന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് കടന്നുവന്നത് ഒരു അനുഗ്രഹമായി അവന് തോന്നി.
ശിവന്യ അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. അവന്റെ കണ്ണുകളിലെ ആഴം അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
“എന്താണ് ആദി ചിന്തിക്കുന്നത്? മുഖത്ത് വല്ലാത്തൊരു ഭാവം?”
അവളുടെ ചോദ്യം അവന്റെ ചിന്തകളെ തകർത്തു. ആദി പെട്ടെന്ന് ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു.
“ഒന്നുമില്ല,” അവൻ ഒഴിഞ്ഞുമാറി.
ശിവന്യ ഉടനെ ഗൗരവത്തിലായി. അവൾ അവന്റെ കൈയ്യിൽ പതുക്കെ തൊട്ടു.
“കേസിന്റെ പുരോഗതി എന്തായി? പുതിയ എന്തെങ്കിലും വിവരം കിട്ടിയോ?”
ആദിയുടെ മുഖത്തെ പുഞ്ചിരി മാഞ്ഞു. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ വീണ്ടും ആ പഴയ തീക്ഷ്ണത തിരിച്ചുവന്നു. അവൻ ഒരു ദീർഘശ്വാസം വിട്ടു.
“സുരേഷ് പിള്ളയെക്കൂടി ആ കൊലയാളി കൊന്നു.”
ശിവന്യ ഞെട്ടിപ്പോയി. അവൾ ഞെട്ടലോടെ അവനെ നോക്കി.
“എന്ത്? സുരേഷ് പിള്ളയെയും?”
“അതെ. ഇത്തവണയും അവൻ ഒരു കുറിപ്പ് വെച്ചിട്ടുണ്ട്. ‘സാധിക്കുമെങ്കിൽ പിടിക്കൂ’ എന്ന് വെല്ലുവിളിച്ചുകൊണ്ട്.”
ശിവന്യയുടെ മുഖത്ത് ആശങ്ക നിഴലിച്ചു. അവൾ ആദിയുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി ഇരുന്നു.
“അവൻ ഇത് എന്തിനാണ് ചെയ്യുന്നത്? വെറും ക്രൂരതയാണോ അതോ ഇതിന് പിന്നിൽ മറ്റെന്തെങ്കിലും ഉണ്ടോ?”
ആദി തന്റെ പോക്കറ്റിൽ നിന്ന് അവന്റെ ഫോൺ എടുത്തു. ആ ചെറിയ തുണി കഷ്ണത്തിൽ എഴുതിയതിയതിന്റെ ഫോട്ടോ അവൻ കാണിച്ചു…
“അവന്റെ വായിൽ ഒരു തുണിക്കഷ്ണം ഉണ്ടായിരുന്നു. അതിൽ വിചിത്രമായ ഒരു വരി എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. കേട്ടോളൂ…”
ആദി ആ വരികൾ പതുക്കെ വായിച്ചു:
“മൂന്നാം കണ്ണ് ഉള്ളവൻ കുടികൊള്ളുന്ന മണ്ണിൽ… ആ പാറയിൽ നടക്കുന്ന ആന… അതാണ് ആ പാമ്പ്…”
ശിവന്യ ആ വരികൾ കേട്ട് നിശബ്ദയായി. അവൾ ആ വരികളെക്കുറിച്ച് ആലോചിച്ചു.
“എന്താണ് ഇതിനർത്ഥം എന്ന് എനിക്ക് പിടികിട്ടുന്നില്ല. ഇതൊരു വലിയ പ്രഹേളികയാണ്. അവൻ നമ്മളെ കളിയാക്കുകയാണ്.”
ശിവന്യ ആ വരികൾ ഒന്നുകൂട്ടി ആവർത്തിച്ചു ചൊല്ലി.
“മൂന്നാം കണ്ണ് ഉള്ളവൻ കുടികൊള്ളുന്ന മണ്ണിൽ… ആ പാറയിൽ നടക്കുന്ന ആന… അതാണ് ആ പാമ്പ്…”
അവൾ പെട്ടെന്ന് ആദിയുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു നിശ്ചയദാർഢ്യം കണ്ടു.
“ഇതൊരു കടങ്കഥയാണ് ആദി. പക്ഷേ വിഷമിക്കേണ്ട, എന്റെ സർവ്വ ശക്തിയുമെടുത്ത് ഞാൻ നിന്നെ സഹായിക്കും.”
ആ വാക്കുകൾ ആദിയുടെ ഹൃദയത്തിൽ ഒരു മിന്നൽ പോലെ പതിച്ചു. ‘നിന്നെ സഹായിക്കും’ എന്ന ആ വാക്ക് അവന് വെറുമൊരു വാഗ്ദാനമായി തോന്നിയില്ല. അവന്റെ ഏകാന്തമായ ജീവിതത്തിലേക്ക് ഒരു പൂവ് വിരിഞ്ഞതുപോലെ അയാൾക്ക് തോന്നി.
ആദി അവളെ നോക്കി. ശിവന്യയുടെ കവിളുകളിൽ ഒരു നേർത്ത ചുവപ്പ് പടർന്നു. അവൾ പെട്ടെന്ന് ഒന്ന് പതറി.
“ഞാൻ… ഞാൻ ഉദ്ദേശിച്ചത് ഈ കേസ് തെളിയിക്കാൻ സഹായിക്കാം എന്നാണ്,” അവൾ വേഗത്തിൽ തിരുത്തി.
അവളുടെ ആ നാണം കലർന്ന വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ആദി അറിയാതെ ചിരിച്ചുപോയി. അവളിലെ ആ നിഷ്കളങ്കത അവനെ കൂടുതൽ ആകർഷിച്ചു. വരാനിരിക്കുന്ന ഭയാനകമായ നിഴലുകൾക്കിടയിലും, ആ നിമിഷം അവരുടെ ഇടയിൽ പ്രണയത്തിന്റെ മധുരം നിറഞ്ഞുനിന്നു.
അവർ വീണ്ടും സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോഴാണ് ആദിയുടെ ഫോൺ ചിലച്ചത്. അവൻ ഫോൺ എടുത്തു നോക്കി. അജ്ഞാതമായ ഒരു നമ്പർ. ആദി ഫോൺ അറ്റൻഡ് ചെയ്തു.
“ഹലോ ഓഫീസർ…”
മറുതലയ്ക്കൽ നിന്ന് കേട്ട ആ ശബ്ദം ആദിയുടെ രക്തത്തെ മരവിപ്പിച്ചു. അത് അവനായിരുന്നു. ആ കൊലയാളി. ആദിയുടെ ശരീരം ഒന്നാകെ വലിഞ്ഞു മുറുകി. അവന്റെ കൈകൾ മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു.
“സമയം കുറവാണ് ഓഫീസർ, നിങ്ങൾ വെറുതെ സമയം കളയണല്ലോ…”
കൊലയാളിയുടെ ശബ്ദത്തിൽ അങ്ങേയറ്റം പുച്ഛം നിറഞ്ഞുനിന്നു. ആദിക്ക് ദേഷ്യം വന്നു, പക്ഷേ അവൻ അത് പുറത്തു കാണിച്ചില്ല. അവൻ ശാന്തനായി, ഒരു ചെറിയ പുഞ്ചിരിയോടെ മറുപടി നൽകി.
“നിന്നെപ്പോലൊരു സൈക്കോയ്ക്ക് ഇത്രയൊക്കെ ചിന്തിക്കാൻ കഴിയൂ എന്ന് ഞാൻ കരുതിയില്ല.”