വൈശാഖൻ ആഹാരം കഴിച്ചു കൊണ്ട് തന്നെ അവളെ നോക്കി. മൃദുല :അത്.. വൈഷകൻ :എന്താ? മൃദുല :അത് അച്ഛൻ എന്നോട് ദേഷ്യപെടുമോ… വൈശാഖൻ :അത് കാര്യം അറിയാതെ എങ്ങനെ ആണ് പറയുക. മൃദുല :അത് അച്ഛാ കോളേജ് ടൂർ പ്ലാൻ ചെയ്യുന്നുണ്ട്. എനിക്ക് പോകാൻ ആഗ്രഹം ഉണ്ട്. വൈശാഖൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ ആഹാരം മെല്ലെ കഴിച്ചു ഇറക്കി. മൃദുല :അച്ഛാ !!!ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല !!! വൈശാഖൻ :എവിടെ ആണ് പോകുന്നത് !! മൃദുല :മൂന്നാർ !!! വൈശാഖൻ :നീ ഫസ്റ്റ് ഇയർ അല്ലേ ആയുള്ളൂ ലാസ്റ്റ് ഇയർ പോയാൽ മതി. മൃദുലയുടെ മുഖം നല്ല പോലെ വാടി. അവൾ ആഹാരം മെല്ലെ മെല്ലെ ഇളക്കി കൊണ്ടിരുന്നു. അപ്പോഴേക്കും വൈശാഖൻ കഴിച്ചു എഴുന്നേറ്റു കൈ കഴുകാൻ പോയി. അഞ്ജലി ഇതെല്ലാം അപ്പുറത്ത് നിന്ന് കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കൈ കഴുകി തിരിച്ചു വന്നു മൃദുലയുടെ അടുത്ത് വന്നു. വൈശാഖൻ :ഉം ഇനി അത് വിചാരിച്ചു ആഹാരം കഴിക്കാതെ ഇരിക്കേണ്ട എത്രയാ ഫീസ്??? മൃദുലയുടെ മുഖം തെളിഞ്ഞു പെട്ടന്ന് വായിലേക്ക് വന്നത് 2, 000എന്നാണ്. മൃദുല :രണ്ടായിരം !”! വൈശാഖൻ :രണ്ടായിരം രൂപയോ, വേറെ എവിടെ എങ്കിലും ഉണ്ടോ?? മൃദുല :ഇല്ല അച്ഛാ അവിടെ തന്നെ ആണ് ഒരു ഫുൾ ഡേയ്. ക്യാമ്പ് ഫയർ എല്ലാം ഉണ്ട്. വൈശാഖൻ :ഉം ശെരി ശെരി എന്നാണ് പോകുന്നത് !!? മൃദുല :അത് മറ്റന്നാൾ !!! വൈശാഖൻ :എന്നിട്ട് ഇപ്പോൾ ആണോ പറയുന്നത്..? ! മൃദുല :അത് ഞാൻ ഇവിടെ എപ്പോൾ പറയാൻ വന്നാലും വഴക്ക് അല്ലേ രണ്ടാളും തമ്മിൽ. ഇന്ന് സമാധാനം ആയി ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ പറയാൻ തോന്നി. സമ്മതിക്കുക ആണെങ്കിൽ പോകാല്ലോ… വൈശാഖൻ :ഉം രാവിലെ അച്ഛൻ ഇറങ്ങും മുൻപ് പൈസ തെരാം. വൈശാഖൻ ഉള്ളിലേക്ക് നടന്നു പോയി. അഞ്ജലി അടുക്കളയിൽ നിന്ന് മൃദുലയെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചു. മൃദുല യെസ് എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് കൈ വിരൽ മടക്കി തള്ള വിരൽ പൊക്കി കാണിച്ചു. മൃദുല വേഗം ആഹാരം കഴിച്ചു കൊണ്ട് ഉള്ളിലെ തന്റെ റൂമിലേക്ക് പോയി. അഞ്ചലി പാത്രങ്ങൾ എല്ലാം കഴുകി വെച്ച് കൊണ്ട് അടുക്കളയിൽ തന്നെ ആയിരുന്നു അപ്പോൾ. വൈശാഖൻ അപ്പോൾ മുറിയിൽ ഇരുന്നു കൊണ്ട് ഓരോന്ന് ആലോചിച്ചു ഇരിക്കുക ആയിരുന്നു. കുറെ നാളുകൾക്കു ശേഷം വീട് സമാധാനം ആയി കണ്ടപ്പോൾ എന്തോ ഒരു ആശ്വാസം തോന്നി. അയാൾക്ക് അഞ്ജലിയോട് മനസ്സ് തുറന്നു ഒന്ന് സംസാരിക്കാൻ ആഗ്രഹം തോന്നി. വൈശാഖൻ മെല്ലെ മുറിയുടെ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി. എന്നാൽ അവിടെ ഒന്നും അഞ്ജലിയെ
കണ്ടില്ല. അയാൾ കരുതി ടോയ്ലെറ്റിൽ പോയി എന്ന് അത് കൊണ്ട് വിളിക്കാൻ പോകാതെ തിരിഞ്ഞു നടക്കാൻ ഒരുങ്ങിയപ്പോൾ. ഒരു ചെറിയ കുലുങ്ങി ചിരിയും അടക്കി പിടിച്ച സംസാരവും കേൾക്കുന്നു. എന്നാൽ അത് പുറത്ത് നിന്ന് ആണ് അയാൾക്ക് മനസ്സിൽ ആയി. വൈശാഖൻ ശബ്ദം കേൾക്കുന്ന ഭാഗത്തേക്ക് മെല്ലെ നടന്നു. ടോയ്ലെറ്റിന്റെ പിറകിൽ ആയി അഞ്ജലി ചെരിഞ്ഞു നിന്ന് കൊണ്ട് എന്തോ കുലുങ്ങി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് സംസാരിക്കുന്നുണ്ട്. വളരെ പതിയെ ഉളള സംസാരം എന്താണ് എന്ന് വൈശാഖന് തീരെ പിടികിട്ടിയില്ല. അയാളുടെ ഹൃദയം അറിയാതെ ഇടിക്കാൻ തുടങ്ങി. അയാളുടെ മനസ്സിൽ വീണ്ടും നികുടമയാ സംശയങ്ങൾ ഉരുണ്ടു കൂടാൻ തുടങ്ങി. അഞ്ജലിയുടെ അടക്കി പിടിച്ച സംസാരവും കുലുങ്ങി കുലുങ്ങി ഉളള പൊട്ടി ചിരിയും അയാളുടെ മനസ്സിനെ കുത്തി നോവിക്കാൻ തുടങ്ങി. അയാൾക്ക് ഒരു കാര്യം മനസ്സിൽ ആയി താനും അഞ്ജലിയും ആയി ഉണ്ടായ വഴക്ക് അത് സ്വാഭാവികം ആയി ഒരിക്കലും സംഭവിച്ചത് അല്ല അതിന് കാരണം ഇപ്പോൾ അവൾ ഫോണിൽ സംസാരിക്കുന്ന ആ വ്യക്തി ആണ്. പെട്ടന്ന് അത് ആരാണ് എന്ന് അറിയണം എന്ന് അയാൾക്ക് ആഗ്രഹം ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നാൽ ഇന്ന് ആ വീട് ഒരുപാട് ശാന്തം ആയിരുന്നു ആ ശാന്തത താൻ ആയി വെറുതെ ഇല്ലാതാക്കേണ്ട. അയാൾ മെല്ലെ അടുക്കളയിലേക്ക് കയറി റൂമിലേക്കു നടന്നു. പിറ്റേന്ന് കാലത്ത് മൃദുല കോളേജ് പോകും മുൻപ് തന്നെ വൈശാഖന്റെ അടുത്ത് വന്നു. അഞ്ജലിയോട് വിശ്വാസക്കുറവ് ഉണ്ടെങ്കിലും അയാൾ ഒരിക്കലും മകളെ സംശയിച്ചിരുന്നില്ല. അവൾ വന്നപ്പോൾ തന്നെ കൈയിൽ ക്യാഷ് കൊടുത്തു. അയാൾ അടുക്കളയിൽ ചെല്ലുമ്പോൾ അഞ്ജലി ഇടയ്ക്ക് ഫോണിൽ എന്തോ ടൈപ്പ് ചെയ്യുന്നത് കാണാമായിരുന്നു. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു മൃദുല കോളേജിലേക്ക് പോയി. അഞ്ജലിയോട് കാര്യം ചോദിക്കണം എന്ന് ഉണ്ട് എന്നാൽ അയാൾക്ക് അതിനുള്ള ശക്തി ഇല്ലായിരുന്നു. എല്ലാം അടക്കി പിടിച്ചു കൊണ്ട് അയാൾ നിശബ്ദത പാലിച്ചു. ഇനി മുതൽ അഞ്ജലിയിൽ ഒരു കണ്ണ് വേണം എന്ന് അയാൾക്ക് തോന്നി. മൃദുല കോളേജിൽ എത്തിയപ്പോൾ അധീവ സന്തോഷവതി ആയിരുന്നു. കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം വിചാരിച്ചത് പോലെ തന്നെ നടന്നു. എന്നാൽ മൃദുല ഓർക്കാതെ പോയ പ്രധാന കാര്യം അവളുടെ ജീവിതത്തെ കുറിച്ച് ആയിരുന്നു. പ്രായത്തിന്റെ എടുത്തു ചാട്ടത്തിൽ മൃദുല ആദ്യം ഒന്ന് പെട്ടത് ആണ്. എന്നാൽ ലൈംഗിക സുഖം അങ്ങനെ ആണ് അത് ഒരിക്കൽ പിടിപെട്ടാൽ പിന്നെ അത് കിട്ടാൻ വേണ്ടി പല വഴികളും നോക്കും. നിമ്മിക്ക് നല്ല ബോധ്യം ഉണ്ടായിരുന്നു അവർക്ക് മൃദുലയെ മാറി മാറി പണിയാൻ വേണ്ടി തന്നെ ആണ് ഈ ടൂർ പ്ലാൻ ചെയ്തിട്ടുള്ളത് എന്ന്. എന്നിട്ടും നിമ്മി അതിന് ഒരു എതിർപ്പും കൊടുത്തില്ല അവളെ