അരുൺ :ഹേയ് ഇല്ല ഉണ്ടെങ്കിൽ തന്നെ വൈകുന്നേരം അഞ്ചു മണി ആകുമ്പോൾ തന്നെ എല്ലാം അവിടെ നിന്ന് വലിയും. കാരണം അതൊരു കുന്നിന്റെ മുകളിൽ ആണ് നല്ല തണുപ്പ് ഉള്ള പ്ലേസ് ആണ്. സോ നിങ്ങൾക്ക് അത് നല്ലൊരു ട്രിപ്പും ആകും. റോഷൻ :അങ്ങനെ ആണെങ്കിൽ എനിക്കും ഓക്കെ. അനിൽ :അപ്പോൾ നിനക്ക് പറ്റിയ ഒരു സമയം കണ്ടെത്തി അറിയിക്ക്. റോഷൻ :ഓക്കേ ചേട്ടാ. അവർ മൂന്നുപേരും സംസാരിച്ചു കൊണ്ട് പുറത്തേക്കു ഇറങ്ങി വന്നു. മൃദുലയും നിമ്മിയും അവരെ നോക്കി തിയേറ്ററിന്റെ സ്റ്റെയറിൽ നിൽപ്പുണ്ട് ആയിരുന്നു. റോഷൻ അവരുടെ കൂടെ ചിരിച്ചു സംസാരിച്ചു ഇറങ്ങി വരുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ നിമ്മിയ്ക്ക് സമാധാനം ആയി. പ്രശ്നം ഒന്നും ഇനി ഉണ്ടാകില്ല എന്ന് ഉറപ്പ് ആയിരുന്നു റോഷന്റെ ചിരി കണ്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് തോന്നിയത്. റോഷനും അരുണും അനിലും നിമ്മിയുടെയും മൃദുലയുടെയും അടുത്തേക്ക് നടന്നു വന്നു.
റോഷൻ :അപ്പോൾ നമുക്ക് പോകാം. നിമ്മി തലയാട്ടി, മൃദുലയുടെ നോട്ടം അരുണിന്റെയും അനിലിന്റേയും മുഖത്തേക്ക് ആയിരുന്നു. അപ്പോൾ ഒന്നും പറയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല എങ്കിലും അവളുടെ നോട്ടത്തിൽ ഒരു യാത്രമൊഴി ഉള്ളത് പോലെ അവർക്ക് തോന്നി. റോഷൻ അരുണിനും അനിലിനും കൈ കൊടുത്തു കൊണ്ട് പുറത്തേക്കു നടന്നു ഒപ്പം നിമ്മിയും മൃദുലയും. അവർ രണ്ട് പേരും നടക്കുമ്പോൾ ഇളകി തെറിക്കുന്ന നിതംബരങ്ങൾ കണ്ട് അനിലിന്റെയും അരുണിന്റെയും സാധനം കമ്പി ആയി നിന്നു. കളി കഴിഞ്ഞു ഹാഫ് ഡേയ് സ്കൂളിലേക്ക് പോകാൻ അഞ്ജലിയ്ക്ക് അപ്പോൾ തോന്നിയില്ല. ദിവ്യ ടീച്ചറുടെ വീട്ടിൽ നിന്നും ആഹാരം കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞു ദിവ്യയുടെ കൂടെ കുറച്ചു നേരം സംസാരിച്ചു അവിടെ തന്നെ ഇരുന്നു. ദിവ്യ :ഇനി എന്നാൽ വീട്ടിലേക്കു പൊയ്ക്കോ, കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു പോരെ. അഞ്ജലി :ഉം.. ദിവ്യ :എന്താ ടീച്ചറെ മുഖം വല്ലാതെ വാടി ഇരിക്കുന്നത്.. ! അഞ്ജലി :ഹേയ് ഒന്നുമില്ല ടീച്ചറെ ! ദിവ്യ :നല്ല പോലെ സുഖം കിട്ടിയില്ലേ !! അഞ്ജലി :അതല്ല ടീച്ചറെ..
ദിവ്യ :പിന്നെ സാർ പെട്ടന്ന് പോയത് കൊണ്ട് ആണോ !! അഞ്ജലി :പുള്ളിക്കാരൻ വല്ലതെ ദേഷ്യം കൊണ്ടാണ് പോയത്. ദിവ്യ :അതാണ് ഞാൻ പറഞ്ഞത്, പിന്നെ ആർക്കായാലും ദേഷ്യം വരില്ലേ. ദേ ഇപ്പോളും ടീച്ചറുടെ ഹസ്ബൻഡ് ഒരു കുഴപ്പമില്ലാതെ ഇങ്ങനെ നടക്കുന്നത് എന്ത് കൊണ്ട് ആണെന്ന് അറിയാല്ലോ. ടീച്ചറെ അത്രയ്ക്കും ഇഷ്ടം ആണ് സാറിന് അത് കൊണ്ട് ആണ് ടീച്ചർ ഒന്നും പറയാത്തത് കൊണ്ട് ഇപ്പോളും ടീച്ചറുടെ ഹസ്ബന്റിനെ ഒന്നും ചെയ്യാതെ വെറുതെ വിട്ടിരിക്കുന്നത്. അഞ്ജലി :ഞാൻ എന്താ വേണ്ടത് ടീച്ചർ പറ. ദിവ്യ :കഴിഞ്ഞത് എല്ലാം മറക്കണം, ടീച്ചർക്ക് പറ്റിയ ഒരു അബദ്ധം ആയിരുന്നു ആ കല്യാണം. എന്നിട്ട് ഇനി മുതൽ വേണം ജീവിച്ചു തുടങ്ങാൻ. അഞ്ജലി :അപ്പോൾ മോള് !!! ദിവ്യ :അതൊക്കെ നിയമപരമായി നോക്കിയാൽ പോലും ടീച്ചറുടെ കൂടെ വരിക ഉള്ളൂ. പിന്നെ അവൾക്ക് ആരുടെ കൂടെ നില്ക്കാൻ ആണ് താല്പര്യം എന്ന് നോക്കി മതി. കഴിവതും ഒരുപാട് നിർബന്ധിക്കാൻ പോകേണ്ട. അവൾക്ക് പ്രായം ഉറപ്പിച്ച പെണ്ണ് ആണ് അവൾക് തീരുമാനം എടുക്കാൻ പക്വത ഇപ്പോൾ ഉണ്ട് പിന്നെ കഴിവതും നോക്കി ആലോചിച്ചു നീങ്ങിയാൽ മതി.
അഞ്ജലി :എന്ന് വെച്ചാൽ !!! ദിവ്യ :അവൾക്ക് അച്ഛന്റെ കൂടെ നില്ക്കാൻ ആണ് താല്പര്യം എങ്കിൽ അങ്ങനെ തന്നെ വിട്ടേക്ക്. അഞ്ജലി :അതെന്താ !!! ദിവ്യ :ഡിവോഴ്സ് ആയി കഴിഞ്ഞാൽ മോള് കൂടെ ഉണ്ടെങ്കിൽ ചിലപ്പോൾ എല്ലാം കൃത്യമായി നടക്കണം എന്നില്ല. വിശ്വനാഥൻ സാറിന് ടീച്ചറെ കാണാൻ വരുമ്പോൾ ചിലപ്പോൾ മോൾ അവിടെ ഉണ്ടെങ്കിൽ അത് വലിയ ബുദ്ധിമുട്ട് ആയിരിക്കും. അഞ്ജലി :അഹ്… ദിവ്യ :ഞാൻ ഉദ്ദേശിച്ചത് മനസ്സിൽ ആയോ?? അഞ്ജലി :ഉം.
ദിവ്യ :എന്ന് കരുതി അവളെ വിട്ട് ഒഴിഞ്ഞു പോകണം എന്നോ ഒന്നും അല്ല കേട്ടോ. അവൾക്ക് ടീച്ചറുടെ എല്ലാ കെയറും സപ്പോർട്ടും ഉണ്ടാവണം. പിന്നെ കഴിവതും അവളെ ഹോസ്റ്റലിൽ നിർത്തി പഠിപ്പിക്കാൻ നോക്ക് അതാണ് നല്ലത്. അഞ്ജലിയ്ക്ക് എന്ത് പറയണം എന്നറിയാതെ കുഴങ്ങി. ഇനി ഒരു പ്രശ്നം ഭർത്താവിന്റെ കൂടെ ഉണ്ടായാൽ ചിലപ്പോൾ അവൾ നല്ല പോലെ പൊട്ടി തെറിക്കും അതിനുള്ള വെടി മരുന്ന് ദിവ്യ അവളുടെ ഉള്ളിൽ നിറച്ചു കഴിഞ്ഞു. അഞ്ജലി തലയ്ക്കു കൈ കൊടുത്തു കുത്തി ഇരിക്കുനത് കണ്ടപ്പോൾ ദിവ്യ ഉള്ളിൽ ചിരിച്ചു. കുറച്ചു സമയം കഴിഞ്ഞു അഞ്ജലി തിരികെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി. വിശ്വനാധന്റെ ഫോൺ റിങ് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. പെട്ടന്ന് അയാൾ ഫോൺ ഡിസ്പ്ലേ നോക്കി മെല്ലെ എഴുന്നേറ്റു നിന്ന് സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി. അയാൾ ഫോണുമായി ഓരത്തേക്ക് മാറി നിന്ന് സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി. അയാളുടെ സംസാരത്തിന്റെ എളിമ കണ്ടാൽ ആരും ഞെട്ടി പോകും. അമർ തൊട്ട് അടുത്ത് ഇതെല്ലാം കണ്ട് കൊണ്ട് നിൽക്കുക ആയിരുന്നു. കാര്യം എന്താണ് എന്ന് അവനും പിടികിട്ടിയില്ല. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു ഫോൺ താഴ്ത്തി വെച്ച് കൊണ്ട് അയാൾ തിരികെ സോഫയിൽ വന്നിരുന്നു. അമർ :എന്താണ് !?? എന്താണ് പ്രശ്നം വല്ലതും !! വിശ്വനാഥ്ന്റെ മുഖം വല്ലാത്ത അവസ്ഥയിൽ ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അമർ ചോദിച്ചു. വിശ്വനാഥൻ :എബ്രഹാം !!! അത് കേട്ടതും അമറും ഒരു നിമിഷം നിശബ്ദത പാലിച്ചു. അമർ :ഇങ്ങോട്ട് ആണോ? വിശ്വനാഥൻ :ഉം. (ഒരു ചെറിയ ഫ്ലാഷ് ബാക്ക് ആവശ്യം ആയത് കൊണ്ട് കുറച്ചു ഒന്ന് പുറകിലേക്ക് പോയി നോക്കാം. എബ്രഹാം ആരാണ് അയാൾ? എന്ന് ആകും എല്ലാരുടെയും ചോദ്യം? മറ്റാരും അല്ല, വിശ്വനാഥൻ ആദ്യം മിഥുലപുരിയിൽ എത്തുമ്പോൾ അയാളുടെ കൈയിൽ ഉള്ളത് കുറച്ചു വിഴിപ്പ് ഏറിയ ഭാണ്ഡ കെട്ടുകൾ മാത്രം ആയിരുന്നു. അന്ന് വിശ്വനാഥൻ ഒന്നും അല്ലായിരുന്നു പക്ഷേ അയാളെ ഇന്ന് കാണുന്ന നിലയിൽ എത്തിച്ചത് എബ്രഹാം ആയിരുന്നു. എബ്രഹാം ആദ്യം ആയി വിശ്വനാഥനെ കാണുന്നത് ഒരു പാർട്ടി കൊലപാതകം ആയി സംബന്ധിച്ച് ആണ്. അന്ന് എബ്രഹാം വേരുറച്ചു വരുന്ന കാലം പിന്നെ കൈ ആളായി വിശ്വനാഥൻ കൂടെ കൂടി. എബ്രഹാം എന്നാൽ ഈ ചെറിയ ഏരിയയിൽ ഒതുങ്ങി നിൽക്കാൻ തയ്യാർ അല്ലായിരുന്നു. തന്റെ ഇവിടുത്തെ കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം നോക്കി നടത്താനും പാർട്ടിയെ മുൻപോട്ടു നയിക്കാനും വിശ്വനാഥനെ പ്രാപ്തനാക്കിയ ശേഷം ആണ് അയാൾ അവിടം വിട്ടത്. അയാൾ പിന്നീട് കാലുറപ്പിച്ചത് കേന്ദ്രത്തിൽ ആയിരുന്നു അവിടെ ഇരുന്നു എല്ലാം നോക്കി കണ്ടു. ചെയ്യേണ്ടത് എന്താണ് എന്ന് അയാൾ പറയും പാർട്ടിയും അനുയായികളും അതിനു അനുസരിച്ചു നീങ്ങും. ഇപ്പോൾ അയാൾ ആ മണ്ണിലേക്ക് തിരിച്ചു വരിക