ശ്വേതയുടെ ചിത്രം – 2 9അടിപൊളി 

അന്ന് രാത്രി അവരുടെ രതിക്ക് ഒരു പുതിയ മണം ഉണ്ടായിരുന്നു. ഒളിഞ്ഞുനോട്ടത്തിന്റെയും (Voyeurism), പങ്കുവെക്കലിന്റെയും (Cucking fantasy) ആ വന്യമായ ലഹരിയിൽ അവർ രണ്ടുപേരും പുതിയൊരു ലോകം കണ്ടെത്തി. ശ്വേതയുടെ ഓരോ ഞരക്കത്തിലും സഞ്ജയ് ആ കൈലാസിനെ കാണുകയായിരുന്നു.

അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ…

ശ്വേത റെഡിയായി കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ നിന്നു. അവൾ ഇന്ന് മേക്കപ്പ് ഒന്നും ഇട്ടില്ല. കൈലാസ് പറഞ്ഞത് പോലെ സ്വാഭാവികമായ ഭംഗി. അവൾ ഒരു കറുത്ത സാരിയാണ് തിരഞ്ഞെടുത്തത്.

“ഏട്ടാ… ഞാൻ പോവുകയാണ്. ഏട്ടൻ കൂടെ വരുന്നില്ലേ?”

സഞ്ജയ് സോഫയിൽ ഇരുന്നു കോഫി കുടിക്കുകയായിരുന്നു. “ഇല്ല… അയാൾ പറഞ്ഞില്ലേ, ഇത് നിങ്ങളുടെ രഹസ്യമാണെന്ന്. നീ പോയി വരൂ. രാത്രി നമുക്ക് എല്ലാം സംസാരിക്കാം.”

അവൾ പതുക്കെ പുറത്തേക്ക് നടന്നു. സഞ്ജയ് ജനലിലൂടെ അവൾ പോകുന്നത് നോക്കി നിന്നു. അവളുടെ ആ കറുത്ത സാരിയുടെ ഉള്ളിൽ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ച നഗ്നത ഉടനെ ഒരു അപരിചിതന്റെ മുന്നിൽ അനാവൃതമാകും എന്നോർത്തപ്പോൾ അവന്റെ കൈകൾ വിറച്ചു.

ശ്വേത കൈലാസിന്റെ സ്റ്റുഡിയോ ലക്ഷ്യമാക്കി നടക്കുമ്പോൾ അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു വല്ലാത്ത ഭയവും ആകാംക്ഷയും കൂടിക്കലർന്ന വികാരമായിരുന്നു. റിസോർട്ടിലെ ആ വലിയ മരക്കൂട്ടങ്ങൾക്കിടയിലൂടെയുള്ള വഴിയിൽ കാറ്റടിക്കുമ്പോൾ ഇലകൾ തമ്മിൽ ഉരസുന്ന ശബ്ദം മാത്രം. സഞ്ജയ് പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ അവളുടെ കാതുകളിൽ മുഴങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു— ‘അയാൾ നിന്റെ ശരീരത്തിൽ തൊടുമ്പോൾ നീ അത് ആസ്വദിക്കണം.’

സ്റ്റുഡിയോയുടെ വാതിൽക്കൽ എത്തിയപ്പോൾ അവൾ ഒന്ന് നിന്നു. അതൊരു ചെറിയ മരം കൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച കെട്ടിടമായിരുന്നു. ചുറ്റും കാടാണ്. അവൾ പതുക്കെ വാതിലിൽ മുട്ടി.

“വരൂ… വാതിൽ തുറന്നുതന്നെയാണ്.” അകത്തുനിന്ന് കൈലാസിന്റെ ഗൗരവത്തിലുള്ള ശബ്ദം കേട്ടു.

ശ്വേത അകത്തേക്ക് കയറി. മുറി നിറയെ ചായങ്ങളുടെയും കാൻവാസുകളുടെയും മണമായിരുന്നു. ജനലുകളിലൂടെ അരിച്ചിറങ്ങുന്ന പ്രഭാതവെളിച്ചം മുറിയുടെ നടുവിലുള്ള വലിയ കാൻവാസിലേക്ക് പതിക്കുന്നു. കൈലാസ് ഒരു കസേരയിൽ ഇരുന്ന് പൈപ്പ് വലിക്കുകയായിരുന്നു. അയാൾ അവളെ ഒന്ന് അടിമുടി നോക്കി.

“നീ വൈകി ശ്വേതാ… വെളിച്ചത്തിന് അതിന്റെതായ സമയമുണ്ട്. അത് ആർക്കും വേണ്ടി കാത്തുനിൽക്കില്ല.” അയാൾ എഴുന്നേറ്റ് അവളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.

“ക്ഷമിക്കണം സാർ… വടലയിലെ ട്രാഫിക്…” അവൾ പതറിപ്പോയി.

“സാരമില്ല. നമുക്ക് തുടങ്ങാം. ഇന്ന് പുറത്തല്ല, ഇവിടെയാണ് വർക്ക്. കുറച്ചുകൂടി ഡീറ്റെയിൽ ആയി എനിക്ക് നിന്റെ ശരീരത്തെ പഠിക്കണം.” അയാൾ തന്റെ കയ്യിലിരുന്ന ഒരു ബ്ലാക്ക് സിൽക്ക് തുണി ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചു. “ഇന്ന് നീ ആ സോഫയിൽ ഇരുന്നാൽ മതി. വസ്ത്രങ്ങൾ അവിടെ മാറ്റി വെക്കാം.”

ശ്വേത തന്റെ കറുത്ത സാരിയുടെ തുമ്പിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു. “സാർ… ഇന്ന് സഞ്ജയേട്ടൻ കൂടെയില്ല. എനിക്ക്… എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു പേടി തോന്നുന്നു.”

കൈലാസ് പതുക്കെ ചിരിച്ചു. അയാൾ അവളുടെ വളരെ അരികിലേക്ക് വന്നു. അവളുടെ ശ്വാസം അയാളുടെ മുഖത്ത് തട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. “പേടി വേണ്ട ശ്വേതാ. സഞ്ജയ് നിന്നെ എനിക്ക് വിട്ടുതന്നതാണ്. അയാൾക്ക് നിന്റെ സൗന്ദര്യം ഒരു ചിത്രമായി കാണാനാണ് താല്പര്യം. എനിക്കാണെങ്കിൽ അത് അനുഭവിക്കാനും. ഒരു കലാകാരന്റെ മുന്നിൽ ലജ്ജയ്ക്ക് സ്ഥാനമില്ല.”

അയാൾ പതുക്കെ അവളുടെ തോളിൽ കൈ വെച്ചു. “സാരി അഴിക്കൂ…”

ശ്വേത വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ സാരിയുടെ പിൻ അഴിച്ചു. സാരി താഴെ വീണു. ബ്ലൗസും പാവാടയും മാത്രം ധരിച്ചു നിൽക്കുന്ന അവളുടെ അരികിൽ കൈലാസ് തറഞ്ഞു നിന്നു. അയാൾ അവളുടെ അരക്കെട്ടിലെ ചെറിയ മടക്കുകളിലേക്ക് നോക്കി.

“ഒരു തരം പ്രതേക ലഹരി നിന്റെ ഉടലിലുണ്ട് ശ്വേതാ… നിന്റെ ഭർത്താവ് നിന്നെ ശരിക്കും ഉപയോഗിച്ചിട്ടില്ല എന്ന് തോന്നുന്നു. അയാൾ നിന്നെ ഒരു പാവയെപ്പോലെ സൂക്ഷിക്കുകയായിരുന്നു. എനിക്ക് നിന്റെ ആ വന്യത കാണണം.”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *