ആ ചെറിയ വെളിച്ചത്തിൽ ശ്വേതയുടെ നഗ്നമായ ഉടൽ ഒന്നുകൂടി തിളങ്ങി. അവൾ അപ്പോഴും കിതയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
“നീ തിരിച്ചു പോകുമ്പോൾ സഞ്ജയനോട് എന്ത് പറയും?” കൈലാസ് പുകയൂതിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
ശ്വേത പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് തന്റെ സാരി കൈയ്യിലെടുത്തു. അവൾ അത് ദേഹത്തേക്ക് ചുറ്റിക്കൊണ്ട് മറുപടി നൽകി. “ഞാൻ പറയും… നിലാവെളിച്ചത്തിൽ ഏട്ടൻ ആഗ്രഹിച്ചതിനേക്കാൾ മനോഹരമായി സാർ എന്നെ വരച്ചുവെന്ന്.
അയാൾ ആ പെയിന്റിംഗ് നോക്കി സന്തോഷിക്കട്ടെ. അയാൾക്ക് വേണ്ടത് ആ കാൻവാസിലെ ശ്വേതയെയാണ്. എനിക്ക് വേണ്ടത് ഈ സ്പർശനവും.”
അവൾ പതുക്കെ ചിരിച്ചു.
ആ ചിരിയിൽ ഒരുതരം പുച്ഛമുണ്ടായിരുന്നു. സഞ്ജയ് തന്റെ നഖങ്ങൾ പാറയിൽ ആഴ്ത്തി. അവൾക്ക് തന്നെ ഇത്രമേൽ പരിഹസിക്കാൻ എങ്ങനെ കഴിയുന്നു?
“സഞ്ജയ് ഒരു പാവമാണ് ശ്വേതാ… അവനെ ഇങ്ങനെ പറ്റിക്കുന്നത് ശരിയാണോ?” കൈലാസ് വീണ്ടും ചോദിച്ചു.
“പാവമൊന്നുമല്ല… അയാൾക്ക് ഇതൊക്കെ ഇഷ്ടമാണ്. അയാൾക്ക് എന്നെ ഇങ്ങനെ മറ്റൊരാൾക്ക് വിട്ടുകൊടുക്കുമ്പോൾ കിട്ടുന്ന ആ ലഹരി ഉണ്ടല്ലോ, അതൊരുതരം അസുഖമാണ്. ഞാൻ ആ അസുഖത്തിന് മരുന്ന് കൊടുക്കുന്നു എന്ന് കരുതിയാൽ മതി.”
അവർ രണ്ടുപേരും ജീപ്പിന് അടുത്തേക്ക് നടന്നു. സഞ്ജയ് വേഗത്തിൽ പിന്നോട്ട് മാറി മരങ്ങൾക്കിടയിൽ ഒളിച്ചു. ജീപ്പ് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്യുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു.
അവർ പോയിക്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ സഞ്ജയ് ആ പാറപ്പുറത്തേക്ക് നടന്നു വന്നു. ശ്വേത കിടന്ന ആ പാറയിൽ ഇപ്പോഴും അവളുടെ മണം തങ്ങിനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ ആ പാറയിൽ കൈ വെച്ചു. തന്റെ ഭാര്യയുടെ വഞ്ചനയുടെ ചൂട് അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു.
അരമണിക്കൂറിന് ശേഷം സഞ്ജയ് തിരികെ റിസോർട്ടിലെത്തി.
അവൻ ഒന്നും അറിയാത്തവനെപ്പോലെ ബെഡിൽ കിടന്നു. ഹൃദയം അപ്പോഴും വേഗത്തിൽ മിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞ് ശ്വേത വാതിൽ തുറന്നു അകത്തു വന്നു.
അവൾ വല്ലാതെ തളർന്നതുപോലെ തോന്നി. മുടി അലങ്കോലപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. കഴുത്തിൽ ഒരു ചെറിയ ചുവന്ന പാട്.
സഞ്ജയ് കണ്ണുകൾ പാതി അടച്ചു അവളെ നോക്കി.
“ശ്വേതാ… നീ വന്നോ? എങ്ങനെയുണ്ടായിരുന്നു?” അവൻ പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ ചോദിച്ചു.
അവൾ അവന്റെ അരികിൽ വന്നിരുന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു കള്ളച്ചിരി മിന്നിമറഞ്ഞു.
“ഏട്ടാ… അത് അത്ഭുതമായിരുന്നു. ആ നിലാവെളിച്ചത്തിൽ അയാൾ വരച്ച ചിത്രം… അത് കാണുമ്പോൾ ഏട്ടൻ ഞെട്ടിപ്പോകും. ശരിക്കും ഒരു സ്വപ്നം പോലെ.”
സഞ്ജയ് അവളുടെ കഴുത്തിലെ ആ പാടിൽ വിരൽ തൊട്ടു. “ഇതെന്താണ് ശ്വേതാ… ഇവിടെ ഒരു പാട്?”
അവൾ ഒന്ന് പതറി, പക്ഷേ വേഗം സ്വയം നിയന്ത്രിച്ചു.
“അത്… അത് അവിടെ ഇരുന്നപ്പോൾ ഏതെങ്കിലും പുല്ലോ മറ്റോ കൊണ്ടതാവാം. കാടല്ലേ ഏട്ടാ…”
സഞ്ജയ് അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. അവൾ പച്ചക്കള്ളം പറയുകയാണ്. താൻ നേരിൽ കണ്ട ആ കാഴ്ച അവൾ മറച്ചു വെക്കുന്നു.
“സത്യം പറയൂ ശ്വേതാ… അയാൾ നിന്നെ വരയ്ക്കുക മാത്രമാണോ ചെയ്തത്?”
ശ്വേത അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചാര്ന്നു. “ഏട്ടന് എന്നെ വിശ്വാസമില്ലേ? ഏട്ടൻ തന്നെയല്ലേ എന്നെ അങ്ങോട്ട് അയച്ചത്? അയാൾ ഒരു ആർട്ടിസ്റ്റ് ആണ്. അല്പം പരുക്കൻ രീതികളൊക്കെ ഉണ്ടാകും. പക്ഷേ ഏട്ടനോടുള്ള സ്നേഹം… അതിന് മാറ്റമില്ല.”
അവൾ അവനെ ചുംബിക്കാൻ തുടങ്ങി. സഞ്ജയ്ക്ക് വല്ലാത്തൊരു ഓക്കാനം തോന്നിയെങ്കിലും, അവളുടെ ആ ചതിയുടെ ലഹരി അവനെ വീണ്ടും ഉണർത്തി. അവൾ കൈലാസിനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച അതേ കൈകൾ കൊണ്ട് തന്നെ തൊടുമ്പോൾ, അവൾ അവന് കൊടുത്ത അതേ ചുംബനങ്ങൾ തനിക്ക് നൽകുമ്പോൾ… സഞ്ജയ് ആ ചതിയെ ആസ്വദിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.
“നാളെ നമുക്ക് ആ പെയിന്റിംഗ് വാങ്ങണം ശ്വേതാ. എന്നിട്ട് നമ്മൾ ഈ സ്ഥലം വിടുന്നു.” സഞ്ജയ് പറഞ്ഞു.
“എന്താ ഏട്ടാ ഇത്ര ധൃതി?”
“ഒന്നുമില്ല… എനിക്ക് ആ പെയിന്റിംഗ് നമ്മുടെ ബെഡ്റൂമിൽ വെക്കണം. നീയും ഞാനും മാത്രം കാണുന്നിടത്ത്.”
അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ അവർ കൈലാസിന്റെ സ്റ്റുഡിയോയിൽ എത്തി. കൈലാസ് ആ വലിയ പെയിന്റിംഗ് പാക്ക് ചെയ്തു വെച്ചിരുന്നു.