“ഉണ്ണി… മോൻ ഇങ്ങനെയൊക്കെ ഞങ്ങളെ എല്ലാവരെയും നോക്കുന്നതും ഒപ്പം കൂടി യാത്ര പോകുന്നതുമൊക്കെ കാണുമ്പോൾ എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു സന്തോഷമാണ്. പക്ഷേ… മോന് അറിയാമോ, എന്റെ ജീവിതം എത്രമാത്രം ശൂന്യമാണെന്ന്…” ഉമ്മയുടെ ശബ്ദം പതുക്കെ ഇടറി.
ഉണ്ണി ചായക്കപ്പ് മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചുകൊണ്ട് ഉമ്മയെ ശ്രദ്ധയോടെ നോക്കി. “എന്താണ് ഉമ്മാ ഇങ്ങനെ പറയുന്നത്? നിങ്ങൾക്കെന്താ കുറവ്?”
ഉമ്മ തന്റെ കണ്ണുകൾ താഴ്ത്തിപ്പിടിച്ച് ഒരു ദീർഘശ്വാസത്തോടെ പറഞ്ഞു: “കുറവുകളോ? എനിക്ക് ആഹാരത്തിനും വസ്ത്രത്തിനും യാതൊരു കുറവുമില്ല മോനെ. പക്ഷേ… ഒരു പെണ്ണിന്റെ മനസ്സ് ആരും കാണുന്നില്ലല്ലോ.
ഷബീറിന്റെ ഉപ്പ മരിച്ചിട്ട് ഇപ്പോ ഇരുപത് വർഷമായി. ആ ഇരുപത് വർഷക്കാലം ഈ വീടിന്റെ നാലു ചുവരുകൾക്കുള്ളിൽ ഞാൻ അനുഭവിച്ച ഏകാന്തത… അത് എനിക്ക് മാത്രമേ അറിയൂ.”
ഉമ്മയുടെ വാക്കുകളിൽ ഒളിഞ്ഞിരുന്ന ആഴമേറിയ ഏകാന്തതയും ഒരു പുരുഷന്റെ സാന്നിധ്യത്തിനുവേണ്ടിയുള്ള അടങ്ങാത്ത ആഗ്രഹവും ഉണ്ണി പെട്ടെന്ന് തന്നെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ഉമ്മയുടെ കണ്ണുകൾ നനഞ്ഞിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.
“ഒരു പെണ്ണിന് ഭർത്താവ് നഷ്ടപ്പെട്ടാൽ പിന്നെ അവളുടെ ലോകം അവസാനിക്കുകയല്ലേ മോനെ? കുട്ടികളൊക്കെ വലുതായി അവരവരുടെ കാര്യങ്ങളുമായി നടക്കുമ്പോൾ, ഈ അമ്മയുടെ തനിച്ചിരിക്കുന്ന കിടപ്പറയുടെ ചൂട് ആരെങ്കിലും അറിയുന്നുണ്ടോ?
പല രാത്രികളിലും ഞാൻ ഉറങ്ങാതെ കിടന്ന് കരഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഒരു പുരുഷന്റെ സാമീപ്യമോ, അവന്റെ ഇറുകിയ ഒരു പുണരലോ ഇല്ലാതെ ഇത്രയും കാലം ജീവിക്കുക എന്നത് എത്രമാത്രം യാതനയാണെന്ന് മോന് അറിയാമോ?”
ഉമ്മയുടെ ആ തുറന്നുപറച്ചിൽ ഉണ്ണിയെ വല്ലാതെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തി. ഉമ്മയുടെ
ഉള്ളിൽ ഇത്രയും വലിയൊരു കാമാഗ്നി എരിഞ്ഞുനടക്കുന്നുണ്ടെന്ന് അവൻ ഒരിക്കലും കരുതിയിരുന്നില്ല. ഉണ്ണി തന്റെ കസേര ഉമ്മയുടെ കുറച്ചുകൂടി അടുത്തേക്ക് നീക്കിയിട്ടു.
അവൻ തന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് ഉമ്മയുടെ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകൾ കോർത്തുപിടിച്ചു.
“ഉമ്മാ… നിങ്ങൾ ഇത്രയൊക്കെ മനസ്സിൽ കൊണ്ടുനടക്കുകയായിരുന്നു അല്ലേ? എനിക്ക് ഇതൊന്നും അറിയാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല,” ഉണ്ണി വളരെ മൃദുവായ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.
ഉമ്മ തന്റെ മുഖം ഉയർത്തി ഉണ്ണിയുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നേരെ നോക്കി. ആ കണ്ണുകളിൽ പ്രായത്തിന്റെ പക്വതയേക്കാൾ ഉപരിയായി ഒരു പെണ്ണിന്റെ പ്രണയവും അപേക്ഷയുമായിരുന്നു ഉണ്ടായിരുന്നത്.
“മോൻ ഈ വീട്ടിലേക്ക് വന്നതിനു ശേഷമാണ് എന്റെ ഈ പഴയ ശരീരത്തിലും മനസ്സിലും വീണ്ടും ഒരു ചൂട് പടരാൻ തുടങ്ങിയത്. മോൻ എന്നെ നോക്കുന്ന ആ നോട്ടം പോലും എന്റെ ഉള്ളിലെവിടെയോ ഒരു വിറയൽ ഉണ്ടാക്കാറുണ്ട്.
ഷബീറിന്റെ ഉപ്പ പോയതിനു ശേഷം മറ്റൊരു പുരുഷന്റെയും വിരലുകൾ എന്റെ ശരീരത്തിൽ തൊട്ടിട്ടില്ല, മോനെ… പക്ഷേ ഇന്ന്, മോന്റെ ഈ സാന്നിധ്യം എനിക്ക് തരുന്ന ആശ്വാസം ചെറുതല്ല.
എനിക്ക് മോനെ വല്ലാതെ ഇഷ്ടമാണ്… എന്റെ ഈ ഏകാന്തത മാറ്റാൻ മോന് മാത്രമേ കഴിയൂ എന്ന് എനിക്ക് തോന്നുണ്ട്,” ഉമ്മ തന്റെ മുഖം ഉണ്ണിയുടെ തോളിലേക്ക് പതുക്കെ ചാച്ചിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
ഉമ്മയുടെ ആ തുറന്ന സമ്മതവും പ്രണയാഭ്യർത്ഥനയും ഉണ്ണിയുടെ സിരകളിൽ വല്ലാത്തൊരു ആവേശം പടർത്തി. അവൻ തന്റെ കൈകൾ ഉമ്മയുടെ പുറകിലൂടെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ച് അവളെ തന്റെ നെഞ്ചോട് കൂടുതൽ അടുപ്പിച്ചു.
വരാനിരിക്കുന്ന രാത്രികളിൽ ഈ വീട്ടിൽ തനിക്ക് ലഭിക്കാൻ പോകുന്ന ആ വലിയ സുഖങ്ങളുടെയും കാമത്തിന്റെയും പുതിയൊരു തുടക്കമായിരുന്നു ആ നിമിഷം.
വയസ്സറിയിക്കാത്ത യൗവനവും വരാന്തയിലെ പ്രണയരാത്രിയും
പകൽവെളിച്ചം കുറഞ്ഞുതുടങ്ങിയിരുന്നു. ഷബീറിന്റെ വീടിന്റെ മുൻവശത്തുള്ള വിശാലമായ വരാന്തയിൽ ആ ചെറിയ കാറ്റും മരങ്ങളുടെ ഇലകളുടെ മർമ്മരവും ഒഴുകിവന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. മാളിൽ നിന്നും തിരിച്ചെത്തിയതിന്റെ ക്ഷീണം ഹിബയും അൻസിബയും നസീമയും അകത്തുള്ള മുറികളിൽ തീർക്കുമ്പോൾ, വീടിന്റെ പുറംവശത്തുള്ള ആ ശാന്തമായ സിറ്റൗട്ടിൽ ഉണ്ണിയും ഉമ്മയും മാത്രമായി ഒതുങ്ങിയിരുന്നു.